İslâmî Literatürde Hilâl Beytinden Yararlanma
Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi · 26.06.2026 · 26 (2) · 943-971
DOI: 10.33415/daad.1843671 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, online erschienen am 26.06.2026. Verfasst von Halil Aldemir. Die Arbeit nennt 44 Literaturangaben.
Abstract (Originalsprache)
Şairi ve telif tarihi belirlenemeyen “hilâl beyti”, hicrî X. yüzyılın ilk yarısından itibaren İslâmî ilimlerde kullanılmaya başlanmış; özellikle son iki yüzyılda bu beyitten istifade yaygınlık kazanmıştır. Bu çalışma, beytin farklı disiplinlerdeki kullanım biçimlerini ve işlevlerini ele almaktadır. Geniş çaplı literatür taraması sonucunda Hanefî, Mâlikî, Şâfiî ve Hanbelî/Selefî âlimlerin farklı coğrafyalarda ve alanlarda bu beyte yer verdiği tespit edilmiştir. Beytin herhangi bir divana aidiyeti belirlenememiş; farklı rivayet varyantlarıyla aktarıldığı görülmüştür. Tefsir, hadis, fıkıh, kelâm, tasavvuf, coğrafya ve sözlük bilimi gibi alanlarda kullanılan beytin iki temel işlev üstlendiği anlaşılmıştır. Buna göre beyit, tasavvufî bağlamda keşfî bilginin kabulünü desteklemek için kullanılırken, diğer alanlarda ise delile dayalı bilgi üretiminde uzman otoriteye başvurulması gerektiğini vurgulayan edebî bir araç olarak işlev görmektedir.
Zitieren
APA
Aldemir, H. (2026). İslâmî Literatürde Hilâl Beytinden Yararlanma. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, 26(2), 943-971. https://doi.org/10.33415/daad.1843671
Vancouver
Aldemir H. İslâmî Literatürde Hilâl Beytinden Yararlanma. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi. 2026;26(2):943-971. doi:10.33415/daad.1843671
BibTeX
@article{Aldemir2026,
author = {Aldemir, Halil},
title = {İslâmî Literatürde Hilâl Beytinden Yararlanma},
journal = {Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi},
year = {2026},
volume = {26},
number = {2},
pages = {943--971},
doi = {10.33415/daad.1843671}
}
EUVIMED