İtalya’dan Anadolu’ya Bir İnanç Enstrümanı: Konya Müzesi’ndeki 1893 Tarihli Kilise Çanı
İSTEM · 30.06.2026 · (47) · 377-400
DOI: 10.31591/istem.1898493 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift İSTEM, online erschienen am 30.06.2026. Verfasst von Cahit Karakök und 1 weiteren Autor:innen. Die Arbeit nennt 49 Literaturangaben.
Abstract (Originalsprache)
Bu çalışma, Konya Müzesi koleksiyonunda yer alan 7312 envanter numaralı bronz kilise çanının sanat tarihi metodolojisi ışığında form, epigrafik ve ikonografik analizini sunmaktadır. Müze kayıtlarında sehven Bizans Dönemi eseri olarak nitelendirilen objenin, üzerindeki veriler ışığında aslında 19. yüzyıl sonu İtalyan dökümü olduğu ve Geç Osmanlı Dönemi’nde bölgedeki Hristiyan topluluklarca kullanıldığı anlaşılmaktadır. 71 cm toplam yüksekliğe ve 60 cm ağız çapına sahip olan eser, orijinal ahşap boyunduruk askı düzeneği ve demir bağlantılarıyla günümüze ulaşmış olması bakımından teknolojik bir bütünlük arz etmektedir. Eserin tarihlendirilmesinde en somut veri, gövde üzerindeki kartuşta yer alan ve dünya çapında günümüzde de üretimini devam ettiren İtalya merkezli “Fonderia De Poli In Vittorio” ibaresidir. Çanın eteğinde yer alan “1893” tarihi, üretim yılını kesinleştirirken “B. De Marchi f. 1850” yazıtı ise tasarımı yapan sanatçının/üretim yerinin imzasını ve kalıp geleneğini işaret etmektedir. Çanın süsleme programı, Geç Barok ve Rokoko üslubunu yansıtan akantus yaprakları ve bitkisel motiflerle zenginleştirilmiş olup, gövde üzerinde yüksek kabartma tekniğiyle işlenmiş dört ana dinsel sahne bulunmaktadır. Bu ikonografik sahneler; Hodegetria Meryem, Çarmıhta İsa, Aziz Nikolaos ve Aziz Yorgi ile ilgilidir. Tarihsel bağlamda eserin Konya’ya ulaşma serüveni, dönemin sosyo-ekonomik yapısıyla doğrudan ilişkilidir. De Poli gibi Avrupa’nın önde gelen bir dökümhanesinin tercih edilmiş olması, Konya’daki yerel Hristiyan cemaatinin veya kente yerleşen Avrupalı teknik heyetin ekonomik gücünü ve Batı sanatı ile olan güncel bağını sergilemektedir. Sonuç olarak bu çan hem sanatsal değeri hem de temsil ettiği ikonografik çeşitlilikle Post-Bizans Dönemi dinsel sanat mirasının ve uluslararası kültürel etkileşimin korunması gereken bir örnek olarak malzeme ve teknik, ikonografi ve tarihlendirme özellikleri açısından incelenmiştir.
Zitieren
APA
Karakök, C., & Gür, D. (2026). İtalya’dan Anadolu’ya Bir İnanç Enstrümanı: Konya Müzesi’ndeki 1893 Tarihli Kilise Çanı. İSTEM, 377-400. https://doi.org/10.31591/istem.1898493
Vancouver
Karakök C, Gür D. İtalya’dan Anadolu’ya Bir İnanç Enstrümanı: Konya Müzesi’ndeki 1893 Tarihli Kilise Çanı. İSTEM. 2026:377-400. doi:10.31591/istem.1898493
BibTeX
@article{Karakk2026,
author = {Karakök, Cahit and Gür, Durmuş},
title = {İtalya’dan Anadolu’ya Bir İnanç Enstrümanı: Konya Müzesi’ndeki 1893 Tarihli Kilise Çanı},
journal = {İSTEM},
year = {2026},
number = {47},
pages = {377--400},
doi = {10.31591/istem.1898493}
}
EUVIMED