DOSKONAŁOŚĆ ZRÓWNOWAŻONA. PERFEKCJONIZM MORALNY JAKO APROKSYMACJA
Edukacja Zawodowa i Ustawiczna · 2025
DOI: 10.71358/ezu.1875 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Edukacja Zawodowa i Ustawiczna, 2025. Verfasst von Katarzyna Łukaszewska.
Abstract (Originalsprache)
Artykuł podejmuje problem perfekcjonizmu moralnego jako elementarnego składnika samokształcenia. Główne założenie mówi o aksjologicznie uwarunkowanym pochodzeniu potrzeby samorozwoju, a konkretnie o procesie internalizacji wartości jako kluczowym dla poprawnego rozumienia sensu perfekcjonizmu, który poprawnym może być jedynie w wymiarze aproksymatywnym. Doskonałość ma bowiem znaczenie dla autoedukacji tylko jako plan doskonalenia siebie, a nie pozyskania pełni perfekcji. Zarzuty najczęściej formułowane pod adresem perfekcjonizmu wynikają głownie z przesadnie dosłownego traktowania samej idei doskonałości. Jeżeli więc perfekcjonizm moralny ma mieć walor autoedukacyjny powinien opierać się na aproksymatywnym charakterze i zrównoważonym podejściu do tego, czym ta specyficznie osiągalna przez człowieka doskonałość w ogóle jest. Jej walor wynika zarówno z dążeń i aspiracji, jak i świadomości, że teleologiczność etyczna nie musi postulować pełnego zwieńczenia; już w przybliżaniu się do celu często znajduje się najistotniejsze artefakty świadczące o jakości tego celu.
Zitieren
APA
Łukaszewska, K. (2025). DOSKONAŁOŚĆ ZRÓWNOWAŻONA. PERFEKCJONIZM MORALNY JAKO APROKSYMACJA. Edukacja Zawodowa i Ustawiczna. https://doi.org/10.71358/ezu.1875
Vancouver
Łukaszewska K. DOSKONAŁOŚĆ ZRÓWNOWAŻONA. PERFEKCJONIZM MORALNY JAKO APROKSYMACJA. Edukacja Zawodowa i Ustawiczna. 2025. doi:10.71358/ezu.1875
BibTeX
@article{ukaszewska2025,
author = {Łukaszewska, Katarzyna},
title = {DOSKONAŁOŚĆ ZRÓWNOWAŻONA. PERFEKCJONIZM MORALNY JAKO APROKSYMACJA},
journal = {Edukacja Zawodowa i Ustawiczna},
year = {2025},
doi = {10.71358/ezu.1875}
}
EUVIMED