Türkiye’nin Ukrayna Savaşı’nda Hedging Stratejisi ve Çok Yönlü Diplomasisi: Avrupa Güvenliği Üzerindeki Etkileri
Asya Araştırmaları Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi · 28.06.2026 · 10 (1) · 49-76
DOI: 10.58640/asyar.1867494 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Asya Araştırmaları Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, online erschienen am 28.06.2026. Verfasst von Mahsa Mehdizadehyoushanlouei. Die Arbeit nennt 12 Literaturangaben.
Abstract (Originalsprache)
Rusya Federasyonu’nun 24 Şubat 2022’de Ukrayna’ya yönelik başlattığı tam ölçekli askeri işgal, Soğuk Savaş sonrası dönemde şekillenen Avrupa güvenlik mimarisinde köklü bir dönüşüme yol açmıştır. Bu savaş, yalnızca bölgesel bir çatışma olarak değil; NATO’nun caydırıcılık anlayışının yeniden yapılandığı, Avrupa Birliği’nin stratejik özerklik arayışlarının ivme kazandığı ve enerji, gıda ile tedarik zinciri güvenliğinin güvenlik kavramının ayrılmaz unsurları hâline geldiği çok boyutlu bir kırılma noktası olarak değerlendirilmektedir. Bu yeni güvenlik ortamı, büyük güç rekabetinin yoğunlaştığı bir bağlamda orta ölçekli devletlere dış politika tercihlerini yeniden şekillendirme alanı açmıştır.Bu çalışma, Türkiye’nin Rusya-Ukrayna Savaşı sürecinde benimsediği hedging stratejisini ve çok yönlü diplomatik uygulamalarını analiz ederek, bu yaklaşımın Avrupa güvenliği üzerindeki etkilerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Uluslararası ilişkiler literatüründe hedging, orta güçlerin belirsizlik ortamında riskleri yönetmek ve stratejik özerkliklerini korumak amacıyla başvurdukları esnek bir dış politika modeli olarak ele alınmaktadır. Evelyn Goh ve Kuik Cheng-Chwee’nin kuramsal yaklaşımlarından hareketle çalışma, hedging’in yalnızca dengeleme ya da eklemlenmeden ibaret olmadığını, çok katmanlı bir davranış biçimi sunduğunu ileri sürmektedir.Türkiye, savaş sürecinde NATO üyesi olarak Ukrayna’nın toprak bütünlüğünü desteklemiş; savunma işbirliği ve insani yardımlara katkı sağlamıştır. Aynı zamanda Rusya ile enerji, ticaret ve diplomatik ilişkilerini sürdürerek iletişim kanallarını açık tutmuştur. Montrö Boğazlar Sözleşmesi’nin dengeli uygulanması Karadeniz’de askeri tırmanmayı sınırlandırırken, İstanbul ve Antalya’da yürütülen diplomatik girişimler, tahıl koridoru anlaşması ve esir takasları Türkiye’nin arabuluculuk kapasitesini ortaya koymuştur.Sonuç olarak çalışma, Türkiye’nin çok boyutlu dış politika yaklaşımının Avrupa güvenliği açısından dengeleyici ve tamamlayıcı bir rol oynadığını savunmaktadır. Türkiye örneği, orta güçlerin büyük güç rekabeti ortamında yapıcı ve etkili aktörler olabileceğini gösteren önemli bir ampirik örnek sunmaktadır.
Zitieren
APA
Mehdizadehyoushanlouei, M. (2026). Türkiye’nin Ukrayna Savaşı’nda Hedging Stratejisi ve Çok Yönlü Diplomasisi: Avrupa Güvenliği Üzerindeki Etkileri. Asya Araştırmaları Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 10(1), 49-76. https://doi.org/10.58640/asyar.1867494
Vancouver
Mehdizadehyoushanlouei M. Türkiye’nin Ukrayna Savaşı’nda Hedging Stratejisi ve Çok Yönlü Diplomasisi: Avrupa Güvenliği Üzerindeki Etkileri. Asya Araştırmaları Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi. 2026;10(1):49-76. doi:10.58640/asyar.1867494
BibTeX
@article{Mehdizadehyoushanlouei2026,
author = {Mehdizadehyoushanlouei, Mahsa},
title = {Türkiye’nin Ukrayna Savaşı’nda Hedging Stratejisi ve Çok Yönlü Diplomasisi: Avrupa Güvenliği Üzerindeki Etkileri},
journal = {Asya Araştırmaları Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi},
year = {2026},
volume = {10},
number = {1},
pages = {49--76},
doi = {10.58640/asyar.1867494}
}
EUVIMED