EUVIMEDSkopri EUVIMED
Open access · CC BY 4.0

Farmakoterapia bezdechu u wcześniaczej subpopulacji neonatologicznej– możliwości terapeutyczne, implikacje farmakokinetyczne i wskazania do terapeutycznego monitorowania stężeniem leku we krwi

Bartłomiej Kot, Mateusz Moczulski, Agnieszka Czajkowska, Arkadiusz Kocur

Prospects in Pharmaceutical Sciences · 2024

DOI: 10.56782/pps.186 ↗

At a glance

Journal article in Prospects in Pharmaceutical Sciences, 2024. Written by Bartłomiej Kot and 3 co-authors. 39 references. The full text is freely available (open access, CC BY 4.0).

AstrattDettalji biblijografiċiCite

Abstract (original language)

Bezdech (ang. apnea of prematurity, AOP) jest stosunkowo często występującym problemem zdrowotnym u pacjentów neonatologicznych urodzonych przedwcześnie. Wiąże się z zatrzymaniem oddechu, co w sposób oczywisty jest niebezpieczne dla zdrowia i życia dziecka. Oprócz klasycznych metod niefarmakologicznych, stosuje się leczenie epizodów bezdechu za pomocą metyloksantyn i/lub doksapramu. Złotym standardem leczenia AOP jest cytrynian kofeiny, który charakteryzuje się korzystniejszym profilem bezpieczeństwa niż teofilina czy lek drugiego rzutu – doksapram. Pomimo oczywistych korzyści terapeutycznych, metyloksantyny charakteryzują się specyficzną farmakokinetyką u noworodków. W tej grupie farmakoterapia wymaga szczególnej indywidualizacji w odniesieniu do dawkowania leków m.in. ze względu na różnice na etapie metabolizmu i wydalania leków z organizmu. Celem poniższego mini-przeglądu literaturowego było scharakteryzowanie możliwości terapeutycznych AOP, jego leczenia metodami przyrządowymi jak i farmakologicznymi. Szczególną uwagę zwrócono na farmakokinetykę stosowanych leków jak i indywidualizację terapii w oparciu o terapię monitorowaną stężeniem leku we krwi. Poruszono temat toksycznych działań niepożądanych, jak również specyfikę interakcji metyloksantyn i doksapramu z innymi lekami. Dodatkowo, zwrócono uwagę na potrzebę wprowadzenia do rutynowej praktyki klinicznej możliwości monitorowania stężeń metyloksantyn (w szczególności cytrynianu kofeiny). Niestety, obecnie kontrolę leczenia farmakologicznego w kierunku bezdechu u wcześniaków prowadzi się w oparciu o metody przyrządowe i kliniczną obserwację chorego ściśle pod kontrolą doświadczonego lekarza specjalizującego się w neonatologii. SŁOWA KLUCZOWE: cytrynian kofeiny, teofilina, doksapram, bezdech wcześniaczy

Cite

APA

Kot, B., Moczulski, M., Czajkowska, A., & Kocur, A. (2024). Farmakoterapia bezdechu u wcześniaczej subpopulacji neonatologicznej– możliwości terapeutyczne, implikacje farmakokinetyczne i wskazania do terapeutycznego monitorowania stężeniem leku we krwi. Prospects in Pharmaceutical Sciences. https://doi.org/10.56782/pps.186

Vancouver

Kot B, Moczulski M, Czajkowska A, Kocur A. Farmakoterapia bezdechu u wcześniaczej subpopulacji neonatologicznej– możliwości terapeutyczne, implikacje farmakokinetyczne i wskazania do terapeutycznego monitorowania stężeniem leku we krwi. Prospects in Pharmaceutical Sciences. 2024. doi:10.56782/pps.186

BibTeX
@article{Kot2024,
  author = {Kot, Bartłomiej and Moczulski, Mateusz and Czajkowska, Agnieszka and Kocur, Arkadiusz},
  title = {Farmakoterapia bezdechu u wcześniaczej subpopulacji neonatologicznej– możliwości terapeutyczne, implikacje farmakokinetyczne i wskazania do terapeutycznego monitorowania stężeniem leku we krwi},
  journal = {Prospects in Pharmaceutical Sciences},
  year = {2024},
  doi = {10.56782/pps.186}
}
Start for free →