EUVIMEDEUVIMED entdecken
Open Access · CC BY 4.0

Farmakoterapia bezdechu u wcześniaczej subpopulacji neonatologicznej– możliwości terapeutyczne, implikacje farmakokinetyczne i wskazania do terapeutycznego monitorowania stężeniem leku we krwi

Bartłomiej Kot, Mateusz Moczulski, Agnieszka Czajkowska, Arkadiusz Kocur

Prospects in Pharmaceutical Sciences · 2024

DOI: 10.56782/pps.186 ↗

Kurz gefasst

Fachartikel in der Zeitschrift Prospects in Pharmaceutical Sciences, 2024. Verfasst von Bartłomiej Kot und 3 weiteren Autor:innen. Die Arbeit nennt 39 Literaturangaben. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY 4.0).

AbstractBibliografische AngabenZitieren

Abstract (Originalsprache)

Bezdech (ang. apnea of prematurity, AOP) jest stosunkowo często występującym problemem zdrowotnym u pacjentów neonatologicznych urodzonych przedwcześnie. Wiąże się z zatrzymaniem oddechu, co w sposób oczywisty jest niebezpieczne dla zdrowia i życia dziecka. Oprócz klasycznych metod niefarmakologicznych, stosuje się leczenie epizodów bezdechu za pomocą metyloksantyn i/lub doksapramu. Złotym standardem leczenia AOP jest cytrynian kofeiny, który charakteryzuje się korzystniejszym profilem bezpieczeństwa niż teofilina czy lek drugiego rzutu – doksapram. Pomimo oczywistych korzyści terapeutycznych, metyloksantyny charakteryzują się specyficzną farmakokinetyką u noworodków. W tej grupie farmakoterapia wymaga szczególnej indywidualizacji w odniesieniu do dawkowania leków m.in. ze względu na różnice na etapie metabolizmu i wydalania leków z organizmu. Celem poniższego mini-przeglądu literaturowego było scharakteryzowanie możliwości terapeutycznych AOP, jego leczenia metodami przyrządowymi jak i farmakologicznymi. Szczególną uwagę zwrócono na farmakokinetykę stosowanych leków jak i indywidualizację terapii w oparciu o terapię monitorowaną stężeniem leku we krwi. Poruszono temat toksycznych działań niepożądanych, jak również specyfikę interakcji metyloksantyn i doksapramu z innymi lekami. Dodatkowo, zwrócono uwagę na potrzebę wprowadzenia do rutynowej praktyki klinicznej możliwości monitorowania stężeń metyloksantyn (w szczególności cytrynianu kofeiny). Niestety, obecnie kontrolę leczenia farmakologicznego w kierunku bezdechu u wcześniaków prowadzi się w oparciu o metody przyrządowe i kliniczną obserwację chorego ściśle pod kontrolą doświadczonego lekarza specjalizującego się w neonatologii. SŁOWA KLUCZOWE: cytrynian kofeiny, teofilina, doksapram, bezdech wcześniaczy

Zitieren

APA

Kot, B., Moczulski, M., Czajkowska, A., & Kocur, A. (2024). Farmakoterapia bezdechu u wcześniaczej subpopulacji neonatologicznej– możliwości terapeutyczne, implikacje farmakokinetyczne i wskazania do terapeutycznego monitorowania stężeniem leku we krwi. Prospects in Pharmaceutical Sciences. https://doi.org/10.56782/pps.186

Vancouver

Kot B, Moczulski M, Czajkowska A, Kocur A. Farmakoterapia bezdechu u wcześniaczej subpopulacji neonatologicznej– możliwości terapeutyczne, implikacje farmakokinetyczne i wskazania do terapeutycznego monitorowania stężeniem leku we krwi. Prospects in Pharmaceutical Sciences. 2024. doi:10.56782/pps.186

BibTeX
@article{Kot2024,
  author = {Kot, Bartłomiej and Moczulski, Mateusz and Czajkowska, Agnieszka and Kocur, Arkadiusz},
  title = {Farmakoterapia bezdechu u wcześniaczej subpopulacji neonatologicznej– możliwości terapeutyczne, implikacje farmakokinetyczne i wskazania do terapeutycznego monitorowania stężeniem leku we krwi},
  journal = {Prospects in Pharmaceutical Sciences},
  year = {2024},
  doi = {10.56782/pps.186}
}
Kostenlos starten →