EUVIMEDOpdag EUVIMED
Open access · CC BY 4.0

Jan Jarmusiewicz i pewna zagadkowa progresja zwana „diabelskim młynem”. Przyczynek do badań nad związkami teorii muzyki i praktyki kompozytorskiej w pierwszej połowie XIX wieku

Waldemar Cieślok

Muzyka · 2026-03-31 · 71 (1) · 177-187

DOI: 10.36744/m.4831 ↗

At a glance

Journal article in Muzyka, published online on 2026-03-31. Written by Waldemar Cieślok. 21 references. The full text is freely available (open access, CC BY 4.0).

AbstractBibliografiske oplysningerCiteRelated studies

Abstract (original language)

W I poł. XIX w. nastąpiły zmiany w europejskiej kulturze muzycznej, któ­rych centrum stanowił Wiedeń – miasto śmierci Beethovena i Schuberta. Polska wniosła znaczący wkład w to środowisko dzięki pracy Nowy system muzyczny Jana Jarmusiewi­cza (Wiedeń, 1843). Opierając się na osiągnięciach Rameau i wyprzedzając Rieman­na, Jarmusiewicz sformułował wczesną koncepcję funkcji harmonicznej. Jego „łańcuch kwadratów i tangentakordów” przypomina język harmoniczny Schuberta, zapowiadając romantyczną chromatyczność wykraczającą poza klasyczną tonalność.

Cite

APA

Cieślok, W. (2026). Jan Jarmusiewicz i pewna zagadkowa progresja zwana „diabelskim młynem”. Przyczynek do badań nad związkami teorii muzyki i praktyki kompozytorskiej w pierwszej połowie XIX wieku. Muzyka, 71(1), 177-187. https://doi.org/10.36744/m.4831

Vancouver

Cieślok W. Jan Jarmusiewicz i pewna zagadkowa progresja zwana „diabelskim młynem”. Przyczynek do badań nad związkami teorii muzyki i praktyki kompozytorskiej w pierwszej połowie XIX wieku. Muzyka. 2026;71(1):177-187. doi:10.36744/m.4831

BibTeX
@article{Cielok2026,
  author = {Cieślok, Waldemar},
  title = {Jan Jarmusiewicz i pewna zagadkowa progresja zwana „diabelskim młynem”. Przyczynek do badań nad związkami teorii muzyki i praktyki kompozytorskiej w pierwszej połowie XIX wieku},
  journal = {Muzyka},
  year = {2026},
  volume = {71},
  number = {1},
  pages = {177--187},
  doi = {10.36744/m.4831}
}
Start for free →