Paradoks dyskursywnej integracji. O łączeniu treści doświadczenia przez język
Folia Philosophica · 2021
DOI: 10.31261/fp.12308 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Folia Philosophica, 2021. Verfasst von Witold Marzęda. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY-SA 4.0).
Abstract (Originalsprache)
Koncepcje integracji dyskursywnej to grupa teorii, które upatrują zasad łączenia danych doświadczenia (apercepcji) w praktykach i schematach dyskursu. Koncepcje te wskazują, że użycie języka jednoczy i porządkuje dane doświadczenia. Główną tezę tych koncepcji można wyrazić tak: powiązanie nie leży w przedmiotach i nie można go z nich zaczerpnąć, powiązania nie można więc wtórnie wyrazić w języku, lecz jest ono wyłącznie dziełem używania języka (dyskursu). W artykule omówiono koncepcje narratywistyczne, teorie skryptów, nawiązujące do psychologii ewolucyjnej modele Gazzanigi i Dennetta oraz koncepcje Lakoffa i Johnsona. Stanowią one reprezentacyjne teorie integracji dyskursywnej. Głównym zadaniem artykułu jest prezentacja paradoksu opartego na samoodniesieniu, w jaki popadają koncepcje integracji dyskursywnej. Ich paradoks polega na tym, że postulują pewne generalne własności dyskursu, które po pierwsze, nie muszą stać się również własnościami poszczególnych modeli, a po drugie, nie dają się falsyfikować.
Zitieren
APA
Marzęda, W. (2021). Paradoks dyskursywnej integracji. O łączeniu treści doświadczenia przez język. Folia Philosophica. https://doi.org/10.31261/fp.12308
Vancouver
Marzęda W. Paradoks dyskursywnej integracji. O łączeniu treści doświadczenia przez język. Folia Philosophica. 2021. doi:10.31261/fp.12308
BibTeX
@article{Marzda2021,
author = {Marzęda, Witold},
title = {Paradoks dyskursywnej integracji. O łączeniu treści doświadczenia przez język},
journal = {Folia Philosophica},
year = {2021},
doi = {10.31261/fp.12308}
}
EUVIMED