EUVIMEDEUVIMED entdecken
Crossref

Αξιοποίηση παραπροϊόντων επεξεργασίας ροδάκινου για την ανάκτηση συστατικών υψηλής προστιθέμενης αξίας

Aikaterini M. Drosaki

Aristotle University of Thessaloniki · 01.01.2024

DOI: 10.26262/heal.auth.ir.359352 ↗

Kurz gefasst

Fachartikel in der Zeitschrift Aristotle University of Thessaloniki, erschienen am 01.01.2024. Verfasst von Aikaterini M. Drosaki.

AbstractSchlagwörterBibliografische AngabenZitierenVerwandte Studien

Abstract (Originalsprache)

Τα παραπροϊόντα της επεξεργασίας του ροδάκινου καταλαμβάνουν ένα σημαντικό όγκο αποβλήτων της παγκόσμιας βιομηχανίας επεξεργασίας φρούτων και λαχανικών και αποτελούν ένα μείζων περιβαλλοντικό ζήτημα. Βέβαια, την ίδια στιγμή εμφανίζουν και υψηλά επίπεδα βιοδραστικών ενώσεων, όπως τα φαινολικά συστατικά και τα καροτενοειδή. Στο πλαίσιο αυτό, τα τελευταία χρόνια, το ερευνητικό ενδιαφέρον έχει στραφεί σε προσπάθειες διαχείρισής τους, αλλά και στην περαιτέρω επεξεργασία τους, στοχεύοντας στην ανάκτηση των πολύτιμων ενώσεων που απαντώνται σε αυτά. Η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη μέθοδος για την επίτευξη αυτού του σκοπού είναι η εκχύλιση. Η παρούσα διατριβή, ακολουθώντας μία ολιστική προσέγγιση, χρησιμοποιεί δύο από τα κύρια παραπροϊόντα της επεξεργασίας του ροδάκινου, τον πυρήνα και το φλοιό, για την ανάκτηση βιοδραστικών ενώσεων. Αρχικά, στον πυρήνα του ροδάκινου πραγματοποιείται εκχύλιση του ελαίου με τη μέθοδο των άμεσων υπερήχων και διαλύτη το εξάνιο. Οι λειτουργικές παράμετροι που μελετώνται είναι η θερμοκρασία, που κυμαίνεται από 20 έως 64°C, η ένταση παλμού των υπερήχων, από 30 έως 60%, και η αναλογία διαλύτη/αποβλήτου (σκόνη πυρήνα), από 8 έως 24 mL/g. Ο χρόνος εκχύλισης ορίστηκε ύστερα από προπειράματα, στα 35 min και η διάρκεια παλμού/μεσοδιάστημα μεταξύ των παλμών 2/1. Η απόδοση της εκχύλισης κυμάνθηκε από 0,11 έως και 19,1% (σε ξηρή βάση), με τη μέγιστη τιμή της να εντοπίζεται στις μέσες συνθήκες του πειραματικού σχεδιασμού, σε θερμοκρασία 42,5°C, αναλογία διαλύτη/σκόνης πυρήνα 16 mL/g και ένταση παλμού 45%. Συγχρόνως, η απόδοση της εκχύλισης των υπερήχων συγκρίνεται με την αντίστοιχη δύο συμβατικών μεθόδων, της κλασικής ανάδευσης (21,6%) και της μεθόδου Soxhlet (21,9%). Τέλος, το εκχυλιζόμενο έλαιο χαρακτηρίζεται ως προς το φαινολικό περιεχόμενό του, την αντιοξειδωτική του ικανότητα και το προφίλ των λιπαρών οξέων του. Όσον αφορά το φλοιό του ροδάκινου, πρώτα λαμβάνει χώρα η ανάκτηση φαινολικών συστατικών μέσω της εκχύλισης άμεσων υπερήχων, αφού προηγουμένως έχει πραγματοποιηθεί ενζυμική προκατεργασία. Μελετάται η επίδραση διαφόρων λειτουργικών παραμέτρων της ενζυμικής προκατεργασίας στην επιτευχθείσα απόδοση, του χρόνου προκατεργασίας (60-240 min), της αναλογίας νερού/αποβλήτου (2-6 mL/g), της συγκέντρωσης του ενζύμου (2-4% ξηρή βάση) και του είδους του ενζύμου, δηλαδή της αναλογίας κυτταρινάσης–πηκτινάσης (εκφρασμένο ως ποσοστό πηκτινάσης, 0-100%). Για την παραλαβή του φαινολικού περιεχομένου, αξιοποιήθηκε διάλυμα υδατικής αιθανόλης στους 35οC, με ένταση παλμών 50% και χρόνο εκχύλισης 17 min. Η απόδοση της εκχύλισης κυμαίνεται από 0,412 έως 2,934 mg ισοδύναμου γαλλικού οξέος/g σκόνης φλοιού, ενώ η βέλτιστη τιμή της εντοπίζεται σε χρόνο προκατεργασίας 150 min, αναλογία νερού/αποβλήτου 4 mL/g, συγκέντρωση του ενζύμου 3% και είδος του ενζύμου 50% πηκτινάση. Παράλληλα, στο υπόλειμμα της προαναφερόμενης εκχύλισης, μελετάται η παραλαβή καροτενοειδών με τη χρήση ως διαλυτών δύο διαφορετικών φυτικών ελαίων, του σογιέλαιου και του ρυζέλαιου. Οι λειτουργικές παράμετροι που λαμβάνονται υπόψη είναι η θερμοκρασία, που κυμαίνεται από 20 έως 60°C, η ένταση παλμού των υπερήχων, από 20 έως 80%, και η αναλογία αποβλήτου (σκόνη φλοιού)/διαλύτη, από 1/10 έως 3/10 g/mL. Ο χρόνος εκχύλισης ορίστηκε ύστερα από προπειράματα, στα 50 min και η διάρκεια παλμού/μεσοδιάστημα μεταξύ των παλμών 2/1. Στην πρώτη περίπτωση, κατά την εφαρμογή του σογιέλαιου, η απόδοση κυμαίνεται από 0,16 έως 0,66 mg καροτενοειδών ανά 100 g ξηρού φλοιού, με τις βέλτιστες συνθήκες να είναι θερμοκρασία 52oC, ένταση παλμών 68% και αναλογία αποβλήτου/διαλύτη 2,6/10 g/mL. Στο σημείο αυτό, κρίνεται σκόπιμο να αναφερθεί πως οι ίδιες βέλτιστες συνθήκες εντοπίζονται και στη βέλτιστη απόδοση εκχύλισης καροτενοειδών με διαλύτη το ρυζέλαιο. Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση, η απόδοση παίρνει τιμές από 0,02 έως 0,59 mg καροτενοειδών ανά 100 g ξηρού φλοιού. Ταυτόχρονα, πραγματοποιείται και σύγκριση με την κλασική μέθοδο ανάδευσης με διαλύτη μείγμα εξανίου:ισοπροπανόλης (0,67 mg καροτενοειδών ανά 100 g ξηρού φλοιού). Τέλος, τα εμπλουτισμένα έλαια χαρακτηρίζονται ως προς τα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους (βαθμός οξύτητας, αριθμός υπεροξειδίων και συζευγμένων διενίων) και το προφίλ των λιπαρών τους οξέων.

Schlagwörter

phenolic compoundscarotenoidsbioactive compoundsfruit and vegetable processing wastewaste valorizationapple pomaceapple peelapple pulpapple seedsapple skin

Zitieren

APA

Drosaki, A. M. (2024). Αξιοποίηση παραπροϊόντων επεξεργασίας ροδάκινου για την ανάκτηση συστατικών υψηλής προστιθέμενης αξίας. Aristotle University of Thessaloniki. https://doi.org/10.26262/heal.auth.ir.359352

Vancouver

Drosaki AM. Αξιοποίηση παραπροϊόντων επεξεργασίας ροδάκινου για την ανάκτηση συστατικών υψηλής προστιθέμενης αξίας. Aristotle University of Thessaloniki. 2024. doi:10.26262/heal.auth.ir.359352

BibTeX
@article{Drosaki2024,
  author = {Drosaki, Aikaterini M.},
  title = {Αξιοποίηση παραπροϊόντων επεξεργασίας ροδάκινου για την ανάκτηση συστατικών υψηλής προστιθέμενης αξίας},
  journal = {Aristotle University of Thessaloniki},
  year = {2024},
  doi = {10.26262/heal.auth.ir.359352}
}
Kostenlos starten →