Γενετικά μονοπάτια στην παθογένεση του αδενώματος παραθυρεοειδή αδένα
Aristotle University of Thessaloniki · 01.01.2023
DOI: 10.26262/heal.auth.ir.351700 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Aristotle University of Thessaloniki, erschienen am 01.01.2023. Verfasst von Αγγελική Χόρτη.
Abstract (Originalsprache)
Οι παραθυρεοειδείς αδένες είναι βασικά λειτουργικά όργανα που έχουν καθοριστικό ρόλο στη ρύθμιση της ομοιόστασης του ασβεστίου, μαγνησίου και φωσφόρου στον οργανισμό, παράγοντας την παραθορμόνη. Το αδένωμα παραθυρεοειδή αδένα αποτελεί τη συχνότερη αιτία πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμού και προκαλεί υπερπαραγωγή παραθορμόνης και υπερέκκριση ασβεστίου. Σκοπός την παρούσας μελέτης είναι η μελέτη του πρωτεϊνικού προφίλ σε ιστολογικά δείγματα αδενώματος του παραθυρεοειδή αδένα των πρωτεϊνών CALM1, ANXA2, MED12, MAPK1και VDR και περαιτέρω η διερεύνηση γενετικών αλλαγών στα υπό μελέτη αυτά γονίδια για το ρόλο τους στο εν λόγω πρωτέωμα. Στη μελέτη έλαβαν μέρος 60 ασθενείς με αδένωμα παραθυρεοειδή αδένα προς χειρουργική αντιμετώπιση και 60 υγιή άτομα νοσηλευόμενα για άλλη πάθηση χωρίς ιστορικό κακοήθειας ή αυτοάνοσης νόσου. Διενεργήθηκε λήψη δείγματος περιφερικού αίματος των ασθενών και των υγιών ατόμων, από το οποίο απομονώθηκε ολικό γονιδιωματικό DNA, ακολούθησε PCR και ηλεκτροφόρηση σε πηκτή αγαρόζης και μελέτη με την τεχνική πολυμορφισμών μήκους θραυσμάτων περιορισμού (RFLP). Για την ανοσοϊστοχημική μελέτη, χρησιμοποιήθηκε υλικό από την ιστολογική εξέταση των χειρουργικών παρασκευασμάτων, το οποίο μετά την διαδικασία αντιγονικής ανάκτησης και επώασης, εξετάσθηκε στο μικροσκόπιο. Πενήντα ασθενείς και 50 υγιή άτομα συμπεριλήφθηκαν στην γονιδιακή μελέτη. Ο πολυμορφισμός TaqI του γονιδίου VDR αναγνωρίσθηκε ως προδιαθεσικός παράγοντας για την ανάπτυξη αδενώματος παραθυρεοειδή αδένα. Οι λοιποί πολυμορφισμοί FokI, ApaI and BsmI (VDR) καθώς και rs7170178 (ANXA2), rs 1057519912 (MED12), rs12885713(CALM1) και rs1057519911 (MAPK1) δεν βρέθηκε να έχουν θετική συσχέτιση με το αδένωμα παραθυρεοειδή αδένα. Από την ανοσοϊστοχημική μελέτη, οι πρωτεΐνες ΑΝΧΑ2, ΜΑΡΚ1, MED12 και VDR αναγνώρισθηκαν με ήπια έως έντονη έκφραση στο αδένωμα παραθυρεοειδή αδένα, ενώ η πρωτεΐνη CALM1 δεν κατέστη δυνατό να αξιολογηθεί λόγω τεχνικών δυσκολιών και αποτυχιών στη διαδικασία της χρώσης. Η μελέτη της γονιδιακής βάσης του σποραδικού αδενώματος παραθυρεοειδή αδένα αποτελεί πεδίο αιχμής στην έρευνα με σκοπό την αναγνώριση των γενετικών μονοπατιών που εμπλέκονται στην παθογένεση της νόσου. Οι πρωτεΐνες VDR, ANXA2, MED12 και MAPK1 μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως βιοδείκτες στη διάγνωση της νόσου, στη διαφοροδιάγνωση από την υπερπλασία και το καρκίνωμα παραθυρεοειδή αδένα καθώς και να συσχετισθούν με την κλινική συμπτωματολογία της νόσου.
Schlagwörter
Zitieren
APA
Χόρτη, Α. (2023). Γενετικά μονοπάτια στην παθογένεση του αδενώματος παραθυρεοειδή αδένα. Aristotle University of Thessaloniki. https://doi.org/10.26262/heal.auth.ir.351700
Vancouver
Χόρτη Α. Γενετικά μονοπάτια στην παθογένεση του αδενώματος παραθυρεοειδή αδένα. Aristotle University of Thessaloniki. 2023. doi:10.26262/heal.auth.ir.351700
BibTeX
@article{2023,
author = {Χόρτη, Αγγελική},
title = {Γενετικά μονοπάτια στην παθογένεση του αδενώματος παραθυρεοειδή αδένα},
journal = {Aristotle University of Thessaloniki},
year = {2023},
doi = {10.26262/heal.auth.ir.351700}
}
EUVIMED