EUVIMEDEUVIMED entdecken
Open Access · CC BY-SA 4.0

Spontaniczna komunikacja funkcjonalna a miejsce PECS we współczesnych modelach wspomagającej i alternatywnej komunikacji dla dzieci ze spektrum autyzmu

Magdalena Kurek

Zeszyty Naukowe Pedagogiki Specjalnej · 20.08.2026 · (19) · 101-115

DOI: 10.24917/znps.2026.19.09 ↗

Kurz gefasst

Fachartikel in der Zeitschrift Zeszyty Naukowe Pedagogiki Specjalnej, online erschienen am 20.08.2026. Verfasst von Magdalena Kurek. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY-SA 4.0).

AbstractBibliografische AngabenZitierenVerwandte Studien

Abstract (Originalsprache)

Rozwijanie spontanicznej komunikacji funkcjonalnej stanowi jeden z podstawowych celów oddziaływań terapeutycznych prowadzonych wobec dzieci ze spektrum autyzmu. Pomimo dynamicznego rozwoju badań wiedza dotycząca kryteriów doboru metod wspomagania komunikacji pozostaje rozproszona pomiędzy różnymi nurtami teoretycznymi i klinicznymi, co utrudnia zarówno interpretację wyników badań, jak i planowanie interwencji. Celem artykułu jest analiza współczesnych podstaw teoretycznych oraz wyników badań dotyczących doboru metod wspomagania komunikacji u dzieci ze spektrum autyzmu. W tym celu przeprowadzono narracyjny przegląd literatury dotyczącej spontanicznej komunikacji funkcjonalnej, wspomagającej i alternatywnej komunikacji, koncepcji zachowania werbalnego, naturalistycznych interwencji rozwojowo-behawioralnych oraz metodologii Picture Exchange Communication System. Analiza wskazuje, że rozwijanie spontanicznej komunikacji funkcjonalnej stanowi wspólny kierunek współczesnych interwencji opartych na dowodach naukowych, natomiast różnice pomiędzy poszczególnymi podejściami dotyczą przede wszystkim organizacji procesu uczenia oraz strategii rozwijania zachowań komunikacyjnych. Dostępne badania potwierdzają również, że stosowanie AAC, w tym metodologii PECS, nie hamuje rozwoju mowy, a może sprzyjać rozwojowi kompetencji językowych. Przedstawiona analiza pozwala zaproponować interpretację współczesnych metod wspomagania komunikacji, zgodnie z którą podstawowym kryterium ich doboru powinien być charakter rozwijanych zachowań komunikacyjnych oraz mechanizmy odpowiedzialne za ich nabywanie, a nie wyłącznie przynależność do określonej metodologii. W tym ujęciu spontaniczna komunikacja funkcjonalna może stanowić jedno z kluczowych kryteriów planowania interwencji komunikacyjnych u dzieci ze spektrum autyzmu.

Zitieren

APA

Kurek, M. (2026). Spontaniczna komunikacja funkcjonalna a miejsce PECS we współczesnych modelach wspomagającej i alternatywnej komunikacji dla dzieci ze spektrum autyzmu. Zeszyty Naukowe Pedagogiki Specjalnej, 101-115. https://doi.org/10.24917/znps.2026.19.09

Vancouver

Kurek M. Spontaniczna komunikacja funkcjonalna a miejsce PECS we współczesnych modelach wspomagającej i alternatywnej komunikacji dla dzieci ze spektrum autyzmu. Zeszyty Naukowe Pedagogiki Specjalnej. 2026:101-115. doi:10.24917/znps.2026.19.09

BibTeX
@article{Kurek2026,
  author = {Kurek, Magdalena},
  title = {Spontaniczna komunikacja funkcjonalna a miejsce PECS we współczesnych modelach wspomagającej i alternatywnej komunikacji dla dzieci ze spektrum autyzmu},
  journal = {Zeszyty Naukowe Pedagogiki Specjalnej},
  year = {2026},
  number = {19},
  pages = {101--115},
  doi = {10.24917/znps.2026.19.09}
}
Kostenlos starten →