Szałwia lekarska w tradycyjnych i współczesnych zastosowaniach leczniczych
Annales Horticulturae · 2022
DOI: 10.24326/ah.2022.2.1 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Annales Horticulturae, 2022. Verfasst von Renata Nurzyńska-Wierdak. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY-NC-ND 4.0).
Abstract (Originalsprache)
Szałwia lekarska (Salvia officinalis L.) ma długą historię stosowania w kuchni i medycynie tradycyjnej. W Europie stosowana była w leczeniu łagodnej dyspepsji, nadmiernej potliwości, związanych z wiekiem zaburzeń poznawczych oraz stanów zapalnych gardła i skóry. Współczesne badania potwierdziły zasadność tradycyjnego użytkowania szałwii, a także ujawniły szeroki zakres działania farmakologicznego jej składników aktywnych, w tym działanie przeciwrakowe, przeciwzapalne, przeciwnonyceptywne, przeciwutleniające, przeciwbakteryjne, przeciwmutagenne, hipoglikemiczne i hipolipidemiczne. Aktywną grupę składników ziela szałwii stanowią: olejek eteryczny zawierający borneol, kamforę, kariofilen, 1,8-cyneol, elemen, humulen, pinen i α-i β-tujon, a także związki polifenolowe, w tym: kwasy fenolowe oraz flawonoidy oraz związki terpenowe.
Zitieren
APA
Nurzyńska-Wierdak, R. (2022). Szałwia lekarska w tradycyjnych i współczesnych zastosowaniach leczniczych. Annales Horticulturae. https://doi.org/10.24326/ah.2022.2.1
Vancouver
Nurzyńska-Wierdak R. Szałwia lekarska w tradycyjnych i współczesnych zastosowaniach leczniczych. Annales Horticulturae. 2022. doi:10.24326/ah.2022.2.1
BibTeX
@article{NurzyskaWierdak2022,
author = {Nurzyńska-Wierdak, Renata},
title = {Szałwia lekarska w tradycyjnych i współczesnych zastosowaniach leczniczych},
journal = {Annales Horticulturae},
year = {2022},
doi = {10.24326/ah.2022.2.1}
}
EUVIMED