The effect of co-inoculation of bradyrhizobium and mycorrhizal species on physiological traits and grain yield of soybean (Glycine max L.) under drought stress
Journal of Plant Environmental Physiology فیزیولوژی محیطی گیاهی · 05.03.2023
DOI: 10.71890/iper.2024.984435 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Journal of Plant Environmental Physiology فیزیولوژی محیطی گیاهی, erschienen am 05.03.2023. Verfasst von Mohammad Ali Zirak- Qoturbulagh und 4 weiteren Autor:innen.
Abstract (Originalsprache)
خشکسالی در حال تبدیل شدن به یک تهدید بزرگ برای تولید محصولات زراعی در جهان است. حبوبات به تنش خشکی حساس بوده و آثار منفی آن در عملکرد، پروتئین و روغن دانه نمایان میشود. به همین منظور مطالعه مزرعهایی دوساله (1400-1399)، به صورت کرتهای خرد شده با سه تکرار در دشت مغان، اردبیل، انجام شد. فاکتورهای آزمایش شامل تنش خشکی در سه سطح (60، 100 و 140 میلیمتر تبخیر از تشتک کلاس A) به عنوان عامل اصلی و عامل فرعی شامل تلقیح تلفیقی باکتری همزیست سویا و گونههای قارچ میکوریزا در هشت سطح ( Bradyrhizobium japonicum ، Funneliformis mosseae ، Rhizophagus irregulari s، Glomus fasciculatum ، B. japonicum + F. mosseae ، B. japonicum + R. irregularis ، و B. japonicum + G. fasciculatum به همراه یک شاهد)، میباشد. نتایج نشان داد که افزایش شدت تنش خشکی در هر دو سال وزن خشک بوته، تعداد غلاف، تعداد دانه در بوته، عملکرد دانه و روغن را در همه تیمارها کاهش داد اما این کاهش در برخی از تیمارها، بهویژه در تیمارهای تلقیح دوگانه B. japonicum + R. irregularis و B. japonicum + G. fasciculatum کمتر بود، اما برعکس، در همه تیمارها افزایش غلظت کلروفیل a، پرولین، مالوندیآلدئید و فعالیت آنزیم سوپراکسیددیسموتاز تحت تنش خشکی (100 و 140 میلیمتر) در مقایسه با شرایط آبیاری نرمال مشاهده شد. در این تحقیق غلظت آهن و فسفر دانه تحت تاثیر برهمکنش تنش خشکی و میکروارگانیسمها قرار نگرفت و نیز بیشترین مقدار فسفر دانه در سطح 100 میلیمتر، مشاهده شد. در بین تیمارها نیز، تیمارهای تلقیح دوگانه B. japonicum + R. irregularis و B. japonicum + G. fasciculatum نسبت به دیگر تیمارها، بر بهبود تحمل گیاه سویا به خشکی، اثر بیشتری داشتند. بر اساس نتایج به دست آمده میتوان تلقیح توام گیاه سویا با باکتری ریزوبیومی و گونه R. irregularis میکوریزا، را برای بهبود تحمل گیاه در برابر تنش خشکی و افزایش عملکرد دانه و روغن، پیشنهاد داد .
Schlagwörter
Zitieren
APA
Qoturbulagh, M. A. Z., Ali, M., Mehri, S., Soleimanzadeh, H., & Ansari, M. H. (2023). The effect of co-inoculation of bradyrhizobium and mycorrhizal species on physiological traits and grain yield of soybean (Glycine max L.) under drought stress. Journal of Plant Environmental Physiology فیزیولوژی محیطی گیاهی. https://doi.org/10.71890/iper.2024.984435
Vancouver
Qoturbulagh MAZ, Ali M, Mehri S, Soleimanzadeh H, Ansari MH. The effect of co-inoculation of bradyrhizobium and mycorrhizal species on physiological traits and grain yield of soybean (Glycine max L.) under drought stress. Journal of Plant Environmental Physiology فیزیولوژی محیطی گیاهی. 2023. doi:10.71890/iper.2024.984435
BibTeX
@article{Qoturbulagh2023,
author = {Qoturbulagh, Mohammad Ali Zirak- and Ali, Mohammad and Mehri, Shahram and Soleimanzadeh, Hossein and Ansari, Mohammad Hossein},
title = {The effect of co-inoculation of bradyrhizobium and mycorrhizal species on physiological traits and grain yield of soybean (Glycine max L.) under drought stress},
journal = {Journal of Plant Environmental Physiology فیزیولوژی محیطی گیاهی},
year = {2023},
doi = {10.71890/iper.2024.984435}
}
EUVIMED