EUVIMEDEUVIMED entdecken
Crossref

Seroepidemiologic and Risk Factor Surveillance of Leptospirosis in Turkmen Horses in Golestan Province

Mohammad Shakib Khasahmadi, Peyman Dehghan Rahimabadi, Gholamreza Abdollahpour, Mahbod Kazemarab, Javad Sadeghi Alavije

نشریه علمی پژوهشی میکروبیولوژی دامپزشکی · 16.07.2025

DOI: 10.71840/jvm.2025.1228998 ↗

Kurz gefasst

Fachartikel in der Zeitschrift نشریه علمی پژوهشی میکروبیولوژی دامپزشکی, erschienen am 16.07.2025. Verfasst von Mohammad Shakib Khasahmadi und 4 weiteren Autor:innen.

AbstractSchlagwörterBibliografische AngabenZitierenVerwandte Studien

Abstract (Originalsprache)

زمینه و هدف مطالعه: لپتوسپیروز یکی از مهمترین بیماری‌های مشترک میان انسان و حیوان است که در سال‌های اخیر با افزایش تنوع سروتیپ‌ها، شیوع این بیماری در ایران افزایش یافته است. این بیماری توسط سروتیپ‌های مختلف لپتوسپیرا اینتروگانس ایجاد می‌شود و قادر است طیف وسیعی از پستانداران را آلوده کند. در بسیاری از موارد لپتوسپیروز در اسب‌ها بدون نشانه بالینی است ولی این حیوان به عنوان میزبان معمول و مخزن بالقوه لپتوسپیرا در نظر گرفته می‌شود. این مطالعه با هدف بررسی شیوع سرولوژیک لپتوسپیروز در اسب‌های نژاد ترکمن و نقش فاکتورهای خطر در وقوع آن در استان گلستان انجام شد. مواد و روش­ها: نمونه‌های سرمی از 130 رأس اسب نژاد ترکمن (نر و ماده، در گروه‌های سنی مختلف) جمع‌آوری شدند. نمونه‌ها با استفاده از آزمون آگلوتیناسیون میکروسکوپی (MAT) برای سروتیپ‌های گریپوتیفوزا، کنیکولا، هارجو، پومونا و ایکتروهموراژیه بررسی شدند. نتایج: نتایج نشان داد که اسب‌ها به سروتیپ‌های گریپوتیفوزا (08/3 %)، کنیکولا (53/1 %) و هارجو (77/0 %) از نظر سرولوژی واکنش مثبت داشتند. هیچ واکنشی علیه سروتیپ‌های پومونا و ایکتروهموراژیه مشاهده نشد. عیار سرمی برای نمونه‌های مثبت، 100 و 200 بود. 3 راس نریان و 4 راس مادیان واکنش سرمی مثبت داشتند. در هیچ یک از مادیان‌های سرم مثبت، سابقه سقط وجود نداشت. الگوی تغذیه در اسب‌ها به صورت دستی در اصطبل بود و تنها 2 % از آنها از چراگاه استفاده می‌کردند. بیشترین شیوع در گروه سنی 5 تا 10 سال مشاهده شد. جنس، سن، وضعیت بستر، روش تغذیه، حضور جوندگان و سگ‌ها در محیط زندگی اسب‌ها به‌عنوان عوامل خطر، تاثیر معنی‌داری در تغییر سرمی نداشتند (p>0.05). همچنین هیچ ارتباط معنی‌داری میان ابتلا به چشم درد دوره‌ای و آلودگی به لپتوسپیرا مشاهده نشد. نتیجه گیری: اگرچه استان گلستان با دارا بودن آب و هوای مرطوب برای رشد و انتشار لپتوسپیرا مطلوب است ولی نتایج نشان داد که میزان آلودگی در اسب‌های ترکمن اندک است و احتمالاً آنها نقش چندانی در انتشار لپتوسپیروز در منطقه ندارند. بی‌شک شرایط بهداشتی مناسب و جایگاه نگهداری اسب‌های مورد مطالعه سبب شده تا حد زیادی شیوع لپتوسپیروز در آنها کاهش یابد.

Schlagwörter

leptospirosisseroprevalencerisk factorsLeptospira serovarsserotypingzoonosesGolestan Provincezoonotic transmissionzoonotic disease control

Zitieren

APA

Khasahmadi, M. S., Rahimabadi, P. D., Abdollahpour, G., Kazemarab, M., & Alavije, J. S. (2025). Seroepidemiologic and Risk Factor Surveillance of Leptospirosis in Turkmen Horses in Golestan Province. نشریه علمی پژوهشی میکروبیولوژی دامپزشکی. https://doi.org/10.71840/jvm.2025.1228998

Vancouver

Khasahmadi MS, Rahimabadi PD, Abdollahpour G, Kazemarab M, Alavije JS. Seroepidemiologic and Risk Factor Surveillance of Leptospirosis in Turkmen Horses in Golestan Province. نشریه علمی پژوهشی میکروبیولوژی دامپزشکی. 2025. doi:10.71840/jvm.2025.1228998

BibTeX
@article{Khasahmadi2025,
  author = {Khasahmadi, Mohammad Shakib and Rahimabadi, Peyman Dehghan and Abdollahpour, Gholamreza and Kazemarab, Mahbod and Alavije, Javad Sadeghi},
  title = {Seroepidemiologic and Risk Factor Surveillance of Leptospirosis in Turkmen Horses in Golestan Province},
  journal = {نشریه علمی پژوهشی میکروبیولوژی دامپزشکی},
  year = {2025},
  doi = {10.71840/jvm.2025.1228998}
}
Kostenlos starten →