EUVIMEDEUVIMED entdecken
Open Access · CC BY-NC-ND 4.0

Droga synodalna w Niemczech

Michael Grütering

Perspectiva · 25.07.2026 · 21 (1 (40)) · 26-48

DOI: 10.67168/p.186 ↗

Kurz gefasst

Fachartikel in der Zeitschrift Perspectiva, online erschienen am 25.07.2026. Verfasst von Michael Grütering. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY-NC-ND 4.0).

AbstractBibliografische AngabenZitierenVerwandte Studien

Abstract (Originalsprache)

Zaufanie ludzi do Kościoła katolickiego maleje, i to nie tylko z powodu ujawnienia przerażających aktów nadużyć. Tendencję tę można zaobserwować również w Niemczech. Niektórzy nazywają to błędem systemowym w Kościele. Należy rozpoznać i ujawnić przyczyny takiego rozwoju sytuacji, ponieważ tylko wtedy będzie można na nowo wypełnić misję Chrystusa w świecie. Aby to uczynić, konieczne jest wsłuchanie się w liczne głosy sióstr i braci. Zagadnień, którymi trzeba się zająć, jest naprawdę wiele. Dla porządku zostały więc utworzone cztery fora, dotyczące: kwestii władzy, kwestii seksualności i radzenia sobie z nią, kwestii kapłańskiego stylu życia i kwestii pozycji kobiet w Kościele. To tylko najważniejsze obszary. Uczestnicy drogi synodalnej są świadomi, że poszukiwanie odpowiedzi jest dopiero początkiem procesu. Kuria Rzymska dołoży wszelkich starań, aby proces ten zmierzał w odpowiednim kierunku. Poszczególni biskupi, duchowni i świeccy wskazują na hierarchiczną strukturę Kościoła, zaniedbując niekiedy misję służby. Niektórzy uczestnicy szukają rozgłosu w mediach, aby poprzeć swoje stanowisko, przekraczając przy tym granice. Budzi to niepotrzebny „ferment”, który najczęściej nie nic wspólnego z rzeczywistym przesłaniem Kościoła. Dlatego też Konferencja Episkopatu i Komitet Centralny ustanowiły duchowe towarzyszenie, które zawsze wzywa do słuchania słowa Bożego. Niebezpieczne są również podziały, u podstaw których znajdują się wyimaginowane problemy. Dlatego trzeba przestać mówić o niemieckim Sonderweg. Droga synodalna jest realizacją zmagań o współczesne głoszenie królestwa Bożego. Konstytucja duszpasterska Gaudium et spes wyznaczyła kierunek: „Aby wypełnić to posłannictwo, obowiązkiem Kościoła jest zawsze poszukiwanie znaków czasu i interpretowanie ich w świetle Ewangelii” (4,1). Pan nam towarzyszy, gdy pozostawiamy za sobą to, co stare i cenione, a rozpoczynamy coś nowego. Wszystko zmierza ostatecznie ku zmianie, ku Kościołowi, w którym najpierw słucha się słowa Ewangelii, a potem biorze za nie odpowiedzialność. Dotyczy to również ochrony najmłodszych i potrzebujących pomocy. Na „peryferie” Kościoła mogą zajść tylko ci, dla których troska o zbawienie innych jest ważniejsza niż własna kariera. W przemówieniu do kardynałów papież Franciszek wskazuje na pokorę jako warunek konieczny do wypełnienia mandatu misyjnego Jezusa: „Synodalność jest stylem, do którego przede wszystkim my, którzy jesteśmy tutaj i żyjemy służbą Kościołowi powszechnemu poprzez naszą pracę w Kurii Rzymskiej, musimy się nawrócić”. Ci, którzy z zewnątrz wnoszą zastrzeżenia do drogi synodalnej, mogą ją ubogacać. To jest błogosławieństwo. Jednak ci, którzy uważają, że powinni wywierać wpływ poprzez listy otwarte, bawią się w politykę i przeszkadzają Duchowi Świętemu.

Zitieren

APA

Grütering, M. (2026). Droga synodalna w Niemczech. Perspectiva, 21(1 (40)), 26-48. https://doi.org/10.67168/p.186

Vancouver

Grütering M. Droga synodalna w Niemczech. Perspectiva. 2026;21(1 (40)):26-48. doi:10.67168/p.186

BibTeX
@article{Grtering2026,
  author = {Grütering, Michael},
  title = {Droga synodalna w Niemczech},
  journal = {Perspectiva},
  year = {2026},
  volume = {21},
  number = {1 (40)},
  pages = {26--48},
  doi = {10.67168/p.186}
}
Kostenlos starten →