ผลของดนตรีบำบัดที่มีต่อการฟื้นฟูอาการพูดไม่ชัดในผู้ป่วยพาร์กินสัน
Mahidol Music Journal · 10.06.2026 · 9 (1) · 162-176
DOI: 10.65824/mmj.v9.282450 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Mahidol Music Journal, online erschienen am 10.06.2026. Verfasst von นภพัชร หอรุ่งเรือง und 2 weiteren Autor:innen. Die Arbeit nennt 14 Literaturangaben. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY-NC-ND 4.0).
Abstract (Originalsprache)
ที่มาและวัตถุประสงค์ : การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของดนตรีบำบัดที่มีต่อการฟื้นฟูอาการพูดไม่ชัดในผู้ป่วยพาร์กินสัน โดยผู้ป่วยที่มีอาการพูดไม่ชัดนั้นจะมีลักษณะการพูดที่ติดขัด มีปัญหาด้านการกำทอนเสียง การออกเสียง ความชัดในการพูด และจังหวะในการพูด ซึ่งเกิดจากการที่สมองไม่สามารถควบคุมกล้ามเนื้อที่ใช้ในการพูดได้ ทั้งนี้สามารถเกิดได้จากหลายปัจจัย เช่น โรคหลอดเลือดสมอง การติดเชื้อที่สมอง หรือโรคพาร์กินสันที่มีความบกพร่องทางด้านสมองในส่วนที่มีหน้าที่ในการควบคุมการเคลื่อนไหวและกล้ามเนื้อ โดยการฟื้นฟูอาการพูดไม่ชัดนั้นมักเน้นไปที่การทำอรรถบำบัด นักอรรถบำบัดจะประเมินและจัดทำแบบการฝึกให้เหมาะสมกับอาการของผู้ป่วย เพื่อเป็นการฝึกกล้ามเนื้อการหายใจของผู้ป่วยให้แข็งแรงมากยิ่งขึ้น นอกจากการทำอรรถบำบัดแล้ว ดนตรีบำบัดเป็นอีกหนึ่งการบำบัดที่แพร่หลายในต่างประเทศ มีงานวิจัยหลากหลายที่รองรับและเห็นผลไปในเชิงบวกกับการนำดนตรีบำบัดมาช่วยฟื้นฟูอาการพูดไม่ชัดในผู้ป่วยพาร์กินสัน ดนตรีบำบัดคือแนวทางการบำบัดที่ใช้องค์ประกอบทางดนตรีมาส่งเสริมในเป้าหมายรายบุคคล กิจกรรมดนตรีบำบัดที่นำมาใช้จะเป็นกิจกรรมที่มีงานวิจัยรองรับ รวมทั้งนักดนตรีบำบัดจะต้องเป็นนักบำบัดที่จบหลักสูตรปริญญาสาขาวิชาดนตรีบำบัดโดยเฉพาะ จากการศึกษาข้อมูลในประเทศไทย ยังไม่พบงานวิจัยดนตรีบำบัดเพื่อฟื้นฟูผู้ป่วยพาร์กินสันทั้งด้านร่างกายและด้านการพูด นอกจากนี้การเลือกใช้ดนตรีให้สอดคล้องกับการใช้ภาษาไทยเป็นสิ่งที่ยังต้องมีการศึกษาเพิ่มเติม เนื่องด้วยภาษาไทยมีความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวและมีการออกเสียงที่แตกต่างจากภาษาอังกฤษ โดยจากการศึกษาพบว่าในต่างประเทศมีการทำวิจัยกับผู้ป่วยโรคพาร์กินสันที่มีอาการพูดไม่ชัดและให้ผลลัพธ์เชิงบวก ผู้ป่วยสามารถพูดได้ชัดมากขึ้น หายใจได้ยาวขึ้น พูดในระดับเสียงที่ดังมากขึ้น รวมทั้งสามารถพูดเสียงสูงเสียงต่ำได้ดีขึ้น งานวิจัยส่วนใหญ่นั้นจะเน้นใช้แนวทางดนตรีบำบัดสำหรับระบบประสาท (Neurologic Music Therapy) โดยมักเลือกใช้เทคนิค Vocal Intonation Therapy (VIT) และเทคนิค Therapeutic Singing (TS) ทั้งนี้ในงานวิจัยที่ผ่านมาจะเน้นใช้เทคนิคกับภาษาอังกฤษเป็นหลัก จากการศึกษาผู้ป่วยโรคพาร์กินสันที่มีอาการพูดไม่ชัดมีปริมาณที่เยอะในประเทศไทยด้วยเช่นกัน การวิจัยในครั้งนี้จึงมีเป้าหมายในการศึกษาผลของดนตรีบำบัดที่มีต่ออาการพูดไม่ชัดในผู้ป่วยพาร์กินสันในประเทศไทยโดยใช้ดนตรีบำบัดตามแนวทางของดนตรีบำบัดสำหรับระบบประสาท (Neurologic Music Therapy) และมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ทางเลือกการบำบัดอื่น ๆ เพิ่มเติมแก่ผู้ป่วยโรคพาร์กินสัน รวมทั้งครอบครัวของผู้ป่วยเกี่ยวกับการใช้ดนตรีบำบัดเพื่อการฟื้นฟูอาการพูดไม่ชัด นอกจากนี้เพื่อให้ข้อมูลดนตรีบำบัดเชิงลึกแก่นักดนตรีบำบัดที่เกี่ยวข้อง วิธีการศึกษา : การวิจัยนี้เป็นการวิจัยในรูปแบบพหุกรณีเพื่อศึกษาผลของดนตรีบำบัดที่มีต่อการฟื้นฟูอาการพูดไม่ชัดในผู้ป่วยพาร์กินสันหลายกรณีโดยใช้ดนตรีบำบัดตามแนวคิด Neurologic Music Therapy (NMT) โดยมุ่งเน้นในการใช้เทคนิค Vocal Intonation Therapy (VIT) และ Therapeutic Singing (TS) โดยมีผู้เข้าร่วมการวิจัยทั้งหมด 3 ท่าน ซึ่งทั้ง 3 ท่านเป็นผู้ป่วยพาร์กินสันที่สนใจเป็นอาสาสมัครจากการประชาสัมพันธ์ผ่านโปสเตอร์และเฟซบุ๊ก กิจกรรมดนตรีบำบัดจัดทำขึ้นทั้งหมด 10 ครั้ง มีเครื่องมือที่ใช้ในการวัดผล ได้แก่ เครื่องมือ PRAAT ซึ่งเป็นเครื่องมือสำหรับวัดคุณภาพเสียงของผู้เข้าร่วมการวิจัยและแบบประเมินความคล่องในการออกเสียง โดยนักแก้ไขการพูดจะเป็นผู้ประเมินผู้เข้าร่วมการวิจัยทั้งก่อนและหลังได้รับกิจกรรมดนตรีบำบัด ในส่วนของการวิเคราะห์ข้อมูล ผู้วิจัยวิเคราะห์ข้อมูลในรูปแบบผลต่างค่าเฉลี่ยรวมวิเคราะห์ข้อมูลจากแบบสัมภาษณ์และการจดบันทึกทางดนตรีบำบัด ผลการศึกษา : ผลการวิจัยพบว่าผลเฉลี่ยรวมในการทดสอบความดังก่อนได้รับกิจกรรมดนตรีบำบัดนั้นมีค่าเฉลี่ยระดับความดังที่ 75.62 เดซิเบล และในการทดสอบความดังหลังได้รับกิจกรรมดนตรีบำบัดค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 80.73 เดซิเบล ส่วนความคล่องในการออกเสียง ผลเฉลี่ยรวมก่อนได้รับกิจกรรมดนตรีบำบัดค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 18 ครั้ง และหลังได้รับกิจกรรมดนตรีบำบัดเฉลี่ยรวมอยู่ที่ 21 ครั้ง สรุปได้ว่าดนตรีบำบัดนั้นมีผลไปในทางที่ดีต่อการฟื้นฟูอาการพูดไม่ชัดในผู้ป่วยพาร์กินสัน บทสรุป : การวิจัยในครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าดนตรีบำบัดสามารถช่วยฟื้นฟูอาการพูดไม่ชัดในผู้ป่วยพาร์กินสันได้ สำหรับนักดนตรีบำบัดอาชีพจะได้รับวิธีการ ขั้นตอน และเทคนิคทางดนตรีบำบัด สำหรับการฟื้นฟูอาการพูดไม่ชัดทั้งในผู้ป่วยโรคพาร์กินสันและสำหรับผู้ที่สนใจในกลุ่มผู้ป่วยนี้จะได้รับแนวทาง ข้อมูล และการใช้ดนตรีบำบัด เพื่อนำไปศึกษาต่อยอดเพิ่มเติมในงานวิจัยถัดไป
Zitieren
APA
หอรุ่งเรือง, น., เชียงชะนา, น., & บุญแย้ม, ต. (2026). ผลของดนตรีบำบัดที่มีต่อการฟื้นฟูอาการพูดไม่ชัดในผู้ป่วยพาร์กินสัน. Mahidol Music Journal, 9(1), 162-176. https://doi.org/10.65824/mmj.v9.282450
Vancouver
หอรุ่งเรือง น, เชียงชะนา น, บุญแย้ม ต. ผลของดนตรีบำบัดที่มีต่อการฟื้นฟูอาการพูดไม่ชัดในผู้ป่วยพาร์กินสัน. Mahidol Music Journal. 2026;9(1):162-176. doi:10.65824/mmj.v9.282450
BibTeX
@article{2026,
author = {หอรุ่งเรือง, นภพัชร and เชียงชะนา, นัทธี and บุญแย้ม, ตรีทิพ},
title = {ผลของดนตรีบำบัดที่มีต่อการฟื้นฟูอาการพูดไม่ชัดในผู้ป่วยพาร์กินสัน},
journal = {Mahidol Music Journal},
year = {2026},
volume = {9},
number = {1},
pages = {162--176},
doi = {10.65824/mmj.v9.282450}
}
EUVIMED