نگارش خوب؛ ضوابط و قواعد
Salam Academic Journal · 2024
DOI: 10.64104/secondround.issue.5.n2.2024 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Salam Academic Journal, 2024. Verfasst von انعام الله رحمانی.
Abstract (Originalsprache)
مهمترین تَرَکهای را که ما از علما و اندیشمندان به ارث میبریم، علم است. گذشتگان ما میتوانستند بهجای تدوین و تصنیف و تألیف، شاگردانی تربیت کنند که وارثان دانش آنان باشند؛ اما به اهمیت کتابت و نقش آن در حفظ میراث علمی، خوب پی برده بودند. از همینرو، نویسندگی را در آوان کودکی تمرین میکردند. در گذشتهها، دانشجویانیکه هوای نویسندگی بهسر داشتند، کتابهایی را مطالعه و حتّی حفظ میکردند که در پهلوی فکر و اندیشه، با زیور بلاغت نیز آراسته بود. در خیلی از مدارس کهنِ ما نیز پس از قرآن کریم، کتابهایی چون: پنجگنج، حافظ، بیدل، گلستان و بوستانِ سعدی را میخواندند. مطالعهی عمیق این کتابها، قریحهی ادبی و شور نویسندگی را در طالبان علم، به اوج میرساند. بعدها که ادبیات روزنامهیی بر گنجهای تراثیِ ما غلبه یافت و مطَوَّلات کمعمقْ بهجای مختصراتِ عمیقْ نشست، پارهای از قلمداران دلسوزِ ما قواعدی را در اصول نگارش، وضع کردند. این نوشتهها غالباً در باب دستور خطّ فارسی، نشانهگذاری و اِعرابگذاری کلمات و چگونگی تعامل با واژههای بیگانه نوشته شدهاست. نوشتهی کنونی هم، گامیاست در همین مسیر، اما توأم با برخی از یافتههاییکه گمان میبرم تازهتر به نظر میرسند.
Zitieren
APA
رحمانی, ا. ا. (2024). نگارش خوب؛ ضوابط و قواعد. Salam Academic Journal. https://doi.org/10.64104/secondround.issue.5.n2.2024
Vancouver
رحمانی اا. نگارش خوب؛ ضوابط و قواعد. Salam Academic Journal. 2024. doi:10.64104/secondround.issue.5.n2.2024
BibTeX
@article{2024,
author = {رحمانی, انعام الله},
title = {نگارش خوب؛ ضوابط و قواعد},
journal = {Salam Academic Journal},
year = {2024},
doi = {10.64104/secondround.issue.5.n2.2024}
}
EUVIMED