Yahudilik ve Erken Hristiyanlıkta Evlilik-Bekârlık Algısı
HİKEM · 30.03.2026 · 4 (1) · 45-62
DOI: 10.63022/hikem.1859185 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift HİKEM, online erschienen am 30.03.2026. Verfasst von Erdinc İcten. Die Arbeit nennt 24 Literaturangaben.
Abstract (Originalsprache)
Yahudilikte evlilik, yaratılışın tamamlanmasına hizmet eden bir mitsva/dinî yükümlülük olarak görülürken,bekârlık tercih edilmese de yasak değildir, bu anlayış Hristiyanlığın ilk dönemleriyle karşılaştırıldığında hem benzerlikler hem farklılıklar içerir. İlk Hristiyan topluluklarında evlilik saygın bir kurum olarak kabul edilmekle birlikte özellikle Pavlus’un öğretilerinde bekârlık Tanrı’ya adanmış bir yaşamın ifadesi olarak olumlu bir ruhsal seçenek şeklinde öne çıkar. Böylece Yahudiliğin aile kurmayı dinî bir sorumluluk sayan yaklaşımıyla erken Hristiyanlığın ruhani yoğunlaşma amacı taşıyan bekârlık ideali bir arada düşünüldüğünde iki geleneğin aynı kurumu farklı önceliklerle yücelttiği görülür; biri toplumsal bütünleşmeyi, diğeri ise Tanrı’ya adanmış bireysel bağlılığı ön plana çıkarır. Aslında bekârlık genel olarak olumlu karşılanan bir durum değildir. Bunun temelinde kadın ve erkeğin Tanrı tarafından yaratılış gayesine uygun biçimde birbirleriyle uyumlu ve birbirlerini tamamlayıcı nitelikte var edilmiş olmaları yatmaktadır. Bu anlayış kutsal metinlerde Âdem ve Havva örneği üzerinden temellendirilmekte ve insanın tek başına değil, bir eşle birlikte hayatını sürdürmesi gerektiği vurgulanmaktadır. İlahi dinlerin ortak öğretisine göre evlilik yalnızca bireysel bir birliktelik değil, aynı zamanda toplumsal düzeninve ahlaki yapının korunmasında da önemli bir rol oynamaktadır. Bununla birlikte neslin devamı, insan soyunun sürdürülebilmesi ve toplumsal yapının sağlıklı bir şekilde varlığını devam ettirebilmesi de kadın ve erkeğin meşru birlikteliğiyle mümkün görülmektedir. Bu nedenle evlilik Yahudilik ve Hristiyanlıkta hem fıtri hem de kutsal bir kurum olarak kabul edilmektedir. Hristiyanlığın ilk dönemlerinde İsa’nın bekâr olması ve ardından Pavlus’un da bekârlığı evliliğe tercih etmesi araştırmamızda önemli bir yer tutacaktır. Yahudiliğin içinden çıkan bir din olarak Hristiyanlığın evlilik-bekârlık kavramını nasıl farklı değerlendirdiği üzerinde de sonuçlara ulaşılmaya çalışılacaktır.
Zitieren
APA
İcten, E. (2026). Yahudilik ve Erken Hristiyanlıkta Evlilik-Bekârlık Algısı. HİKEM, 4(1), 45-62. https://doi.org/10.63022/hikem.1859185
Vancouver
İcten E. Yahudilik ve Erken Hristiyanlıkta Evlilik-Bekârlık Algısı. HİKEM. 2026;4(1):45-62. doi:10.63022/hikem.1859185
BibTeX
@article{cten2026,
author = {İcten, Erdinc},
title = {Yahudilik ve Erken Hristiyanlıkta Evlilik-Bekârlık Algısı},
journal = {HİKEM},
year = {2026},
volume = {4},
number = {1},
pages = {45--62},
doi = {10.63022/hikem.1859185}
}
EUVIMED