EUVIMEDEUVIMED entdecken
Open Access · CC BY 4.0

Sprzężenia strukturalne w kodzie Barkaroli Fis-dur op. 60 Fryderyka Chopina

Alison Hood

Studia Chopinowskie · 27.03.2026 · 13

DOI: 10.56693/sc.171 ↗

Kurz gefasst

Fachartikel in der Zeitschrift Studia Chopinowskie, online erschienen am 27.03.2026. Verfasst von Alison Hood. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY 4.0).

AbstractBibliografische AngabenZitierenVerwandte Studien

Abstract (Originalsprache)

Barkaroli Chopina słucha się jak fascynującej opowieści. Jej misterną „historię” można odnieść do bardzo wielu najróżniejszych wydarzeń z naszego życia. może ona, na przykład, kojarzyć się z rozmową, podróżą, tańcem czy romansem. Niniejszy artykuł, zamiast śledzić którekolwiek z tych skojarzeń, skupi się na sposobie, w jaki jej koda wiąże niektóre wyraźnie muzyczne „wątki opowieści” utworu. Nie jest to analiza wyczerpująca, a zainteresowani bardziej dogłębnymi studiami nad Barkarolą mogą zapoznać się z esejem Johna Rinka w Chopin studies (cambridge 1988) lub moją pracą doktorską „Chopin’s Strategic Integration of Rythm and Pitch: A Schenkerian Perspective” (Trinity College Dublin, 2003).Barkarola zachowuje pęd rozwojowy i napięcie aż do samego końca – poza domknięcie urlinii – dzięki misternej „opowieści” stworzonej z wzajemnego oddziaływania założeń utworu. w imię dramaturgii chopin zdaje się myśleć o strukturze utworu w niezwykły sposób. Powstaje wrażenie, jakby w toku Barkaroli dwa głosy próbowały odnaleźć szczególny wzajemny związek. pokażę zwłaszcza, w jaki sposób pary dźwięków suge rują konkretne cele (dojście do konkretnej oktawy lub seksty w konkretnym rejestrze), jak Chopin manipuluje naszym oczekiwaniem na te cele i jak koda ostatecznie odnajduje je i osiąga. Rejestr – szczególnie sprzężenie dźwięków oddalonych o oktawę – nie tylko różnicuje oktawy, lecz również łączy przypływ i odpływ napięcia w toku utworu.Zamiast mówić o „obowiązującym rejestrze” w tym utworze, powinniśmy, być może, mówić o „obowiązującym sprzężeniu”. Założenia te współdziałają w tworzeniu struktury lub dramatycznej narracji tego utworu, mogą wobec tego stanowić problemy interpretacyjne dla wykonawcy. Na zakończenie badam, czy wybrane interpretacje wykonawcze (Claudio Arrau, Dinu Lipatti, Artur Rubinstein i Murray Perahia) w sposób przekonujący i fascynujący pozwalają usłyszeć owe „wątki opowieści”, które opisuję.

Zitieren

APA

Hood, A. (2026). Sprzężenia strukturalne w kodzie Barkaroli Fis-dur op. 60 Fryderyka Chopina. Studia Chopinowskie, 13. https://doi.org/10.56693/sc.171

Vancouver

Hood A. Sprzężenia strukturalne w kodzie Barkaroli Fis-dur op. 60 Fryderyka Chopina. Studia Chopinowskie. 2026;13. doi:10.56693/sc.171

BibTeX
@article{Hood2026,
  author = {Hood, Alison},
  title = {Sprzężenia strukturalne w kodzie Barkaroli Fis-dur op. 60 Fryderyka Chopina},
  journal = {Studia Chopinowskie},
  year = {2026},
  volume = {13},
  doi = {10.56693/sc.171}
}
Kostenlos starten →