EUVIMEDEUVIMED entdecken
Crossref

Historia oboju w Warszawie w XIX wieku w świetle źródeł. Oboiści Teatru Wielkiego w Warszawie. Część I

Jan Ziemowit Hutek

Notes Muzyczny · 30.06.2026 · 1 (25) · 9-34

DOI: 10.5604/01.3001.0055.7991 ↗

Kurz gefasst

Fachartikel in der Zeitschrift Notes Muzyczny, erschienen am 30.06.2026. Verfasst von Jan Ziemowit Hutek.

AbstractBibliografische AngabenZitierenVerwandte Studien

Abstract (Originalsprache)

Artykuł przedstawia wyniki badań obejmujących historię gry na oboju w Warszawie w XIX wieku. W ich toku autor ustalił prawie 40 nazwisk profesjonalnych oboistów występujących w Warszawie do roku 1914. Z liczby tej, która obejmuje zagranicznych solistów, oboistów przyjezdnych orkiestr występujących w Warszawie w miesiącach letnich oraz działającą od 1901 roku Filharmonię Warszawską, to właśnie ponad 20 oboistów orkiestry Teatru Narodowego (później Wielkiego) stanowi grupę największą.



W artykule ogólnie przedstawiona została działalność koncertowa orkiestry Teatru Wielkiego i jej oboistów do końca XIX wieku. Stworzona przez autora lista zawiera ich nazwiska, czas pracy i pełnioną w zespole funkcję. Zaprezentowano również życiorysy oboistów pracujących w orkiestrze do roku 1870 włącznie. Byli nimi: Weniger, Franciszek Jaroszek (1766-1830), Franciszek Blaha (1760-1818), Wagner, Karol Hauschilt (1783-1842), Józef Doppler, Julian Zeligmann (1809-1868), Rose, Jan Malik (1803-1866), Michał Sobolewski (1833-1903) i Ernest König (1838-1915).



Do wybitniejszych oboistów zaliczyć należy Franciszka Blahę, Jana Malika i Ernesta Königa. Dwaj ostatni pracowali w orkiestrze Teatru Wielkiego współcześnie ze Stanisławem Moniuszką,  którego kompozycje obecnie coraz częściej wykonywane są na instrumentach z epoki. W związku z tym autor starał się ustalić, na jakich instrumentach mogli grać warszawscy oboiści w tym czasie. Choć niekiedy zamówiano je za granicą, dobrej jakości instrumenty dęte wytwarzane były także w Warszawie. Oboje z manufaktury rodziny Wernitz były używane do profesjonalnego kształcenia muzyków w Instytucie Muzycznym. Artykuł zawiera nowe zdjęcia jedynego znanego oboju tej wytwórni, sygnowanego „Wernitz w Warszawie” i datowanego na drugie ćwierćwiecze XIX wieku.



W części biograficznej artykułu zawarto informacje o nielicznych polskich utworach kameralnych na obój pisanych w tym okresie. Większość z tych (niestety niezachowanych) kompozycji związana jest z osobą Ernesta Königa.

Zitieren

APA

Hutek, J. Z. (2026). Historia oboju w Warszawie w XIX wieku w świetle źródeł. Oboiści Teatru Wielkiego w Warszawie. Część I. Notes Muzyczny, 1(25), 9-34. https://doi.org/10.5604/01.3001.0055.7991

Vancouver

Hutek JZ. Historia oboju w Warszawie w XIX wieku w świetle źródeł. Oboiści Teatru Wielkiego w Warszawie. Część I. Notes Muzyczny. 2026;1(25):9-34. doi:10.5604/01.3001.0055.7991

BibTeX
@article{Hutek2026,
  author = {Hutek, Jan Ziemowit},
  title = {Historia oboju w Warszawie w XIX wieku w świetle źródeł. Oboiści Teatru Wielkiego w Warszawie. Część I},
  journal = {Notes Muzyczny},
  year = {2026},
  volume = {1},
  number = {25},
  pages = {9--34},
  doi = {10.5604/01.3001.0055.7991}
}
Kostenlos starten →