Kultura na granicy wyczerpania: tożsamość, samotność i (nie)możliwość wspólnoty
Język. Religia. Tożsamość. · 22.05.2026 · 1 (33) · 263-276
DOI: 10.5604/01.3001.0055.7758 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Język. Religia. Tożsamość., erschienen am 22.05.2026. Verfasst von Maciej J. Dudziak. Die Arbeit nennt 27 Literaturangaben.
Abstract (Originalsprache)
W tekście zanalizowano współczesną kulturę jako system, w którym tradycyjne formy tożsamości i wspólnotowości ulegają przemianie. Autor wskazuje, że kultura nie znajduje się w stanie kryzysu, lecz w procesie transformacji. W warunkach późnej nowoczesności jednostki coraz częściej muszą samodzielnie konstruować swoją tożsamość oraz relacje społeczne. Jednym z kluczowych problemów jest samotność rozumiana nie tylko jako izolacja, lecz jako efekt nowych norm relacji opartych na elastyczności i logice rynku.
Autor analizuje także nowe formy wspólnotowości w przestrzeni cyfrowej, wskazując, że media społecznościowe mogą tworzyć poczucie przynależności, choć często pozostaje ono nietrwałe i zależne od technologii. W konkluzji autor podkreśla, że kultura znajduje się raczej w stanie adaptacji niż kryzysu, a kluczowym wyzwaniem pozostaje równowaga między autonomią jednostki a potrzebą wspólnoty.
Zitieren
APA
Dudziak, M. J. (2026). Kultura na granicy wyczerpania: tożsamość, samotność i (nie)możliwość wspólnoty. Język. Religia. Tożsamość., 1(33), 263-276. https://doi.org/10.5604/01.3001.0055.7758
Vancouver
Dudziak MJ. Kultura na granicy wyczerpania: tożsamość, samotność i (nie)możliwość wspólnoty. Język. Religia. Tożsamość.. 2026;1(33):263-276. doi:10.5604/01.3001.0055.7758
BibTeX
@article{Dudziak2026,
author = {Dudziak, Maciej J.},
title = {Kultura na granicy wyczerpania: tożsamość, samotność i (nie)możliwość wspólnoty},
journal = {Język. Religia. Tożsamość.},
year = {2026},
volume = {1},
number = {33},
pages = {263--276},
doi = {10.5604/01.3001.0055.7758}
}
EUVIMED