Jak ważna jest diagnoza atypowych kardiomiopatii - pacjent z amyloidozą ATTR
Folia Cardiologica · 2024
DOI: 10.5603/fc.100935 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Folia Cardiologica, 2024. Verfasst von Bartosz Gruchlik und 8 weiteren Autor:innen.
Abstract (Originalsprache)
Wstęp: Transtyretynowa amyloidoza serca (ATTR-CA) jest rzadką, ale coraz częściej rozpoznawaną przyczyną niewydolności serca, charakteryzującą się odkładaniem transtyretyny w mięśniu sercowym. Przedstawiamy przypadek 60-letniego mężczyzny przyjętego do Oddziału Kardiologii z zaostrzeniem niewydolności serca oraz licznymi chorobami współistniejącymi. Opis przypadku Przy przyjęciu pacjent prezentował duszność,objawy prawokomorowej niewydolności serca z masywnymi obrzękami, przewlekłą chorobę nerek, wyniszczenie i osłabienie. W historia choroby pacjenta obejmowała przewlekłą obturacyjną chorobę płuc, nadciśnienie tętnicze, dyslipidemię i atypowe zapalenie pęcherzyków płucnych. W badaniach laboratoryjnych wykryto podwyższone stężenie NT-proBNP i troponin. W badaniu elektrokardiograficznym (EKG) zaobserwowano niski woltaż zespołów QRS oraz szczątkowe załamki R w odprowadzeniach V1-V3. Echokardiografia przezklatkowa ujawniła koncentryczny przerost mięśnia sercowego, nieregularnie wysycony mięsień lewej komory, hipokinezę odcinka dolno-przegrodowego, charakterystyczne nieswoiste prążkowanie oraz ciężką dysfunkcję rozkurczową zastawki mitralnej. W immunofiksacji białek w surowicy wykryto poliklonalną dystrybucję łańcuchów ciężkich i lekkich, co nasunęło podejrzenie amyloidozy serca. Badanie pozytonowej tomografii emisyjnej (PET) potwierdziło wychwyt znacznika charakterystyczny dla ATTR-CA, potwierdzając początkową diagnozę. Testy genetyczne wykluczyły dziką postać amyloidozy ATTR. Pacjentowi przepisano empagliflozynę, torasemid, kwas acetylosalicylowy i omeprazol, oczekując na zatwierdzenie leczenia tafamidisem przez komisję bioetyczną. Wnioski Ten przypadek podkreśla trudności diagnostyczne u pacjenta prezentującego zaostrzenie niewydolności serca oraz złożony profil kliniczny. Leczenie ATTR-CA wymaga podejścia multidyscyplinarnego, obejmującego optymalizację farmakoterapii niewydolności serca oraz rozważenie nowych terapii, takich jak tafamidis. W tym przypadku pacjentowi przepisano standardowe leczenie niewydolności serca, w oczekiwaniu na zatwierdzenie leczenia tafamidisem przez komisję bioetyczną. Wczesne rozpoznanie i dokładna diagnoza są kluczowe dla wdrożenia odpowiednich strategii leczenia i poprawy wyników zdrowotnych pacjentów.
Zitieren
APA
Gruchlik, B., Niemiec, M., Kampka, Z., Balwierz, M., Męcka, K., Bańka, P., Czepczor, K., Podolski, M., & Mizia-Stec, K. (2024). Jak ważna jest diagnoza atypowych kardiomiopatii - pacjent z amyloidozą ATTR. Folia Cardiologica. https://doi.org/10.5603/fc.100935
Vancouver
Gruchlik B, Niemiec M, Kampka Z, Balwierz M, Męcka K, Bańka P, et al. Jak ważna jest diagnoza atypowych kardiomiopatii - pacjent z amyloidozą ATTR. Folia Cardiologica. 2024. doi:10.5603/fc.100935
BibTeX
@article{Gruchlik2024,
author = {Gruchlik, Bartosz and Niemiec, Małgorzata and Kampka, Zofia and Balwierz, Magdalena and Męcka, Klaudia and Bańka, Paweł and Czepczor, Kinga and Podolski, Maciej and Mizia-Stec, Katarzyna},
title = {Jak ważna jest diagnoza atypowych kardiomiopatii - pacjent z amyloidozą ATTR},
journal = {Folia Cardiologica},
year = {2024},
doi = {10.5603/fc.100935}
}
EUVIMED