MATERYALİST OKUMADA DEVRİM VE DİRENİŞİN İMGESİ OLARAK EL METAFORU: II. YENİ ÖRNEKLEMESİ
Turkish Academic Studies - TURAS · 06.11.2026 · 7 · 266-290
DOI: 10.54566/turas.1978388 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Turkish Academic Studies - TURAS, online erschienen am 06.11.2026. Verfasst von Görkem Gökçe Yiğit und 1 weiteren Autor:innen. Die Arbeit nennt 32 Literaturangaben.
Abstract (Originalsprache)
Çalışma, II. Yeni şiirinde el metaforunun materyalist düzlemde ve devrimci sembolizm bağlamında nasıl kurulduğunu ve hangi anlam katmanlarıyla işlev kazandığını incelemektedir. İncelenen şiirlerde el, biyolojik bir uzuv olmanın sınırlarını aşarak üretimin, emeğin, iktidarın, sınıfsal bilincin, direnişin ve ideolojik yönelimlerin sembolik taşıyıcısı hâline gelmektedir. Böylece el, toplumsal gerçekliğin ve tarihsel deneyimin poetik söylem içerisindeki görünür biçimlerinden biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Gerek üretimin aracı gerek emeğin görünür yüzü gerekse meşru gücün simgesi olarak el; üretim–tüketim dengelerinin, emek–sermaye çatışmalarının ve sınıfsal ayrışmaların şekillenmesinde belirleyici bir rol üstlenmiştir. Bu yönüyle el, maddi dünyanın kurulmasında olduğu kadar toplumsal ilişkilerin örgütlenmesinde de etkin bir sembolik değer taşımaktadır. II. Yeni şiirinin sıklıkla bireysel ve kapalı bir estetik anlayışla ilişkilendirilmesine karşın, el metaforu üzerinden kurulan söylem örtük bir toplumcu duyarlılığı da görünür hâle getirmektedir. El, şiir içerisinde materyalist düşüncenin, emek merkezli bakışın ve toplumsal farkındalığın taşıyıcısı olarak işlev görmekte; bireysel deneyimi kolektif hafızayla buluşturmaktadır. Devrimci sembolizm bağlamında ise el, kolektif bilincin, örgütlü mücadelenin ve tarihsel dönüşüm arzusunun da temsilcisi olarak anlam kazanmaktadır. Makineyi yöneten, ateşi tutan, kanla yüzleşen, üreten, yaratan ya da bileğine vurulan kelepçeyle baskıyı deneyimleyen el; şiirlerde ideolojik çatışmaların ve toplumsal gerilimlerin somut bir göstergesine dönüşmektedir. Bu nedenle el, tarihsel süreçlerin, sınıfsal mücadelelerin ve toplumsal dönüşümlerin şiirsel hafızasını taşıyan güçlü bir metafordur. El, şiirsel söylem içerisinde materyalist düşünceyi, sınıfsal bilinci, emek eksenli duyarlılığı ve devrimci sembolik dili taşıyan temel poetik unsurlardan biridir. Bu yönüyle el metaforu, II. Yeni şiirinin imgesel dünyasında düşünceyi, direnişi ve toplumsal dönüşüm fikrini görünür kılan çok katmanlı bir söylem alanı oluşturmaktadır.
Zitieren
APA
Yiğit, G. G., & Arslan, F. (2026). MATERYALİST OKUMADA DEVRİM VE DİRENİŞİN İMGESİ OLARAK EL METAFORU: II. YENİ ÖRNEKLEMESİ. Turkish Academic Studies - TURAS, 7, 266-290. https://doi.org/10.54566/turas.1978388
Vancouver
Yiğit GG, Arslan F. MATERYALİST OKUMADA DEVRİM VE DİRENİŞİN İMGESİ OLARAK EL METAFORU: II. YENİ ÖRNEKLEMESİ. Turkish Academic Studies - TURAS. 2026;7:266-290. doi:10.54566/turas.1978388
BibTeX
@article{Yiit2026,
author = {Yiğit, Görkem Gökçe and Arslan, Fatih},
title = {MATERYALİST OKUMADA DEVRİM VE DİRENİŞİN İMGESİ OLARAK EL METAFORU: II. YENİ ÖRNEKLEMESİ},
journal = {Turkish Academic Studies - TURAS},
year = {2026},
volume = {7},
pages = {266--290},
doi = {10.54566/turas.1978388}
}
EUVIMED