Üniversitelerdeki Arap Dili Öğretimine İlişkin Akademik Personel Görüşleri: Nitel Bir Araştırma
Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi · 26.06.2026 · (21) · 65-96
DOI: 10.53112/tudear.1864299 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi, online erschienen am 26.06.2026. Verfasst von İsmail Erken. Die Arbeit nennt 29 Literaturangaben.
Abstract (Originalsprache)
Bu makale, Türkiye’deki yükseköğretim kurumlarında verilen Arap dili öğretiminin mevcut durumunu, karşılaşılan sorunları ve çözüm önerilerini akademik personel perspektifinden ele almaktadır. Çalışmanın temel amacı, alanda uzman öğretim üyeleriyle yapılan görüşmeler aracılığıyla Arap dili öğretimini derinlemesine değerlendirmektir. Araştırmanın kapsamı, son 15 yılda yapılan çalışmaları içeren bir alanyazın taraması ve Türkiye’de aynı şehirde bulunan üç farklı bölümde (ilahiyat fakültesi, Arapça öğretmenliği bölümü, mütercim-tercümanlık bölümü) görev yapan ve gönüllü katılımcı olan altı öğretim üyesi ile yapılan görüşmelerle sınırlıdır. Alanyazın incelendiğinde, mevcut çalışmaların çoğunlukla ilahiyat ve İslami ilimler fakültelerine odaklandığı ve genellikle öğrencilerin tutumlarını nicel yöntemlerle ele aldığı görülmektedir. Eğiticilerle yapılan görüşmelere dayalı nitel bir araştırmanın eksikliği, bu çalışmanın doldurmayı hedeflediği temel araştırma boşluğunu oluşturmaktadır. Bu boşluğu doldurmak amacıyla çalışmada, nitel araştırma yöntemlerinden yarı yapılandırılmış görüşme tekniği benimsenmiştir. Katılımcılar, amaçlı örnekleme yöntemiyle belirlenmiş ve gönüllülük esasına göre sürece dahil olmuştur. Çevrimiçi platformlar aracılığıyla gerçekleştirilen görüşmeler ses kaydına alınmış, deşifre edilmiş ve ardından içerik ve tematik analiz teknikleriyle incelenmiştir. Çalışmanın ön bulguları, alanda çok yönlü ve yapısal sorunların varlığına işaret etmektedir. En belirgin bulgulardan biri, ilahiyat fakültelerinin klasik metinleri anlama hedefi ile modern iletişimsel öğretim yaklaşımları arasında yaşanan amaç-yöntem çatışmasıdır. Diğer önemli bir bulgu, bir yıllık zorunlu hazırlık eğitiminin yetersiz görülmesi ve lisans yıllarında Arapça derslerinin kesintiye uğramasının, öğrenilenlerin unutulmasına yol açmasıdır. Ayrıca, öğretim elemanlarının pedagojik formasyon eksikliği, yabancı uyruklu hocaların istihdamındaki liyakat sorunları ve mevcut ölçme-değerlendirme sistemlerinin konuşma gibi aktif becerileri ölçmedeki yetersizliği gibi konular da öne çıkan temel bulgular arasındadır. Çalışma bu sorunların yapısal ve kronik olduğunu ve çözüm sorumluluğunun öncelikle sistemi yöneten kurumlarda olduğunu vurgulamaktadır.
Zitieren
APA
Erken, İ. (2026). Üniversitelerdeki Arap Dili Öğretimine İlişkin Akademik Personel Görüşleri: Nitel Bir Araştırma. Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 65-96. https://doi.org/10.53112/tudear.1864299
Vancouver
Erken İ. Üniversitelerdeki Arap Dili Öğretimine İlişkin Akademik Personel Görüşleri: Nitel Bir Araştırma. Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi. 2026:65-96. doi:10.53112/tudear.1864299
BibTeX
@article{Erken2026,
author = {Erken, İsmail},
title = {Üniversitelerdeki Arap Dili Öğretimine İlişkin Akademik Personel Görüşleri: Nitel Bir Araştırma},
journal = {Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi},
year = {2026},
number = {21},
pages = {65--96},
doi = {10.53112/tudear.1864299}
}
EUVIMED