TÜRKİYE’DE ULUSAL TELEVİZYON KANALLARININ YAYIN AKIŞLARININ PROGRAM TÜRLERİ AÇISINDAN İNCELENMESİ
İNİF E - Dergi · 09.06.2026 · 11 (1) · 480-503
DOI: 10.47107/inifedergi.1859693 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift İNİF E - Dergi, online erschienen am 09.06.2026. Verfasst von Süleyman Sırrı Yılmaz und 1 weiteren Autor:innen. Die Arbeit nennt 30 Literaturangaben. Gefördert von: Bu çalışma için herhangi bir kurum veya kuruluştan finansal destek alınmamıştır..
Abstract (Originalsprache)
Türkiye’de televizyon yayıncılığı, 1990’lı yıllardan itibaren özel kanalların yayına başlamasıyla birlikte kamusal hizmet anlayışından ticari rekabet odaklı bir yapıya evrilmiş; bu süreçte yayıncılık paradigması köklü bir değişime uğramıştır. Kamusal fayda odaklı yayıncılığın yerini kâr maksimizasyonu ve reklam gelirlerine bırakması, yayın akışlarındaki program türlerinin dağılımını, format tercihlerini ve içerik çeşitliliğini doğrudan etkilemiştir. Bu çalışma, Türkiye’de ulusal ölçekte yayın yapan sekiz ana akım televizyon kanalının (Kanal D, Show TV, TV8, ATV, Star TV, NOW, Kanal 7 ve TRT 1) 24-30 Kasım 2025 tarihlerini kapsayan bir haftalık resmî yayın akışlarını inceleyerek program türlerindeki yoğunlaşmayı ve yayın politikalarındaki güncel eğilimleri ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırma, nitel ağırlıklı betimleyici analiz ve doküman analizi yöntemleri temelinde yürütülmüştür. Yayın akışları, RTÜK’ün 2014 yılında güncellenen program türü sınıflandırmaları doğrultusunda değerlendirilmiş; analizlerde program sayılarından ziyade içeriklerin yayın akışı içinde kapladığı süreler dikkate alınarak yayın eğilimleri somutlaştırılmıştır. Elde edilen bulgular, kurgusal içeriklerin (dizi filmler) ulusal kanalların yayın akışlarında baskın bir konuma sahip olduğunu ve türsel çeşitliliğin giderek sınırlı kaldığını göstermektedir. Kamu yayıncısı TRT 1’in ticari kanallarla benzer bir dizi ağırlığına yönelmesi, ticarileşme baskısının kamu yayıncılığı üzerindeki etkisini ve oluşan hibrit yapıyı açıkça işaret etmektedir. TV8, küresel yarışma ve eğlence formatlarına odaklanarak bir "format kanalı" olarak niş bir konumlanma sergilemektedir. Özellikle gündüz kuşaklarında yoğunlaşan "yargısal reality" ve sosyal arabuluculuk programları, adli vakaları stüdyo operasyonuna dönüştürerek toplumsal gerçekliği yeniden üretmektedir. Ayrıca "Gelin Evi" ve "En Hamarat Benim" gibi örnekler üzerinden izlenen glokalizasyon pratikleri, küresel formatların yerel kültürel kodlarla nasıl harmanlandığını kanıtlamaktadır. Sonuç olarak çalışma, Türkiye’de televizyon yayıncılığında format ekonomisi ve türlerin geçirgenleştiği güncel medya ekosistemine ilişkin kapsamlı bir betimleyici çerçeve sunmaktadır.
Förderung
- Bu çalışma için herhangi bir kurum veya kuruluştan finansal destek alınmamıştır.
Zitieren
APA
Yılmaz, S. S., & Gençer, M. (2026). TÜRKİYE’DE ULUSAL TELEVİZYON KANALLARININ YAYIN AKIŞLARININ PROGRAM TÜRLERİ AÇISINDAN İNCELENMESİ. İNİF E - Dergi, 11(1), 480-503. https://doi.org/10.47107/inifedergi.1859693
Vancouver
Yılmaz SS, Gençer M. TÜRKİYE’DE ULUSAL TELEVİZYON KANALLARININ YAYIN AKIŞLARININ PROGRAM TÜRLERİ AÇISINDAN İNCELENMESİ. İNİF E - Dergi. 2026;11(1):480-503. doi:10.47107/inifedergi.1859693
BibTeX
@article{Ylmaz2026,
author = {Yılmaz, Süleyman Sırrı and Gençer, Melike},
title = {TÜRKİYE’DE ULUSAL TELEVİZYON KANALLARININ YAYIN AKIŞLARININ PROGRAM TÜRLERİ AÇISINDAN İNCELENMESİ},
journal = {İNİF E - Dergi},
year = {2026},
volume = {11},
number = {1},
pages = {480--503},
doi = {10.47107/inifedergi.1859693}
}
EUVIMED