Krzyk zatrzymany w stopklatce
Kwartalnik Filmowy · 2022
DOI: 10.36744/kf.1176 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Kwartalnik Filmowy, 2022. Verfasst von Sebastian Jagielski. Die Arbeit nennt 23 Literaturangaben. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY-NC-ND 4.0).
Abstract (Originalsprache)
Bilet powrotny (1978) Ewy i Czesława Petelskich kończy zatrzymany w stopklatce krzyk głównej bohaterki. Gest ten autor ujmuje metaforycznie, dostrzegając w nim nadciągającą pod koniec lat 70. XX w. katastrofę całej kultury lewicowej. Kadr ten zapowiada blokadę w kinie polskim narracji emancypacyjnych (ludu, kobiet) i stopniowe wymazywanie z przestrzeni kultury tradycji lewicowej. Autor analizuje krzyżujące się w filmie Petelskich różne podmioty emancypacji. Obraz bohaterki, która podlega podwójnemu zniewoleniu – klasowemu (nędza) i genderowemu (patriarchat), każe zapytać: czy projekt emancypacji klas ludowych może utrwalać opresję kobiet? Z kolei czy projekt emancypacji kobiet rozmontowuje nierówności klasowe? Do problemu wypartych historii ludowych i konfliktów klasowych badacze i artyści (ale nie filmowcy) wrócili w drugiej dekadzie XXI w., co sugeruje, że zatrzymany w stopklatce obraz podporządkowanych innych zostanie w kulturze polskiej odblokowany.
Zitieren
APA
Jagielski, S. (2022). Krzyk zatrzymany w stopklatce. Kwartalnik Filmowy. https://doi.org/10.36744/kf.1176
Vancouver
Jagielski S. Krzyk zatrzymany w stopklatce. Kwartalnik Filmowy. 2022. doi:10.36744/kf.1176
BibTeX
@article{Jagielski2022,
author = {Jagielski, Sebastian},
title = {Krzyk zatrzymany w stopklatce},
journal = {Kwartalnik Filmowy},
year = {2022},
doi = {10.36744/kf.1176}
}
EUVIMED