Ostatnia pierwszą, czyli o ambonie łodziowej z kościoła pw. św. św. Piotra i Pawła na Antokolu w Wilnie
Biuletyn Historii Sztuki · 2022
DOI: 10.36744/bhs.1059 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Biuletyn Historii Sztuki, 2022. Verfasst von Anna Sylwia Czyż. Die Arbeit nennt 32 Literaturangaben.
Abstract (Originalsprache)
Łodziowa ambona z kościoła pw. św. św. Piotra i Pawła na Antokolu w Wilnie uchodzi w literaturze przedmiotu za realizację snycerską wykonaną w 1803 r. przez Giovanniego Borettiego i Niccola Piano, którzy mieli być specjalnie sprowadzeni z Mediolanu do remontu świątyni i jej dekoracji. Tymczasem obaj byli zwykłymi muratorami przybyłymi do Wilna jeszcze u schyłku XVIII w., Piano zmarł w 1802 r. Formalne cechy ambony wskazują natomiast, że została ona wykonana w latach 20. XVIII w. najpewniej według projektu Pietra Pertiego, współtwórcy znakomitego wystroju sztukatorskiego kościoła na Antokolu. Stało się to już po jego śmierci w 1714 r., a inicjatorem prac był prepozyt antokolski Piotr Procewicz, doktor filozofii i uznany kaznodzieja, który w 1737 r. objął prepozyturę kongregacji Bożego Ciała. Do świątyni kanoników regularnych laterańskich na Kazimierzu w latach 1740–1745 sprawił ambonę łodziową, wzorując ją na tej wystawionej w Wilnie.
Zitieren
APA
Czyż, A. S. (2022). Ostatnia pierwszą, czyli o ambonie łodziowej z kościoła pw. św. św. Piotra i Pawła na Antokolu w Wilnie. Biuletyn Historii Sztuki. https://doi.org/10.36744/bhs.1059
Vancouver
Czyż AS. Ostatnia pierwszą, czyli o ambonie łodziowej z kościoła pw. św. św. Piotra i Pawła na Antokolu w Wilnie. Biuletyn Historii Sztuki. 2022. doi:10.36744/bhs.1059
BibTeX
@article{Czy2022,
author = {Czyż, Anna Sylwia},
title = {Ostatnia pierwszą, czyli o ambonie łodziowej z kościoła pw. św. św. Piotra i Pawła na Antokolu w Wilnie},
journal = {Biuletyn Historii Sztuki},
year = {2022},
doi = {10.36744/bhs.1059}
}
EUVIMED