EUVIMEDEUVIMED entdecken
Open Access · CC BY-ND 4.0

Intertekstualność i nomadyczność sztuki w semiotycznym stawaniu się współczesnego człowieka

Elżbieta Magdalena Wąsik

Perspektywy Kultury · 29.06.2025 · 49 (2) · 17-28

DOI: 10.35765/pk.2025.4902.03 ↗

Kurz gefasst

Fachartikel in der Zeitschrift Perspektywy Kultury, online erschienen am 29.06.2025. Verfasst von Elżbieta Magdalena Wąsik. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY-ND 4.0).

AbstractBibliografische AngabenZitierenVerwandte Studien

Abstract (Originalsprache)

W niniejszym artykule pojęcia intertekstualności i nomadyczności, należące do postmodernistycznego warsztatu terminologiczno-metodologicznego semiotyki, które obejmują nośniki znaczeń i transformacje znaczeniowe w symbolicznym świecie człowieka, służą wyjaśnianiu mechanizmów tworzenia i rozpowszechniania dzieł sztuki oraz ich oddziaływania na jednostkę i społeczeństwo. Celem artykułu jest wyeksponowanie wieloznaczności i użyteczności terminów „tekst” i „intertekstualność” nie tylko w odniesieniu do wytworów czynności językowych w komunikacji, ale również do wszelkich wytworów działalności człowieka nakierowanej na osiąganie wartości. Pośród tekstów kultury mieszczą się m.in. obrazy, fotografie, filmy, utwory muzyczne, rzeźby, dzieła architektury oraz wszelkie formy kultury popularnej. Intertekstualność natomiast występuje w domenie intersubiektywnej dialogowości pośród aspektów komunikacji międzyludzkiej, w której to teksty nawiązują do innych tekstów. Będąc przetworzeniami wcześniejszych tekstów, umiejscawiają się one w sieci wielowymiarowych relacji międzytekstowych. Występują w ciągłej interakcji do innych tekstów poprzez aluzje lub wzmianki, bezpośrednio lub pośrednio, formalnie lub treściowo. Teksty są przedmiotem nieograniczonych interpretacji. Postrzeganie sztuki jako sieci dynamicznych relacji intertekstualnych poparte jest zastosowaniem teorii nomadyzmu do pokazania analogiczności pomiędzy rozwojem wewnętrznym jednostki a transformacjami społecznymi uwidaczniającymi się w wielu dziedzinach życia, w tym w sztuce. Nomadyczność w sensie psychologicznym stanowi właściwość człowieka posiadającego moc afektowania i bycia afektowanym, wykraczającego poza reguły i normy w zakresie używana znaków i symboli; cechuje ona podmiot semiotyczny w jego stawaniu się determinowanym przez styl życia czy formy egzystencji, jeśli przebiega ono w otoczeniu przeciwstawnych wartości, znaczeń i niejednoznaczności pojęć spowodowanych m.in. zmianami politycznymi, ekonomicznymi, społecznymi, powszechnym dostępem do technologii oraz możliwościami przemieszczania się i podróżowania.

Zitieren

APA

Wąsik, E. M. (2025). Intertekstualność i nomadyczność sztuki w semiotycznym stawaniu się współczesnego człowieka. Perspektywy Kultury, 49(2), 17-28. https://doi.org/10.35765/pk.2025.4902.03

Vancouver

Wąsik EM. Intertekstualność i nomadyczność sztuki w semiotycznym stawaniu się współczesnego człowieka. Perspektywy Kultury. 2025;49(2):17-28. doi:10.35765/pk.2025.4902.03

BibTeX
@article{Wsik2025,
  author = {Wąsik, Elżbieta Magdalena},
  title = {Intertekstualność i nomadyczność sztuki w semiotycznym stawaniu się współczesnego człowieka},
  journal = {Perspektywy Kultury},
  year = {2025},
  volume = {49},
  number = {2},
  pages = {17--28},
  doi = {10.35765/pk.2025.4902.03}
}
Kostenlos starten →