PROBLEMA WYPALENIA EMOCJONALNO-ZAWODOWEGO KADRY NAUKOWO-PEDAGOGICZNEJ
Педагогічна наука і освіта ХХІ століття · 15.06.2026 · (6) · 26-36
DOI: 10.35619/pse.vi6.194 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Педагогічна наука і освіта ХХІ століття, online erschienen am 15.06.2026. Verfasst von Oksana Mykytiuk und 1 weiteren Autor:innen. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY 4.0).
Abstract (Originalsprache)
Problematyka wypalenia zawodowego i emocjonalnego jest ściśle związana z kształtowaniem przestrzeni edukacyjnej instytucji, w szczególności przestrzeni facylitacyjno-zawodowej szkolnictwa wyższego. Przede wszystkim problematyka wypalenia zawodowego jest ściśle związana z wypaleniem emocjonalnym specjalisty. Wypalenie jest zjawiskiem dezadaptacyjnym, które manifestuje się na wszystkich poziomach funkcjonowania jednostki. Jest to jednak stan dynamiczny, formacja psychiczna, która przejawia się w jedności i wzajemnym powiązaniu elementów emocjonalnych, poznawczych i behawioralnych, których skład ilościowy i jakościowy jest determinowany przez aktywność zawodową. Wypalenie zawodowe negatywnie wpływa na wszystkie podstruktury osobowości specjalisty. Dlatego istotne jest nakreślenie problematyki wypalenia zawodowego w przestrzeni edukacyjnej oraz uzasadnienie zasad przeciwdziałania wypaleniu zawodowemu w przestrzeni edukacyjnej instytucji szkolnictwa wyższego. Stabilność emocjonalna jest istotną cechą przedstawiciela każdego zawodu typu «osoba-osoba», w tym nauczyciela akademickiego. Ta cecha pozwala zachować i wzmocnić zdrowie psychiczne człowieka, co jest niezbędnym warunkiem kształtowania harmonijnie rozwiniętej osobowości. Ważną właściwością charakteryzującą przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu i emocjonalnemu jest zdolność do samoregulacji stanów emocjonalnych. Samoregulacja emocjonalna opiera się na zdolności człowieka do zarządzania stanami emocjonalnymi, na aktywnym włączaniu procesów psychicznych w analizę sytuacji emocjonalnych. Potrzeba samoregulacji pojawia się, gdy pracownik naukowo-pedagogiczny napotyka nową, nietypową dla niego sytuację, która nie ma jasnego rozwiązania lub wiąże się z kilkoma alternatywnymi opcjami. Znajduje się w stanie wzmożonego napięcia emocjonalnego i fizycznego, co sprzyja pojawianiu się impulsywnych działań. Po opanowaniu opisanych metod samoregulacji emocjonalnej, pracownik naukowo-pedagogiczny potrafi efektywniej, racjonalnie rozdysponować swoje siły w czasie pracy i odpowiednio zarządzać sobą, zgodnie z sytuacją ukształtowaną przez czynniki subiektywne.
Zitieren
APA
Mykytiuk, O., & Selmenska, Z. (2026). PROBLEMA WYPALENIA EMOCJONALNO-ZAWODOWEGO KADRY NAUKOWO-PEDAGOGICZNEJ. Педагогічна наука і освіта ХХІ століття, 26-36. https://doi.org/10.35619/pse.vi6.194
Vancouver
Mykytiuk O, Selmenska Z. PROBLEMA WYPALENIA EMOCJONALNO-ZAWODOWEGO KADRY NAUKOWO-PEDAGOGICZNEJ. Педагогічна наука і освіта ХХІ століття. 2026:26-36. doi:10.35619/pse.vi6.194
BibTeX
@article{Mykytiuk2026,
author = {Mykytiuk, Oksana and Selmenska, Zoriana},
title = {PROBLEMA WYPALENIA EMOCJONALNO-ZAWODOWEGO KADRY NAUKOWO-PEDAGOGICZNEJ},
journal = {Педагогічна наука і освіта ХХІ століття},
year = {2026},
number = {6},
pages = {26--36},
doi = {10.35619/pse.vi6.194}
}
EUVIMED