YAPILANDIRMACILIKTAN İNŞACILIĞA ÖĞRENMENİN EVRİMİ: ÜRETEREK ÖĞRENME
Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi · 21.07.2026 · 35
DOI: 10.35379/cusosbil.1695745 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, online erschienen am 21.07.2026. Verfasst von Şermin Metin und 2 weiteren Autor:innen. Die Arbeit nennt 128 Literaturangaben.
Abstract (Originalsprache)
Bu çalışma, özellikle erken çocukluk yıllarında öğrenmeye ilişkin yaklaşımlarda yaşanan kuramsal ve pratik dönüşümü odağına almaktadır. Erken çocukluk dönemi, bireyin bilişsel, sosyal-duygusal ve dil gelişiminin en hızlı gerçekleştiği; öğrenmeye yönelik tutum ve becerilerin temellendiği kritik bir evredir. Bu nedenle, bu dönemde benimsenen öğrenme yaklaşımlarının niteliği, çocuğun yaşam boyu öğrenme sürecini doğrudan etkilemektedir. Günümüzde erken çocukluk eğitiminde, bilgi aktarımına dayalı geleneksel modellerin yerini, çocuğun aktif katılımını, araştırma ve keşfetme isteğini destekleyen daha etkileşimli ve esnek yaklaşımlar almaktadır. Bu bağlamda yapılandırmacı ve inşacı öğrenme kuramları, erken çocukluk döneminde öğrenmenin doğasını anlamada temel bir çerçeve sunmaktadır. Çalışma, öğrenme yaklaşımlarının tarihsel gelişimini inceleyerek, özellikle bilişsel temelli bir kuram olan yapılandırmacı öğrenme yaklaşımının eğitimdeki yeri, önemi ve geçirdiği dönüşümü kapsamlı biçimde ele almaktadır. Yapılandırmacı yaklaşım, bireyin bilgiyi kendi yaşantıları ve deneyimleri aracılığıyla yapılandırdığını savunarak, öğrenenin pasif bilgi alıcısı değil, aktif bir bilgi üreticisi olduğunu vurgular. Bu anlayış, dijital çağın sunduğu imkânlarla birlikte paradigma değişimi geçirerek daha çağdaş ve işlevsel bir boyut kazanmış; bireyin sadece bilgiyi alan değil, aynı zamanda dijital araçlarla bilgi üreten, paylaşan ve yeniden inşa eden bir özneye dönüştüğü inşacı (constructivist) yaklaşıma everilmiştir. Bu dönüşüm, özellikle tasarım temelli öğrenme süreçleriyle daha da pekişmektedir. Tasarım süreci; problem çözme, yaratıcılık, eleştirel düşünme ve deneme-yanılma gibi becerileri destekleyerek, bireyin öğrenme sürecine aktif katılımını sağlamaktadır. Öğrencinin gerçek yaşamla ilişkili, çok adımlı ve açık uçlu görevlerle karşılaştığı bu süreçler, bilgiyi anlamlı biçimde yeniden yapılandırmasını mümkün kılmaktadır. İnşacılık ve tasarım temelli öğrenme yaklaşımlarının bütünleşmesi, çocuklar için gelişimsel olarak uygun bir öğrenme yaşantısı sunmanın yanında onların potansiyelini açığa çıkaran yenilikçi bir öğrenme ortamı oluşturmaktadır. Sonuç olarak, bu çalışma, yapılandırmacı öğrenme yaklaşımının dijital çağda geçirdiği dönüşümü inşacı bir perspektifle ele almakta ve bu dönüşümün özellikle tasarım temelli öğrenme süreçleriyle nasıl pekiştiğini ortaya koymaktadır. Bu bağlamda, tasarım süreciyle bütünleşen inşacı yaklaşımlar, erken çocukluk döneminde gelişimsel olarak uygun, yaratıcı ve katılımcı öğrenme ortamları sunarak çocukların bilişsel, sosyal-duygusal ve dil gelişimlerini desteklemekte; aynı zamanda onların yaşam boyu öğrenme süreçlerine yön veren kritik bir paradigma oluşturmaktadır.
Zitieren
APA
Metin, Ş., Kalyenci, Z. D., & Akgül, E. (2026). YAPILANDIRMACILIKTAN İNŞACILIĞA ÖĞRENMENİN EVRİMİ: ÜRETEREK ÖĞRENME. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 35. https://doi.org/10.35379/cusosbil.1695745
Vancouver
Metin Ş, Kalyenci ZD, Akgül E. YAPILANDIRMACILIKTAN İNŞACILIĞA ÖĞRENMENİN EVRİMİ: ÜRETEREK ÖĞRENME. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 2026;35. doi:10.35379/cusosbil.1695745
BibTeX
@article{Metin2026,
author = {Metin, Şermin and Kalyenci, Zeliha Damla and Akgül, Esra},
title = {YAPILANDIRMACILIKTAN İNŞACILIĞA ÖĞRENMENİN EVRİMİ: ÜRETEREK ÖĞRENME},
journal = {Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi},
year = {2026},
volume = {35},
doi = {10.35379/cusosbil.1695745}
}
EUVIMED