Bazı Tescilli Bakla (Vicia faba L.) Çeşitleri ile Yerel Çeşitlerde Taze Bakla Hasadı Sonrası Yeşil Ot Verimi ve Kalitesi
Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi · 31.05.2026 · 13 (1) · 179-188
DOI: 10.35193/bseufbd.1840956 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, online erschienen am 31.05.2026. Verfasst von Özge Doğanay Erbaş Köse und 3 weiteren Autor:innen. Die Arbeit nennt 24 Literaturangaben. Gefördert von: TÜBİTAK.
Abstract (Originalsprache)
Bu çalışma, 2020–2021 yetiştirme sezonunda farklı bakla popülasyonlarına ait taze bakla hasadından sonra tarlada kalan yeşil bitki materyalinin yeşil ot verimi ve yem kalite özelliklerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada dört tescilli çeşit ve on yedi yerel çeşit olmak üzere toplam yirmi bir popülasyon, tesadüf blokları deneme deseninde üç tekrarlamalı olarak yetiştirilmiştir. Popülasyonlar arasında yeşil ot verimi, kuru madde oranı, ham protein içeriği, asit deterjanda çözünmeyen lif (ADF), nötr deterjanda çözünmeyen lif (NDF) ve mineral madde konsantrasyonları (K, P, Ca, Mg) bakımından istatistiksel olarak önemli farklılıklar saptanmıştır.Yeşil ot verimi 29.30–64.75 ton ha⁻¹, kuru madde oranı %20.78–22.87, ham protein içeriği %14.66–20.10, ADF değeri %27.78–36.82 ve NDF değeri %38.30–50.88 aralığında değişmiştir. Mineral analiz sonuçlarına göre potasyum içeriği %4.13–5.14, fosfor içeriği %0.32–0.44, kalsiyum içeriği %0.89–1.22 ve magnezyum içeriği %0.31–0.41 düzeyinde bulunmuştur. Biplot analizi, protein, Ca, Mg ve P arasında güçlü pozitif ilişkiler olduğunu; buna karşılık ADF ve NDF’nin yeşil ot verimi ile ters yönde ilişkili olduğunu ortaya koymuştur.Popülasyonlar performansları değerlendirildiğinde P16, P2 ve P7 yüksek yeşil ot verimiyle, P15, P14 ve P6 ise yüksek protein ve mineral içerikleriyle öne çıkmıştır. Elde edilen bulgular, bakla bitkisinin taze bakla hasadı sonrası geriye kalan ve çoğunlukla atık olarak bırakılan yeşil aksamının besin değerinin yüksek olduğunu ve ruminant beslemede kullanılabilecek önemli bir alternatif kaba yem kaynağı sunduğunu göstermektedir. Yerel popülasyonların bazı kalite özellikleri bakımından tescilli çeşitlerden daha üstün performans sergilemesi, bu popülasyonların sürdürülebilir yem üretimi ve ileri ıslah programları için değerli bir genetik kaynak olabileceğini göstermektedir.
Förderung
- TÜBİTAK
Zitieren
APA
Köse, Ö. D. E., Mut, Z., Kardeş, Y. M., & Toruntay, B. (2026). Bazı Tescilli Bakla (Vicia faba L.) Çeşitleri ile Yerel Çeşitlerde Taze Bakla Hasadı Sonrası Yeşil Ot Verimi ve Kalitesi. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 13(1), 179-188. https://doi.org/10.35193/bseufbd.1840956
Vancouver
Köse ÖDE, Mut Z, Kardeş YM, Toruntay B. Bazı Tescilli Bakla (Vicia faba L.) Çeşitleri ile Yerel Çeşitlerde Taze Bakla Hasadı Sonrası Yeşil Ot Verimi ve Kalitesi. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi. 2026;13(1):179-188. doi:10.35193/bseufbd.1840956
BibTeX
@article{Kse2026,
author = {Köse, Özge Doğanay Erbaş and Mut, Zeki and Kardeş, Yusuf Murat and Toruntay, Berrin},
title = {Bazı Tescilli Bakla (Vicia faba L.) Çeşitleri ile Yerel Çeşitlerde Taze Bakla Hasadı Sonrası Yeşil Ot Verimi ve Kalitesi},
journal = {Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi},
year = {2026},
volume = {13},
number = {1},
pages = {179--188},
doi = {10.35193/bseufbd.1840956}
}
EUVIMED