Naukowy arbitralizm i kult geniuszu w normatywizacji wczesnych badań slawistycznych
Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo · 2024
DOI: 10.32798/pflit.1137 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo, 2024. Verfasst von Lech Miodyński. Die Arbeit nennt 15 Literaturangaben. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY 3.0).
Abstract (Originalsprache)
W artykule ukazano personalne konteksty powstawania wyjściowego układu badań słowianoznawczych w XIX w. na przykładzie sylwetek dziesięciu reprezentatywnych pionierów tej nauki z różnych krajów (według kryterium etnicznego i znaczenia dla systematyzacji wiedzy). Ich prekursorski wpływ na klucze metodologiczne, dobór problematyki i trwałość paradygmatów naukowych opierał się na indywidualnych normach, które sprzyjały przekształcaniu nie zawsze zweryfikowanych intuicji w dogmaty i decydowały o miejscu wybitnych jednostek w hierarchii autorytetów. Arbitralne diagnozy mogły prowadzić do dyktatu z ich strony, zwłaszcza gdy otaczała je aura genialności. Ostatecznie wszak ci niezależni kodyfikatorzy wiedzy zajęli poczesne miejsce w epoce konfrontacji argumentów slawistyki z niesłowiańskimi żywiołami cywilizacyjnymi.
Zitieren
APA
Miodyński, L. (2024). Naukowy arbitralizm i kult geniuszu w normatywizacji wczesnych badań slawistycznych. Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo. https://doi.org/10.32798/pflit.1137
Vancouver
Miodyński L. Naukowy arbitralizm i kult geniuszu w normatywizacji wczesnych badań slawistycznych. Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo. 2024. doi:10.32798/pflit.1137
BibTeX
@article{Miodyski2024,
author = {Miodyński, Lech},
title = {Naukowy arbitralizm i kult geniuszu w normatywizacji wczesnych badań slawistycznych},
journal = {Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo},
year = {2024},
doi = {10.32798/pflit.1137}
}
EUVIMED