„Prozodia starożytna”, „wiersze miarowe” i Norwidowskie recitativa
Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo · 2023
DOI: 10.32798/pflit.1025 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo, 2023. Verfasst von Agata Seweryn. Der Volltext ist frei zugänglich (Open Access, CC BY 3.0).
Abstract (Originalsprache)
Rozprawa poświęcona jest dawnej refleksji teoretycznoliterackiej na temat prozodii tekstu literackiego oraz – rozpatrywanej pod tym kątem – praktyce polskich pisarzy przełomu oświeceniowo-romantycznego (Józefa Franciszka Królikowskiego, Stanisława Okraszewskiego) i dojrzałego romantyzmu (Cypriana Norwida). Wychodząc od wczesnych sporów o sylabotonizm, łączonych wówczas z „muzycznością” poezji, autorka pokazuje dwa dominujące ujęcia tej problematyki: klasycystyczne, stawiające za wzór prozodię starożytną, nawiązujące do ideałów melopoesis, lokujące lirykę w kontekście muzyki i retoryki, oraz sentymentalno-romantyczne, nawiązujące do rodzimej tradycji ludowej i średniowiecznej, dystansujące się od „retoryczności” na rzecz nowego rozumienia „liryczności”. Echa tego sporu odzywają się w Norwidowskim dyskursie, a w warstwie prozodycznej jego poezji – prowokującej melorecytatywny sposób głosowej realizacji – można dostrzec kontynuację tradycji melopoesis, w której „retoryczność” nie była stawiana w opozycji do „liryczności” tekstu.
Zitieren
APA
Seweryn, A. (2023). „Prozodia starożytna”, „wiersze miarowe” i Norwidowskie recitativa. Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo. https://doi.org/10.32798/pflit.1025
Vancouver
Seweryn A. „Prozodia starożytna”, „wiersze miarowe” i Norwidowskie recitativa. Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo. 2023. doi:10.32798/pflit.1025
BibTeX
@article{Seweryn2023,
author = {Seweryn, Agata},
title = {„Prozodia starożytna”, „wiersze miarowe” i Norwidowskie recitativa},
journal = {Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo},
year = {2023},
doi = {10.32798/pflit.1025}
}
EUVIMED