Minimalizacja energii swobodnej a problem ciemnego pokoju
Avant · 31.12.2025 · 16 (3)
DOI: 10.26913/ava32505 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Avant, online erschienen am 31.12.2025. Verfasst von Karl Friston und 2 weiteren Autor:innen.
Abstract (Originalsprache)
W ostatnich latach odnotowano pojawienie się nowej, ważnej, fundamentalnej teorii funkcji mózgu. Teoria ta łączy podejścia teorii informacji, bayesowskie, neuronaukowe i uczenia maszynowego w jedną ramę, której główną zasadą jest minimalizacja zaskoczenia (czy równoważnie: maksymalizowanie oczekiwania). Najpełniejsze ujęcie tej teorii stanowi sformułowana przez Karla Fristona „minimalizacja energii swobodnej” (zobacz: np. Friston i Stephan, 2007; Friston, 2010a,b – a także: Fiorillo, 2010; Thornton, 2010). Najczęściej podnoszonym przez krytyków tych modeli problemem jest to, że wcale nie wydaje się, żeby systemy biologiczne unikały zaskoczeń. Mówiąc wprost, nie szukamy niezmiennej, ciemnej komory, żeby w niej pozostać. Na tym właśnie polega „problem ciemnego pokoju”. Poniżej opiszemy ten problem oraz rozwiniemy zagadnienia, do których się odnosi. Wykorzystamy do tego formę prologu z książki Space, Time and Gravitation Eddingtona (1920) przedstawiając naszą dyskusję jako rozmowę między teoretykiem informacji (Thorntonem), fizykiem (Fristonem) i filozofem (Clarkiem).
Zitieren
APA
Friston, K., Thornton, C., & Clark, A. (2025). Minimalizacja energii swobodnej a problem ciemnego pokoju. Avant, 16(3). https://doi.org/10.26913/ava32505
Vancouver
Friston K, Thornton C, Clark A. Minimalizacja energii swobodnej a problem ciemnego pokoju. Avant. 2025;16(3). doi:10.26913/ava32505
BibTeX
@article{Friston2025,
author = {Friston, Karl and Thornton, Christopher and Clark, Andy},
title = {Minimalizacja energii swobodnej a problem ciemnego pokoju},
journal = {Avant},
year = {2025},
volume = {16},
number = {3},
doi = {10.26913/ava32505}
}
EUVIMED