Μελέτη επίδρασης του προεγχειρητικού stress στην μετεγχειρητική έκβαση γυναικολογικών ογκολογικών ασθενών
Aristotle University of Thessaloniki · 01.01.2026
DOI: 10.26262/heal.auth.ir.376471 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Aristotle University of Thessaloniki, erschienen am 01.01.2026. Verfasst von Ελένη Ε. Νιξαρλίδου.
Abstract (Originalsprache)
Εισαγωγή: Η χειρουργική αντιμετώπιση αποτελεί κεντρικό άξονα στη θεραπεία των περισσότερων γυναικολογικών κακοηθειών. Ωστόσο, η μετεγχειρητική ανάρρωση δεν καθορίζεται αποκλειστικά από τη χειρουργική τεχνική και τη βιολογία του όγκου. Το προεγχειρητικό άγχος είναι συχνό και κλινικά σημαντικό, καθώς αντανακλά την περιεγχειρητική καταπόνηση, η οποία ενδέχεται να ενισχύει τις νευροενδοκρινικές, αυτόνομες και φλεγμονώδεις αποκρίσεις και να επηρεάζει τον πόνο, τον ύπνο, τις μετεγχειρητικές επιπλοκές και τη διάρκεια νοσηλείας. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε αφηγηματική ανασκόπηση, βασισμένη σε δομημένη βιβλιογραφική αναζήτηση και σε κλινική και μεθοδολογική αξιολόγηση των διαθέσιμων δεδομένων. Η ανασκόπηση επικεντρώθηκε σε ενήλικες γυναίκες που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση για γυναικολογικό καρκίνο, καθώς και σε στενά συναφείς πληθυσμούς γυναικολογικής χειρουργικής. Τα διαθέσιμα δεδομένα αφορούσαν: (i) τη μέτρηση του προεγχειρητικού άγχους και των διαταραχών ύπνου, (ii) τους βιοδείκτες στρες (κορτιζόλη, προλακτίνη και σιελογόνος α-αμυλάση), (iii) τις παρατηρούμενες συσχετίσεις με μετεγχειρητικές εκβάσεις, και (iv) τις περιεγχειρητικές παρεμβάσεις για τη μείωση του άγχους, με έμφαση στη δυνατότητα εφαρμογής τους στο πλαίσιο των πρωτοκόλλων ενισχυμένης ανάρρωσης μετά από χειρουργείο (ERAS). Αποτελέσματα: Οι παρατηρητικές μελέτες υποδεικνύουν γενικά ότι τα υψηλότερα επίπεδα προεγχειρητικού άγχους, τα οποία συχνά συνυπάρχουν με διαταραχές ύπνου, σχετίζονται με δυσμενέστερες πρώιμες μετεγχειρητικές εκβάσεις, ιδίως με εντονότερο πόνο, αυξημένες ανάγκες αναλγησίας και μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας. Τα μεγέθη επίδρασης διαφέρουν ανάλογα με το κλινικό πλαίσιο, το χρονικό σημείο και το εργαλείο αξιολόγησης, καθώς και με τον βαθμό προσαρμογής για συγχυτικούς παράγοντες. Οι μελέτες βιοδεικτών προσφέρουν παθοφυσιολογική τεκμηρίωση, απαιτούν όμως αυστηρή τυποποίηση της δειγματοληψίας, σαφή καταγραφή της περιεγχειρητικής φαρμακευτικής αγωγής και προσεκτική αντιμετώπιση κλινικών και συμπεριφορικών συγχυτικών παραγόντων, ώστε να διασφαλίζεται η ορθή ερμηνεία των ευρημάτων. Τυχαιοποιημένα δεδομένα στη γυναικολογική ογκολογία και στη γενικότερη γυναικολογική χειρουργική υποστηρίζουν αρκετές παρεμβάσεις χαμηλού κινδύνου, όπως η δομημένη προεγχειρητική συμβουλευτική, τα προγράμματα χαλάρωσης με καθοδήγηση από νοσηλευτές, η μουσική, η ύπνωση και η ψηφιακή ή εικονική προετοιμασία μέσω εικονικής πραγματικότητας. Συμπεράσματα: Το προεγχειρητικό άγχος αποτελεί μετρήσιμο και δυνητικά τροποποιήσιμο περιεγχειρητικό δείκτη κινδύνου στη γυναικολογική ογκολογία. Ο σύντομος προεγχειρητικός έλεγχος σε συνδυασμό με σταδιακά κλιμακούμενες, εφαρμόσιμες παρεμβάσεις, εναρμονισμένες με τη ροή εργασίας των πρωτοκόλλων ERAS, ενδέχεται να βελτιώσει τις ασθενοκεντρικές εκβάσεις και να υποστηρίξει τη μετεγχειρητική ανάρρωση.
Schlagwörter
Zitieren
APA
Νιξαρλίδου, Ε. Ε. (2026). Μελέτη επίδρασης του προεγχειρητικού stress στην μετεγχειρητική έκβαση γυναικολογικών ογκολογικών ασθενών. Aristotle University of Thessaloniki. https://doi.org/10.26262/heal.auth.ir.376471
Vancouver
Νιξαρλίδου ΕΕ. Μελέτη επίδρασης του προεγχειρητικού stress στην μετεγχειρητική έκβαση γυναικολογικών ογκολογικών ασθενών. Aristotle University of Thessaloniki. 2026. doi:10.26262/heal.auth.ir.376471
BibTeX
@article{2026,
author = {Νιξαρλίδου, Ελένη Ε.},
title = {Μελέτη επίδρασης του προεγχειρητικού stress στην μετεγχειρητική έκβαση γυναικολογικών ογκολογικών ασθενών},
journal = {Aristotle University of Thessaloniki},
year = {2026},
doi = {10.26262/heal.auth.ir.376471}
}
EUVIMED