Διεμφυλικά άτομα – κακοποίηση και Ιατρική αντιμετώπιση στις Δημόσιες Δομές Υγείας
Aristotle University of Thessaloniki · 01.01.2026
DOI: 10.26262/heal.auth.ir.376464 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Aristotle University of Thessaloniki, erschienen am 01.01.2026. Verfasst von Νικολέτα Β. Μιχαηλίδου.
Abstract (Originalsprache)
Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τις εμπειρίες θεσμικής και διαπροσωπικής κακοποίησης που υφίστανται διεμφυλικά άτομα κατά την πρόσβασή τους στις δημόσιες δομές υγείας στην Ελλάδα, βασιζόμενη σε συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση της τελευταίας δεκαετίας. Η μελέτη αξιοποιεί διεθνή επιστημονικά άρθρα, θεσμικές εκθέσεις και ελληνικές πηγές για να αναδείξει μορφές αποκλεισμού όπως misgendering και deadnaming, άρνηση ή καθυστέρηση παροχής υπηρεσιών, υπερβολική ή αδικαιολόγητη ψυχιατρικοποίηση και γραφειοκρατικές δυσκολίες που απορρέουν από την ελλιπή αναγνώριση της έμφυλης ταυτότητας. Συγκλίνοντα ευρήματα από διεθνή συστήματα υγείας καταδεικνύουν ότι η κακοποιητική μεταχείριση συνδέεται με επαναλαμβανόμενες δομικές ελλείψεις: ανεπαρκή εκπαίδευση επαγγελματιών υγείας, απουσία σαφών κατευθυντήριων οδηγιών, και γραφειοκρατικές διαδικασίες που δυσχεραίνουν την τήρηση της νομικής ταυτότητας φύλου. Τα φαινόμενα αυτά οδηγούν σε άρνηση παροχής υπηρεσιών, απόρριψη ή παραπομπή χωρίς αιτιολόγηση και καθυστερημένη αντιμετώπιση ακόμα και επείγουσων περιστατικών. Οι επιπτώσεις για την κοινότητα των διεμφυλικών ατόμων είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικές: αυξημένα επίπεδα άγχους, αποφυγή επίσκεψης σε δομές υγείας, καθυστερημένη διάγνωση, επιδείνωση χρόνιων παθήσεων, αλλά και αυξημένοι δείκτες ψυχικής επιβάρυνσης. Στο ελληνικό πλαίσιο, οι ελλείψεις αυτές συγκροτούν μορφή θεσμικής βίας, η οποία υπονομεύει τόσο το δικαίωμα στην υγεία όσο και την εμπιστοσύνη προς το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ). Παράλληλα, η συγκριτική προσέγγιση με συστήματα υγείας χωρών που έχουν ενσωματώσει επιβεβαιωτικές πρακτικές (gender-affirmingcare) καταδεικνύει ότι ένας συμπεριληπτικός μετασχηματισμός είναι εφικτός. Υποχρεωτική εκπαίδευση προσωπικού, δημιουργία εξειδικευμένων κλινικών, κωδικοποίηση πρωτοκόλλων φροντίδας, ενίσχυση τεχνολογικών υποδομών και θεσμική συμμετοχή διεμφυλικών ατόμων αναδεικνύονται ως κρίσιμες μεταρρυθμίσεις. Συνολικά, η εργασία τεκμηριώνει ότι η αντιμετώπιση της κακοποίησης διεμφυλικών ατόμων στις δημόσιες δομές υγείας δεν αποτελεί μόνο κοινωνική και ηθική υποχρέωση αλλά και αναγκαία προϋπόθεση για την αποτελεσματικότητα της δημόσιας υγείας, τη μείωση υγειονομικών ανισοτήτων και τη θεσμική ενίσχυση του ΕΣΥ στο πλαίσιο των δημοκρατικών αξιών.
Schlagwörter
Zitieren
APA
Μιχαηλίδου, Ν. Β. (2026). Διεμφυλικά άτομα – κακοποίηση και Ιατρική αντιμετώπιση στις Δημόσιες Δομές Υγείας. Aristotle University of Thessaloniki. https://doi.org/10.26262/heal.auth.ir.376464
Vancouver
Μιχαηλίδου ΝΒ. Διεμφυλικά άτομα – κακοποίηση και Ιατρική αντιμετώπιση στις Δημόσιες Δομές Υγείας. Aristotle University of Thessaloniki. 2026. doi:10.26262/heal.auth.ir.376464
BibTeX
@article{2026,
author = {Μιχαηλίδου, Νικολέτα Β.},
title = {Διεμφυλικά άτομα – κακοποίηση και Ιατρική αντιμετώπιση στις Δημόσιες Δομές Υγείας},
journal = {Aristotle University of Thessaloniki},
year = {2026},
doi = {10.26262/heal.auth.ir.376464}
}
EUVIMED