Η ιατρική αντιμετώπιση των ογκολογικών ασθενών τελικού σταδίου υπό το πρίσμα της Χριστιανικής Βιοηθικής
Aristotle University of Thessaloniki · 01.01.2026
DOI: 10.26262/heal.auth.ir.375192 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Aristotle University of Thessaloniki, erschienen am 01.01.2026. Verfasst von Στυλιανή Παναγιώτη Στυλιανίδου.
Abstract (Originalsprache)
Η παρούσα διατριβή εξετάζει την ιατρική αντιμετώπιση των ογκολογικών ασθενών τελικού σταδίου υπό το πρίσμα της χριστιανικής βιοηθικής, αναδεικνύοντας τη σημασία της διεπιστημονικής προσέγγισης σε ένα θέμα με ιδιαίτερη κλινική, ηθική και πνευματική βαρύτητα. Στόχος είναι να αναλυθούν οι ηθικές αρχές και οι ποιμαντικές διαστάσεις που μπορούν να καθοδηγήσουν τον γιατρό, το νοσηλευτικό προσωπικό και το οικογενειακό περιβάλλον στην παροχή ολοκληρωμένης φροντίδας, με σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την ελπίδα. Η διατριβή καλύπτει ένα σημαντικό κενό στην ελληνική βιβλιογραφία, προτείνοντας πρακτικές κατευθύνσεις που γεφυρώνουν την επιστήμη της ογκολογίας με τις αξίες της χριστιανικής πίστης και ηθικής. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται σε ζητήματα όπως η ανακουφιστική φροντίδα, η ευθανασία, η ποιμαντική στήριξη και η πνευματική προετοιμασία του ασθενούς, με κεντρικό άξονα την ολιστική αντιμετώπιση του πόνου και του θανάτου μέσα από χριστιανική ανθρωπολογική θεώρηση. Μεθοδολογικά αξιοποιείται διεπιστημονική ανασκόπηση (κλινικές οδηγίες, βιοηθικά και νομικά κείμενα, εκκλησιαστικές τοποθετήσεις), ώστε να συναρθρωθούν οι τέσσερις κλασικές αρχές της βιοηθικής (αυτονομία, μη-βλάβη, ευεργεσία, δικαιοσύνη) με την ποιμαντική εμπειρία. Διασαφηνίζονται οι διακρίσεις μεταξύ μη κλιμάκωσης/απόσυρσης δυσανάλογων θεραπειών και ευθανασίας, η εφαρμογή της αρχής του διπλού αποτελέσματος, καθώς και ο ρόλος της επικοινωνίας (ενημερωμένη συναίνεση, παράδοση δύσκολων ειδήσεων, handoffs) και της στήριξης οικογένειας-φροντιστών. Η συμβολή της διατριβής είναι πρακτική και θεσμική: προτείνεται έγκαιρη ένταξη της ανακουφιστικής φροντίδας, εξασφάλιση πρόσβασης σε αναλγησία, τυποποίηση μεταβάσεων φροντίδας, ενίσχυση δεξιοτήτων επικοινωνίας και κατοχύρωση προγενέστερων οδηγιών, σε πλαίσιο συνεργασίας με την ποιμαντική φροντίδα όπου ζητείται. Καταδεικνύεται ότι η «καλή» ιατρική στο τέλος της ζωής δεν ταυτίζεται με τον τεχνικό μαξιμαλισμό, αλλά με μια κλινικά τεκμηριωμένη και ηθικά διαυγή πράξη που θεραπεύει όπου είναι δυνατόν, ανακουφίζει πάντοτε και παρηγορεί έως τέλους - διαφυλάσσοντας την αξιοπρέπεια και την αξία του προσώπου.
Schlagwörter
Zitieren
APA
Στυλιανίδου, Σ. Π. (2026). Η ιατρική αντιμετώπιση των ογκολογικών ασθενών τελικού σταδίου υπό το πρίσμα της Χριστιανικής Βιοηθικής. Aristotle University of Thessaloniki. https://doi.org/10.26262/heal.auth.ir.375192
Vancouver
Στυλιανίδου ΣΠ. Η ιατρική αντιμετώπιση των ογκολογικών ασθενών τελικού σταδίου υπό το πρίσμα της Χριστιανικής Βιοηθικής. Aristotle University of Thessaloniki. 2026. doi:10.26262/heal.auth.ir.375192
BibTeX
@article{2026,
author = {Στυλιανίδου, Στυλιανή Παναγιώτη},
title = {Η ιατρική αντιμετώπιση των ογκολογικών ασθενών τελικού σταδίου υπό το πρίσμα της Χριστιανικής Βιοηθικής},
journal = {Aristotle University of Thessaloniki},
year = {2026},
doi = {10.26262/heal.auth.ir.375192}
}
EUVIMED