Οι διατροφικές διαταραχές ως παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη του Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2
Aristotle University of Thessaloniki · 01.01.2026
DOI: 10.26262/heal.auth.ir.374959 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Aristotle University of Thessaloniki, erschienen am 01.01.2026. Verfasst von Αθανασία Γ. Πάππου.
Abstract (Originalsprache)
Οι Διατροφικές Διαταραχές (ΔΔ) αποτελούν ένα σημαντικό και αυξανόμενο πρόβλημα δημόσιας υγείας, με επιπλοκές στο μεταβολικό προφίλ και στην ψυχική υγεία. Ωστόσο, η συσχέτιση μεταξύ ΔΔ και ανάπτυξης Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2) δεν έχει διερευνηθεί ολοκληρωμένα. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η συστηματική ανασκόπηση της διαθέσιμης βιβλιογραφίας σχετικά με τον κίνδυνο εμφάνισης ΣΔτ2 σε άτομα με ΔΔ. Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση σε διεθνείς βάσεις δεδομένων (PubMed, Scopus, Web of Science, Central, Google Scholar) έως το 2025. Συμπεριλήφθηκαν μελέτες παρατήρησης ενηλίκων που αξιολογούσαν ΔΔ ή διαταραγμένη σχέση με το φαγητό μέσω επίσημων διαγνωστικών κριτηρίων (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition ή International Classification of Diseases-Eleventh Edition), δομημένων εργαλείων ή αυτοαναφοράς, και εξέταζαν ως έκβαση την επίπτωση ΣΔτ2, την αυτοαναφερόμενη διάγνωση, τον κίνδυνο ανάπτυξης ΣΔτ2 ή προκλινικούς μεταβολικούς δείκτες. Συνολικά, 21 μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε με την κλίμακα Newcastle–Ottawa για τις μελέτες κοορτής και με το Joanna Briggs Institute (JBI) Critical Appraisal Checklist για τις διατομεακές μελέτες. Οι συμπεριληφθείσες μελέτες δημοσιεύθηκαν μεταξύ 2001 και 2025 και αφορούσαν συνολικό δείγμα άνω των 5 εκατομμυρίων ατόμων. Οι μελέτες κοορτής και ασθενών–μαρτύρων που χρησιμοποίησαν επίσημη διάγνωση ΔΔ και ΣΔτ2 έδειξαν αυξημένη επίπτωση ΣΔτ2 κυρίως σε άτομα με Διαταραχή Επεισοδιακής Υπερφαγίας (ΔΕΥ) και Ψυχογενής Βουλιμία (ΨΒ). Αντίθετα, η Ψυχογενής Ανορεξία (ΨΑ) συσχετίστηκε με μειωμένο ή ουδέτερο κίνδυνο εμφάνισης ΣΔτ2. Μελέτες που βασίστηκαν σε αυτοαναφερόμενη διάγνωση παρουσίασαν λιγότερο συνεπή αποτελέσματα, αν και η ΔΕΥ παρέμεινε συστηματικά συνδεδεμένη με αυξημένες πιθανότητες ΣΔτ2. Οι μελέτες που εξέτασαν τον κίνδυνο ανάπτυξης ΣΔτ2 έδειξαν θετικές συσχετίσεις με διαταραγμένες διατροφικές συμπεριφορές και υψηλότερα σκορ διατροφικής ψυχοπαθολογίας. Τέλος, μελέτες που αξιολόγησαν προκλινικούς μεταβολικούς δείκτες ανέδειξαν φυσιολογικά ή αυξημένα επίπεδα ινσουλινοευαισθησίας στη ΨΑ, αυξημένες διακυμάνσεις γλυκόζης και υπογλυκαιμικά επεισόδια στη ΨΒ, καθώς και συσχετίσεις μεταξύ συναισθηματικού φαγητού και δυσμενούς μεταβολικού προφίλ. Τα διαθέσιμα δεδομένα υποδηλώνουν ότι τα άτομα με ΔΔ παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης ΣΔτ2, ιδιαίτερα σε ΔΕΥ. Ωστόσο, η ισχύς της τεκμηρίωσης παραμένει περιορισμένη. Επιβεβαιώνεται η κλινική σημασία της έγκαιρης ανίχνευσης και διαχείρισης των μεταβολικών παραγόντων κινδύνου. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν τη σημασία της έγκαιρης αναγνώρισης και αξιολόγησης των ΔΔ και των διαταραγμένων διατροφικών συμπεριφορών. Η μελέτη ενισχύει την ανάγκη διεπιστημονικής προσέγγισης στη φροντίδα ατόμων με ΔΔ, με στόχο την πρόληψη μεταβολικών επιπλοκών όπως ο ΣΔτ2.
Schlagwörter
Zitieren
APA
Πάππου, Α. Γ. (2026). Οι διατροφικές διαταραχές ως παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη του Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2. Aristotle University of Thessaloniki. https://doi.org/10.26262/heal.auth.ir.374959
Vancouver
Πάππου ΑΓ. Οι διατροφικές διαταραχές ως παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη του Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2. Aristotle University of Thessaloniki. 2026. doi:10.26262/heal.auth.ir.374959
BibTeX
@article{2026,
author = {Πάππου, Αθανασία Γ.},
title = {Οι διατροφικές διαταραχές ως παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη του Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2},
journal = {Aristotle University of Thessaloniki},
year = {2026},
doi = {10.26262/heal.auth.ir.374959}
}
EUVIMED