EUVIMEDEUVIMED entdecken
Crossref

Σύνθεση, χαρακτηρισμός και βιολογική δράση συμπλόκων ενώσεων χαλκού(II) και νικελίου(II) με το 6-χλωρο-κινολονικό παράγωγο

Georgios I. Psarras

Aristotle University of Thessaloniki · 01.01.2026

DOI: 10.26262/heal.auth.ir.374708 ↗

Kurz gefasst

Fachartikel in der Zeitschrift Aristotle University of Thessaloniki, erschienen am 01.01.2026. Verfasst von Georgios I. Psarras.

AbstractSchlagwörterBibliografische AngabenZitierenVerwandte Studien

Abstract (Originalsprache)

Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή αποσκοπεί στη διερεύνηση νέων αντιμικροβιακών παραγόντων. Στο πλαίσιο αυτό, χρησιμοποιήθηκε ως ligand συναρμογής μια 6-χλωροκινολόνη, καθώς και διάφορες α-διιμίνες (bipy, phen, bipyam). Παρασκευάστηκαν και χαρακτηρίστηκαν οκτώ νέες σύμπλοκες ενώσεις χαλκού(II) και νικελίου(II) με τα παραπάνω ligands. Συγκεκριμένα, συντέθηκαν τέσσερις ενώσεις χαλκού(II), εκ των οποίων οι τρεις είναι ουδέτερες, με χημικούς τύπους [Cu(ClQH)₂(MeOH)], [Cu(ClQH)(bipy)Cl] και [Cu(ClQH)(bipyam)(MeOH)Cl], ενώ η τέταρτη είναι κατιονική, με τύπο [Cu(ClQH)(phen)(MeOH)]. Επιπλέον, παρασκευάστηκαν τέσσερις ενώσεις νικελίου(II), εκ των οποίων οι τρεις είναι ουδέτερες, με χημικούς τύπους [Ni(ClQH)₂(MeOH)₂], [Ni(ClQH)₂(phen)] και [Ni(ClQH)₂(bipyam)], ενώ η τέταρτη είναι κατιονική, με τύπο [Ni(ClQH)(bipy)₂]. Ο χαρακτηρισμός των ενώσεων πραγματοποιήθηκε με φασματοσκοπία υπέρυθρου (IR), υπεριώδους–ορατού (UV–vis), μετρήσεις γραμμομοριακής αγωγιμότητας και κρυσταλλογραφία ακτίνων-Χ. Αξίζει να σημειωθεί ότι το αποπρωτονιωμένο ligand ClQH⁻ εμφανίζει συγκεκριμένο τρόπο συναρμογής, λειτουργώντας ως διδραστικό χηλικό, μέσω του πυριδονικού και ενός καρβοξυλικού οξυγόνου. Η αλληλεπίδραση των ενώσεων με το CT DNA μελετήθηκε φασματοσκοπικά με φασματοσκοπία UV–vis, φασματοσκοπία εκπομπής φθορισμού (μέσω μελέτης ανταγωνιστικής δράσης με το ethidium bromide, EB), καθώς και με μετρήσεις ιξώδους. Επιπλέον, διερευνήθηκε η ικανότητα των ενώσεων να αλληλεπιδρούν με αλβουμίνες βοοειδούς και ανθρώπινης προέλευσης μέσω φασματοσκοπίας φθορισμού, ενώ προσδιορίστηκε και η θέση πρόσδεσης των συμπλόκων στα αντίστοιχα sites. Παράλληλα, εξετάστηκε η αντιοξειδωτική ικανότητα των συμπλόκων έναντι των ριζών DPPH (2,2-diphenyl1-picrylhydrazyl), ABTS (2,2′-azinobis(3-ethylbenzothiazoline-6-sulfonic acid)) και του υπεροξειδίου του υδρογόνου (H₂O₂). Από τα αποτελέσματα προκύπτει ότι ο επικρατέστερος τρόπος αλληλεπίδρασης των συμπλόκων με το CT DNA είναι η παρεμβολή. Όλες οι ενώσεις παρουσιάζουν ικανότητα αλληλεπίδρασης με τις αλβουμίνες ορού με ισχυρό και αντιστρεπτό τρόπο, γεγονός που υποδηλώνει ότι μπορούν να μεταφερθούν μέσω αυτών και να απελευθερωθούν στα κύτταραστόχους. Τέλος, τα σύμπλοκα εμφάνισαν ικανοποιητική ικανότητα εξουδετέρωσης του H₂O₂, ενώ οι αντιμικροβιακές μελέτες βρίσκονται σε εξέλιξη.

Schlagwörter

copper(II) complexesnickel(II) complexesbipyridinephenanthrolinemetal complexescrystal structureantibacterial activityantifungal activity

Zitieren

APA

Psarras, G. I. (2026). Σύνθεση, χαρακτηρισμός και βιολογική δράση συμπλόκων ενώσεων χαλκού(II) και νικελίου(II) με το 6-χλωρο-κινολονικό παράγωγο. Aristotle University of Thessaloniki. https://doi.org/10.26262/heal.auth.ir.374708

Vancouver

Psarras GI. Σύνθεση, χαρακτηρισμός και βιολογική δράση συμπλόκων ενώσεων χαλκού(II) και νικελίου(II) με το 6-χλωρο-κινολονικό παράγωγο. Aristotle University of Thessaloniki. 2026. doi:10.26262/heal.auth.ir.374708

BibTeX
@article{Psarras2026,
  author = {Psarras, Georgios I.},
  title = {Σύνθεση, χαρακτηρισμός και βιολογική δράση συμπλόκων ενώσεων χαλκού(II) και νικελίου(II) με το 6-χλωρο-κινολονικό παράγωγο},
  journal = {Aristotle University of Thessaloniki},
  year = {2026},
  doi = {10.26262/heal.auth.ir.374708}
}
Kostenlos starten →