Σύνθεση θερμοανταποκρυνόμενων υδρογελών από συμπολυμερή πολύ(γαλακτικού οξέος) με πολυαιθυλενογλυκόλη για στοχευμένη χορήγηση δεσφερριοξαμίνης
Aristotle University of Thessaloniki · 01.01.2025
DOI: 10.26262/heal.auth.ir.365070 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Aristotle University of Thessaloniki, erschienen am 01.01.2025. Verfasst von Ermioni Malini.
Abstract (Originalsprache)
Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η σύνθεση θερμοανταποκρινώμενων πολυμερικών υλικών, με χρήση για στοχευμένη χορήγηση φαρμάκου και συγκεκριμένα, της δεσφερριοξαμίνης. Αρχικά, έγινε σύνθεση πολυμερικών υλικά PLA-PEG-PLA με διαφορετικά λακτίδια (d ή l) και με διαφορετικά μοριακά βάρη PEG, αλλά και με mPEG-PLA. Έπειτα παρασκευάστηκαν διαλύματα με PBS με τα πολυμερή και μελετήθηκαν σε συγκεντρώσεις 10-50 wt%. Ακόμη, παρασκευάστηκαν και μίξεις των πολυμερών PLA-PEG-PLA και mPEG-PLA. Ο στόχος της παρασκευής των διαλυμάτων ήταν η δημιουργία μικκυλίων λόγω του υδρόφοβου PLA και της υδρόφιλης PEG, μια ιδιότητα ιδιαίτερα σημαντική για στοχευμένη χορήγηση φαρμάκων. Διερευνήθηκε η απόκριση των πολυμερών στη μεταβολή της θερμοκρασίας προκειμένου να διαπιστωθεί αν υπάρχει μεταβολή στη φυσική κατάσταση των υλικών, αν δηλαδή από υγρό μετατρέπεται σε γέλη (sol-gel) ή το αντίστροφο (gel-sol). Επιλέχθηκαν μόνο τα υλικά που εμφάνιζαν αυτή την ιδιότητα, χαρακτηριζόταν δηλαδή ως θερμοανταποκρινόμενα και έγινε χαρακτηρισμός τους. Με την χρήση της φασματοσκοπίας υπερύθρου (FTIR – ATR) και του πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (NMR) επιβεβαιώθηκε η επιτυχημένη σύνθεση των υλικών και μετρήθηκε το μοριακό τους βάρος μέσω της Χρωματογραφίας διέλευσης μέσω πηκτής (GPC). Επιπλέον, με τη Δυναμική σκέδασης φωτός (DLS) μετρήθηκε το μέγεθος των μικκυλίων, προκειμένου να διαπιστωθεί αν τα διαφορετικά μοριακά βάρη των πολυμερών επηρεάζουν τον σχηματισμό μικκυλίων. Ο βαθμός κρυσταλλικότητας των υλικών μελετήθηκε με την Περίθλαση ακτίνων Χ (XRD) και οι θερμικές τους μεταβάσεις με τη Διαφορική Θερμιδομετρία Σάρωσης (DSC). Τέλος, παρασκευάστηκαν πολυμερή με δεσφερριοξαμίνη και πραγματοποιήθηκε έλεγχος του ρυθμού διάλυσης τους στους 37°C, σε συνθήκες που προσομοιάζουν το ανθρώπινο σώμα και τα αποτελέσματα αναλύθηκαν με HPLC, προκειμένου να μελετηθεί η αποδέσμευση του φαρμάκου σε επτά ημέρες. Ο λόγος της μελέτης αυτής είναι η ενδοφλέβια χορήγηση του φαρμάκου σε ασθενείς με β-θαλασσαιμία. Η ενδοφλέβια ένεση θα πρέπει να γίνεται σε υγρή μορφή, καθώς θα υπάρχουν μικκύλια των PLA-PEG-PLA, τα οποία θα συγκρατούν την δεσφερριοξαμίνη, ενώ μόλις εισέρχεται στον οργανισμό το πολυμερές θα μετατρέπεται σε gel, καταστρέφοντας τη δομή των μικκυλίων και απελευθερώνοντας την δεσφερριοξαμίνη.
Schlagwörter
Zitieren
APA
Malini, E. (2025). Σύνθεση θερμοανταποκρυνόμενων υδρογελών από συμπολυμερή πολύ(γαλακτικού οξέος) με πολυαιθυλενογλυκόλη για στοχευμένη χορήγηση δεσφερριοξαμίνης. Aristotle University of Thessaloniki. https://doi.org/10.26262/heal.auth.ir.365070
Vancouver
Malini E. Σύνθεση θερμοανταποκρυνόμενων υδρογελών από συμπολυμερή πολύ(γαλακτικού οξέος) με πολυαιθυλενογλυκόλη για στοχευμένη χορήγηση δεσφερριοξαμίνης. Aristotle University of Thessaloniki. 2025. doi:10.26262/heal.auth.ir.365070
BibTeX
@article{Malini2025,
author = {Malini, Ermioni},
title = {Σύνθεση θερμοανταποκρυνόμενων υδρογελών από συμπολυμερή πολύ(γαλακτικού οξέος) με πολυαιθυλενογλυκόλη για στοχευμένη χορήγηση δεσφερριοξαμίνης},
journal = {Aristotle University of Thessaloniki},
year = {2025},
doi = {10.26262/heal.auth.ir.365070}
}
EUVIMED