Συμβολή της μεταβολομικής ανάλυσης γαστρικού υγρού, ούρων και αμνιακού υγρού πρόωρων νεογνών στην πρώιμη πρόβλεψη επιπλοκών της προωρότητας
Aristotle University of Thessaloniki · 01.01.2024
DOI: 10.26262/heal.auth.ir.362221 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Aristotle University of Thessaloniki, erschienen am 01.01.2024. Verfasst von Konstantia Besiri.
Abstract (Originalsprache)
Η προωρότητα και οι αναπνευστικές παθήσεις που τη συνοδεύουν, με κύριο εκπρόσωπο το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας (ΣΑΔ), αποτελούν τη συχνότερη αιτία εισαγωγής των προώρων σε Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών και παράλληλα σημαντική αιτία πρώιμης νεογνικής νοσηρότητας και θνησιμότητας. Η πρόβλεψη της επιβίωσης στα πολύ πρόωρα νεογνά και της εμφάνισης σε αυτά ΣΑΔ για το οποίο απαιτείται χορήγηση εξωγενούς επιφανειοδραστικού παράγοντα (ΕΔΠ) είναι ιδιαίτερα σημαντική για την καθημερινή κλινική πράξη και τη συμβουλευτική των γονέων. Η χρήση προηγμένων βιοαναλυτικών τεχνικών, όπως της μεταβολομικής, μπορεί, ενδεχόμενα, να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην ανεύρεση βιοδεικτών που θα συμβάλλουν στην έγκαιρη πρόβλεψη σοβαρών προβλημάτων και εκβάσεων στα πολύ πρόωρα νεογνά. Στο πλαίσιο αυτό, στην παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματοποιήθηκαν δύο προοπτικές μελέτες σε πολύ πρόωρα νεογνά (< 32 εβδομάδων κύησης). Στην πρώτη, στην οποία συμμετείχαν 96 νεογνά, εκτιμήθηκε ο ρόλος της μη στοχευμένης μεταβολικής ανάλυσης με αέρια χρωματογραφία-φασματομετρία μάζας (GC-MS) του γαστρικού υγρού και των ούρων που λήφθησαν σύντομα μετά τη γέννηση στην πρόβλεψη της επιβίωσης τις ημέρες ζωής (ΗΖ) 3 και 15, καθώς και τη συνολική επιβίωση μέχρι την έξοδο από το νοσοκομείο. Στη δεύτερη, που αποτέλεσε μια μελέτη ασθενών-μαρτύρων, συμμετείχαν 43 νεογνά με ΣΑΔ στα οποία χορηγήθηκε ΕΔΠ (ασθενείς) και 30 νεογνά με ήπιο ή καθόλου ΣΑΔ (μάρτυρες) που δεν έλαβαν θεραπεία με ΕΔΠ. Αξιολογήθηκε εάν η στοχευμένη μεταβολική ανάλυση του γαστρικού υγρού (GC-MS) που λήφθηκε την πρώτη ώρα ζωής θα μπορούσε να προβλέψει την ανάγκη για εξωγενή ΕΔΠ για τη θεραπεία του ΣΑΔ. Καταγράφηκαν δημογραφικά-περιγεννητικά και νεογνικά χαρακτηριστικά ενώ πραγματοποιήθηκαν μονο- και πολυπαραγοντικές στατιστικές αναλύσεις για την αξιολόγηση των σημαντικών μεταβολιτών και την εκτίμηση της προγνωστικής τους αξίας. Στη μελέτη που αφορούσε στην πρόγνωση της επιβίωσης εντοπίστηκαν διαφορές σε διάφορους μεταβολίτες μεταξύ επιζήσαντων και μη επιζήσαντων στα χρονικά σημεία της μελέτης. Η δυαδική λογιστική παλινδρόμηση έδειξε ότι ορισμένοι μεταβολίτες στο γαστρικό υγρό, συμπεριλαμβανομένης της αραβιτόλης καθώς και των οξέων του οξικού, του ερυθρονικού και του θρεονικού οξέος, σχετίζονταν με την επιβίωση την 15η ΗΖ και τη συνολική επιβίωση. Το γλυκερικό οξύ στο γαστρικό υγρό συσχετίστηκε, επίσης, με την επιβίωση την 15η ΗΖ. Το γλυκερικό οξύ των ούρων μπορούσε να προβλέψει την επιβίωση την 3η ΗΖ όπως και τη συνολική επιβίωση. Στη μελέτη για την πρόβλεψη της ανάγκης χορήγησης εξωγενούς ΕΔΠ μετά τη μη στοχευμένη ανάλυση του γαστρικού υγρού (GC-MS), η μονο-παραγοντική ανάλυση έδειξε σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων στους μεταβολίτες του γαστρικού υγρού (L-γλυκίνη και ακετυλο-L-σερίνη) και στις κλινικές παραμέτρους (ηλικία κύησης, βαθμολογία Apgar score στο 1ο και 5ο λεπτό και διασωλήνωση στην αίθουσα τοκετού). Επιπλέον, η πολυπαραγοντική ανάλυση ανέδειξε τη διασωλήνωση στην αίθουσα τοκετού ως τον πιο ισχυρό κλινικό προγνωστικό παράγοντα χορήγησης ΕΔΠ [AUC 0,69 (95% CI 0,57-0,81)]. Μάλιστα, ο συνδυασμός μεταβολικών και κλινικών δεδομένων επέτρεψε την κατασκευή ενός μοντέλου με καλή ακρίβεια [AUC 0,76 (95% CI 0,64-0,86)] στην πρόβλεψη της θεραπείας με ΕΔΠ. Συμπερασματικά, τα πρόωρα νεογνά που δεν επιβίωσαν εμφάνιζαν διαφορετικό μεταβολικό προφίλ σε σύγκριση με εκείνα που επιβίωσαν, επιτρέποντας τον διαχωρισμό τους μετά τη μεταβολομική ανάλυση του γαστρικού υγρού και των ούρων με βάση τη GC-MS. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης υποστηρίζουν τη χρησιμότητα της μεταβολικής στην ανάπτυξη βιοδεικτών επιβίωσης σε πολύ πρόωρα νεογνά. Αντίθετα, το προφίλ μεταβολιτών του γαστρικού υγρού δεν ήταν από μόνο του επαρκές για την πρόβλεψη των πρόωρων νεογνών με ΣΑΔ που χρειάστηκαν εξωγενή χορήγηση ΕΔΠ ως θεραπεία διάσωσης. Ωστόσο, η ενσωμάτωση μεταβολικών και κλινικών δεδομένων βελτίωσε την ακρίβεια στην πρόβλεψη της ανάγκης για ΕΔΠ. Παρά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα των δύο μελετών, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για τη διερεύνηση του ρόλου της μεταβολομικής ανάλυσης του γαστρικού υγρού στην πρόβλεψη σημαντικών ιατρικών καταστάσεων και εκβάσεων στα πρόωρα νεογνά. Με τη μελλοντική ανάπτυξη διαγνωστικών δοκιμασιών που θα είναι εύχρηστες στο περιβάλλον της ΜΕΝΝ, η μεταβολική υπόσχεται σημαντική πρόοδο στη βέλτιστη και εξατομικευμένη διαχείριση των άρρωστων νεογνών.
Schlagwörter
Zitieren
APA
Besiri, K. (2024). Συμβολή της μεταβολομικής ανάλυσης γαστρικού υγρού, ούρων και αμνιακού υγρού πρόωρων νεογνών στην πρώιμη πρόβλεψη επιπλοκών της προωρότητας. Aristotle University of Thessaloniki. https://doi.org/10.26262/heal.auth.ir.362221
Vancouver
Besiri K. Συμβολή της μεταβολομικής ανάλυσης γαστρικού υγρού, ούρων και αμνιακού υγρού πρόωρων νεογνών στην πρώιμη πρόβλεψη επιπλοκών της προωρότητας. Aristotle University of Thessaloniki. 2024. doi:10.26262/heal.auth.ir.362221
BibTeX
@article{Besiri2024,
author = {Besiri, Konstantia},
title = {Συμβολή της μεταβολομικής ανάλυσης γαστρικού υγρού, ούρων και αμνιακού υγρού πρόωρων νεογνών στην πρώιμη πρόβλεψη επιπλοκών της προωρότητας},
journal = {Aristotle University of Thessaloniki},
year = {2024},
doi = {10.26262/heal.auth.ir.362221}
}
EUVIMED