Διερεύνηση διάκρισης προκλητών, μέσω διακρανιακού μαγνητικού ερεθισμού, και αυθορμήτων επιληπτικών εκφορτίσεων με χρήση τεχνικών μηχανικής μάθησης
Aristotle University of Thessaloniki · 01.01.2025
DOI: 10.26262/heal.auth.ir.361318 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Aristotle University of Thessaloniki, erschienen am 01.01.2025. Verfasst von Κωνσταντίνου Γεώργιος Κωστάκη.
Abstract (Originalsprache)
Η επιληψία είναι μια διαρκής προδιάθεση του εγκεφάλου να προκαλέσει επιληπτικές κρίσεις, με νευροβιολογικές, γνωστικές, ψυχολογικές και κοινωνικές συνέπειες. Πρόκειται για μια εγκεφαλική διαταραχή, η οποία παρατηρείται παγκοσμίως σε όλες τις ηλικίες, ανεξαρτήτως καταγωγής, φύλου, κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης. Πάνω από 65 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν επιληψία παγκοσμίως, ενώ στην Ελλάδα αυτός ο αριθμός ανέρχεται στους 86.700 ασθενείς. Οι επιληπτικές εκφορτίσεις είναι αρκετά σημαντικές, διότι μπορούν να χρησιμεύσουν ως προοίμιο για την εκδήλωση επιληπτικής κρίσης, και κατ’επέκταση, για την επιληψία. Διακρίνονται σε προκλητά, από διακρανικό μαγνητικό ερεθισμό (transcranial magnetic stimulation, TMS), και αυθόρμητα. Σκοπός της παρούσης διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση του αν προκαλούνται με τον ίδιο μηχανισμό, δηλαδή αν προκαλείται ίδιου τύπου επιληπτική εκφόρτιση και στις δύο περιπτώσεις. Για τον σκοπό αυτό, επιστρατεύονται μέθοδοι μηχανικής μάθησης για την ταξινόμηση περιστατικών στις δύο κατηγορίες. Η έρευνα της παρούσας εργασίας ξεκινά με την εκτενή ανάλυση και προεπεξεργασία του συνόλου δεδομένων. Ως δεδομένα εκπαίδευσης χρησιμοποιούνται διάφορα χαρακτηριστικά που εξάγονται από τα σήματα των καναλιών. Έπειτα, λαμβάνει χώρα η διαδικασία επιλογής χαρακτηριστικών, για τη μείωση της διαστασιμότητας. Στη συνέχεια εκπαιδεύονται τρία μοντέλα μηχανικής μάθησης και αξιολογείται η ακρίβειά τους καθώς και η στατιστική σημαντικότητα τους μέσω ελέγχων αντιμετάθεσης (permutation tests). Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το καλύτερο μοντέλο είναι το kNN, με πολύ καλή επίδοση, αλλά οι μέθοδοι στα δεδομένα επαναδειγματοληψίας κυμαίνονται σε ίδια και καλύτερη απόδοση, το οποίο ενδέχεται να σημαίνει ότι το dataset είναι πολύ μικρό για να εξαχθούν αξιόπιστα συμπεράσματα. Στο δεύτερο στάδιο, εξερευνάται η δημιουργία μοντέλων με βάση τη μονοκάναλη ανάλυση, όπου χρησιμοποιούνται χαρακτηριστικά ενός καναλιού μόνο τη φορά. Ωστόσο, τα αποτελέσματα δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά, καθώς έχουν παρόμοια επίδοση με την τυχαία επιλογή.
Schlagwörter
Zitieren
APA
Κωστάκη, Κ. Γ. (2025). Διερεύνηση διάκρισης προκλητών, μέσω διακρανιακού μαγνητικού ερεθισμού, και αυθορμήτων επιληπτικών εκφορτίσεων με χρήση τεχνικών μηχανικής μάθησης. Aristotle University of Thessaloniki. https://doi.org/10.26262/heal.auth.ir.361318
Vancouver
Κωστάκη ΚΓ. Διερεύνηση διάκρισης προκλητών, μέσω διακρανιακού μαγνητικού ερεθισμού, και αυθορμήτων επιληπτικών εκφορτίσεων με χρήση τεχνικών μηχανικής μάθησης. Aristotle University of Thessaloniki. 2025. doi:10.26262/heal.auth.ir.361318
BibTeX
@article{2025,
author = {Κωστάκη, Κωνσταντίνου Γεώργιος},
title = {Διερεύνηση διάκρισης προκλητών, μέσω διακρανιακού μαγνητικού ερεθισμού, και αυθορμήτων επιληπτικών εκφορτίσεων με χρήση τεχνικών μηχανικής μάθησης},
journal = {Aristotle University of Thessaloniki},
year = {2025},
doi = {10.26262/heal.auth.ir.361318}
}
EUVIMED