Η επίδραση των SGLT-2 αναστολέων στην περιπατητική αρτηριακή πίεση σε ασθενείς με ΣΔ τύπου 2: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών
Aristotle University of Thessaloniki · 01.01.2024
DOI: 10.26262/heal.auth.ir.359548 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Aristotle University of Thessaloniki, erschienen am 01.01.2024. Verfasst von Magdalini Kolaza.
Abstract (Originalsprache)
Εισαγωγή: Οι αναστολείς συμμεταφορέων νατρίου-γλυκόζης τύπου 2 (SGLT-2i) αποτελούν φαρμακευτικούς παράγοντες που έχουν λάβει έγκριση για τη θεραπεία του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2). Εκτός από την υπογλυκαιμική τους δράση, αντικείμενο ενδιαφέροντος σε κλινικές δοκιμές και παρελθούσες μετα-αναλύσεις έχει αποτελέσει και η αντιυπερτασική τους δράση. Σκοπός της παρούσας μετα-ανάλυσης είναι η σύνθεση δεδομένων από τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές που αξιολόγησαν την επίδραση των αναστολέων SGLT-2 στην περιπατητική αρτηριακή πίεση. Υλικά και μέθοδος: Για τη συστηματική αναζήτηση των μελετών χρησιμοποιήθηκαν οι ηλεκτρονικές βάσεις MedLine/Pubmed και Cochrane Central. Αναζητήθηκαν τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 με διάρκεια παρακολούθησης ≥4 εβδομάδες, που παρείχαν σύγκριση έναντι ενός αναστολέα SGLT-2 έναντι του εικονικού φαρμάκου στην 24ωρη περιπατητική συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση. Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το RevMan version 5.4 software (Nordic Cochrane centre,Cohcrane Collaboration, Copenhagen, Denmark). Χρησιμοποιήθηκαν random-effects μοντέλα για να υπολογιστεί η σταθμισμένη μέση διαφορά (Weighted Mean Difference, WMD) μεταξύ των ομάδων παρέμβασης και ελέγχου στη μεταβολή από το baseline της 24ωρης συστολικής και διαστολικής αρτηριακή πίεσης. Ως δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία μελετήθηκαν οι WMD μεταξύ ομάδων παρέμβασης και ελέγχου στις μεταβολές από το baseline της ημερήσιας και της νυκτερινής συστολικής και διαστολικής αρτηριακής πίεσης. Αποτελέσματα: Συνθέθηκαν δεδομένα από 14 μελέτες (3174 ασθενείς) με περίοδο παρακολούθησης που κυμαίνονταν από 4 εβδομάδες έως 12 μήνες. Οι αναστολείς SGLT-2 που μελετήθηκαν έναντι του εικονικού φαρμάκου ήταν η εμπαγλιφλοζίνη (6 μελέτες), η δαπαγλιφλοζίνη (6 μελέτες), η καναγλιφλοζίνη (1 μελέτη) και η ερτουγλιφλοζίνη (1 μελέτη). Οι SGLT-2 φάνηκαν να ελαττώνουν συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο την 24ωρη περιπατητική συστολική πίεση κατά -4.34mmHg [95% CI(-5.29,-3.39)] και την 24ωρη περιπατητική διαστολική πίεση κατά -2.50mmHg [95%CI (-3.71,-1.29)]. Οι αντίστοιχες μεταβολές για την ημερήσια περιπατητική συστολική αρτηριακή πίεση ήταν -5.08mmHg [95%CI (-6.26,-3.89)] και για τη νυχτερινή περιπατητική συστολική αρτηριακή πίεση -3.27 [95%CI (-4.71,-1.84)]. Για την περιπατητική διαστολική αρτηριακή πίεση οι αντίστοιχες μεταβολές ήταν -2.80 [95%CI (-3.72,-1.88)] κατά τη διάρκεια της ημέρας και -1.98 mmHg [95%CI(-2.86,-1.10)] κατά τη διάρκεια της νύκτας. Συμπεράσματα: Οι αναστολείς SGLT-2 αποτελούν φαρμακευτικούς παράγοντες που, εκτός από υπογλυκαιμική δράση, οδηγούν σε μικρή αλλά στατιστικά και κλινικά σημαντική μείωση της 24ωρης περιπατητικής αρτηριακής πίεσης.
Schlagwörter
Zitieren
APA
Kolaza, M. (2024). Η επίδραση των SGLT-2 αναστολέων στην περιπατητική αρτηριακή πίεση σε ασθενείς με ΣΔ τύπου 2: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών. Aristotle University of Thessaloniki. https://doi.org/10.26262/heal.auth.ir.359548
Vancouver
Kolaza M. Η επίδραση των SGLT-2 αναστολέων στην περιπατητική αρτηριακή πίεση σε ασθενείς με ΣΔ τύπου 2: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών. Aristotle University of Thessaloniki. 2024. doi:10.26262/heal.auth.ir.359548
BibTeX
@article{Kolaza2024,
author = {Kolaza, Magdalini},
title = {Η επίδραση των SGLT-2 αναστολέων στην περιπατητική αρτηριακή πίεση σε ασθενείς με ΣΔ τύπου 2: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών},
journal = {Aristotle University of Thessaloniki},
year = {2024},
doi = {10.26262/heal.auth.ir.359548}
}
EUVIMED