EUVIMEDEUVIMED entdecken
Crossref

Θηλώδες μικροκαρκίνωμα θυρεοειδούς και παράγοντες επιθετικότητας. Η συμβολή των μοριακών δεικτών

Christos Tserkezis

Aristotle University of Thessaloniki · 01.01.2024

DOI: 10.26262/heal.auth.ir.359500 ↗

Kurz gefasst

Fachartikel in der Zeitschrift Aristotle University of Thessaloniki, erschienen am 01.01.2024. Verfasst von Christos Tserkezis.

AbstractSchlagwörterBibliografische AngabenZitierenVerwandte Studien

Abstract (Originalsprache)

Εισαγωγή: Τα νεοπλάσματα του θυρεοειδούς αδένα, από την δεκαετία του 1990 και μετά αποτελούν τον τύπο που αυξάνεται ταχύτερα σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη νεοπλασματική νόσο. Ανάμεσα της κατηγορίες των συγκεκριμένων νεοπλασμάτων των οποίων η διάγνωση αυξάνεται ταχύτατα είναι και το θηλώδες μικροκαρκίνωμα (PTMC), το οποίο πλέον αποτελεί περίπου το 50% των νεοδιαγνωσθέντων περιστατικών του θηλώδους καρκινώματος του αδένα. Πρόκειται για μια αύξηση η οποία κατά πάσα πιθανότητα οφείλεται στην βελτίωση των μεθόδων διάγνωσης (τόσο των απεικονιστικών όσο και των ιστολογικών), αλλά και πιθανόν και εξαιτίας των μεταβολών των περιβαλλοντικών συνθηκών που έχουν επιτελεστεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών. Σκοπός – Μέθοδος: Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των μοριακών δεικτών στην εκτίμηση της εξέλιξης και της επιθετικότητας του θηλώδους μικροκαρκινώματος του θυρεοειδούς αδένα και πιο συγκεκριμένα, ο ρόλος που διαδραματίζουν οι διάφοροι βιοδείκτες μετά από την ανίχνευσή της κατά την προεγχειρητική παρακέντηση και αναρρόφηση με λεπτή βελόνα (FNA) του πιθανού όγκου ή και των λεμφαδένων του. Προκειμένου να επιτευχθεί ο παραπάνω αναφερόμενος στόχος επελέγη το εργαλείο της συστηματικής ανασκόπησης της βιβλιογραφίας. Αποτελέσματα: Η βιβλιογραφική ανασκόπηση η οποία πραγματοποιήθηκε, κατέληξε στην επιλογή συνολικά 12 δημοσιευμένων επιστημονικών άρθρων. Πρόκειται για 9 προοπτικές μελέτες σειράς, μία κλινική μελέτη με ομάδα ελέγχου και 2 παρουσιάσεις μεμονωμένων περιστατικών, της οποίες συμμετείχαν συνολικά 3.153 ασθενείς. Συμπεράσματα: Πολύ λίγες είναι οι δημοσιευμένες κλινικές μελέτες σε σχέση με την χρήση μοριακών βιοδεικτών μετά από FNA. Ο δείκτης για τον οποίον οπωσδήποτε χρειάζεται να γίνει περαιτέρω έρευνα είναι η galectin-3, παρά τα αρνητικά ευρήματα της μόνης κλινικής έρευνας η οποία έγινε δυνατόν να ανευρεθεί. Τόσο η θυρεοσφαιρίνη όσο και η ανίχνευση της μετάλλαξης BRAF600E, φαίνεται ότι αποτελούν βιοδείκτες με σημαντική προγνωστική αξία για την προεγχειρητική αξιολόγηση της επιθετικότητας των PTMC. Τέλος, από μία σειρά νεότερων βιοδεικτών που έχουν μελετηθεί, την μεγαλύτερη χρησιμότητα για την προεγχειρητική εκτίμηση της πιθανότητας λεμφαδενικών μεταστάσεων σε ασθενείς με PTMC έχει ο βιοδείκτης ISG15. Είναι φανερό, ότι στο συγκεκριμένο πεδίο χρειάζεται περαιτέρω έρευνα, με κλινικές μελέτες μεγάλου αριθμού συμμετεχόντων προκειμένου να αξιολογηθεί με σαφήνεια η χρησιμότητα των παραπάνω αναφερομένων (και πιθανόν και άλλων) μοριακών βιοδεικτών μετά από την πραγματοποίηση προεγχειρητικής FNA σε ασθενείς με PTMC.

Schlagwörter

papillary thyroid microcarcinomathyroid cancermolecular markersBRAF V600E mutationRAS mutationsTERT promoter mutationRET/PTC rearrangementTSH receptor mutationsprognostic factorsrisk stratification

Zitieren

APA

Tserkezis, C. (2024). Θηλώδες μικροκαρκίνωμα θυρεοειδούς και παράγοντες επιθετικότητας. Η συμβολή των μοριακών δεικτών. Aristotle University of Thessaloniki. https://doi.org/10.26262/heal.auth.ir.359500

Vancouver

Tserkezis C. Θηλώδες μικροκαρκίνωμα θυρεοειδούς και παράγοντες επιθετικότητας. Η συμβολή των μοριακών δεικτών. Aristotle University of Thessaloniki. 2024. doi:10.26262/heal.auth.ir.359500

BibTeX
@article{Tserkezis2024,
  author = {Tserkezis, Christos},
  title = {Θηλώδες μικροκαρκίνωμα θυρεοειδούς και παράγοντες επιθετικότητας. Η συμβολή των μοριακών δεικτών},
  journal = {Aristotle University of Thessaloniki},
  year = {2024},
  doi = {10.26262/heal.auth.ir.359500}
}
Kostenlos starten →