EUVIMEDEUVIMED entdecken
Crossref

Εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της συγχορήγησης ροπιβακαΐνης και θειϊκού μαγνησίου στην μετεγχειρητική αναλγησία μετά από διήθηση του τραύματος της θυρεοειδεκτομής/παραθυρεοειδεκτομής

Στυλιανή Λάσκου

Aristotle University of Thessaloniki · 01.01.2024

DOI: 10.26262/heal.auth.ir.359483 ↗

Kurz gefasst

Fachartikel in der Zeitschrift Aristotle University of Thessaloniki, erschienen am 01.01.2024. Verfasst von Στυλιανή Λάσκου.

AbstractSchlagwörterBibliografische AngabenZitierenVerwandte Studien

Abstract (Originalsprache)

Εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της συγχορήγησης ροπιβακαϊνης και θειικού μαγνησίου στην μετεγχειρητική αναλγησία μετά από τοπική διήθηση του τραύματος της θυρεοειδεκτομής/ παραθυρεοειδεκτομής. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν να διαπιστωθεί αν ο συνδυασμός ροπιβακαϊνης με θειϊκό μαγνήσιο οδηγεί σε καλύτερο αναλγητικό αποτέλεσμα μετά από την τοπική διήθηση του τραύματος της θυρεοειδεκτομής ή παραθυρεοειδεκτομής. Μέθοδος: Πρόκειται για μια τυχαιοποιημένη διπλά τυφλή μελέτη κατά την οποία ο ασθενής θα ανήκε σε μια από τις παρακάτω ομάδες: Ομάδα R: Διήθηση του τραύματος από το χειρουργό κατά την σύγκλειση με ροπιβακαϊνη 7.5%. Ομάδα MgR: Διήθηση του τραύματος από το χειρουργό κατά την σύγκλειση με συνδυασμό ροπιβακαϊνης 7.5% και θειϊκού μαγνησίου Ομάδα P (Placebo): Διήθηση του τραύματος από το χειρουργό κατά την σύγκλειση με N/S 0.9%. Μετεγχειρητικά κατά τις χρονικές στιγμές 30 λεπτα, 1,2,4,6,12,24 ώρες εκτιμήθηκε το άλγος με τη χρήση της κλίμακας VAS ενώ καταγράφηκε η συνολική κατανάλωση αναλγητικών σε ανάλογα μορφίνης. Τα επίπεδα κορτιζόλης, TNF-α και IL-6 υπολογίστηκαν τις χρονικές 30 λεπτά πριν τη διήθηση του τραύματος και στις 6 και 24 ώρες μετεγχειρητικά. Αποτελέσματα: Συνολικά 66 ασθενείς συμμετείχαν στη μελέτη. Η συνολική 24ωρη κατανάλωση αναλγητικών ήταν σημαντικά μικρότερη για τους ασθενείς της ομάδας MgR έλαβαν σε σύγκριση με τους ασθενείς της ομάδας R (7.53 ± 14.55 mg vs. 18.30 ± 13.16 mg, p < 0.01, αντίστοιχα). Οι ασθενείς της ομάδας P εμφάνισαν την μεγαλύτερη ανάγκη αναλγησίας σε σύγκριση με τις άλλες δυο ομάδες. (39.35 ± 19.93 mg vs. 7.53 ± 14.55 mg vs. 18.30 ± 13.16 mg, p < 0.001). Η ομάδα MgR εμφάνισε στατιστικά σημαντικά μικρότερο στην κλίμακα VAS τόσο κατά την ηρεμία όσο και την κίνηση σε όλες τις χρονικές στιγμές συγκρινόμενη με την ομάδα R και placebo (p

Schlagwörter

ropivacainemagnesium sulfatepostoperative analgesiathyroidectomyparathyroidectomylocal infiltration anesthesiaopioid-sparing analgesiapostoperative painanalgesic comparisonpostoperative nausea and vomiting

Zitieren

APA

Λάσκου, Σ. (2024). Εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της συγχορήγησης ροπιβακαΐνης και θειϊκού μαγνησίου στην μετεγχειρητική αναλγησία μετά από διήθηση του τραύματος της θυρεοειδεκτομής/παραθυρεοειδεκτομής. Aristotle University of Thessaloniki. https://doi.org/10.26262/heal.auth.ir.359483

Vancouver

Λάσκου Σ. Εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της συγχορήγησης ροπιβακαΐνης και θειϊκού μαγνησίου στην μετεγχειρητική αναλγησία μετά από διήθηση του τραύματος της θυρεοειδεκτομής/παραθυρεοειδεκτομής. Aristotle University of Thessaloniki. 2024. doi:10.26262/heal.auth.ir.359483

BibTeX
@article{2024,
  author = {Λάσκου, Στυλιανή},
  title = {Εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της συγχορήγησης ροπιβακαΐνης και θειϊκού μαγνησίου στην μετεγχειρητική αναλγησία μετά από διήθηση του τραύματος της θυρεοειδεκτομής/παραθυρεοειδεκτομής},
  journal = {Aristotle University of Thessaloniki},
  year = {2024},
  doi = {10.26262/heal.auth.ir.359483}
}
Kostenlos starten →