Φαρμακευτική αντιμετώπιση του δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού και η θέση της χειρουργικής σε αυτήν: πενταετής αναδρομική μελέτη
Aristotle University of Thessaloniki · 01.01.2023
DOI: 10.26262/heal.auth.ir.354166 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Aristotle University of Thessaloniki, erschienen am 01.01.2023. Verfasst von Christina D. Sevva.
Abstract (Originalsprache)
Ο δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός αποτελεί μια ιδιαίτερα συχνή πάθηση στους ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο, ως αποτέλεσμα της χρόνιας διέγερσης των παραθυρεοειδων αδένων λόγω του χαμηλού κυκλοφορούντος ασβεστίου στον ορό. Η πρώτη γραμμή θεραπείας πρέπει να περιλαμβάνει τους αγωνιστές βιταμίνης D και τα ασβεστιομιμητικά. Τα τελευταία χρόνια εκτός από την σινακαλσέτη, η οποία λαμβάνεται από του στόματος, χορηγείται και η ετελκαλσετίδη, ένας ασβεστιομιμητικός παράγοντας που χορηγείται κατά τη συνεδρία αιμοκάθαρσης ενδοφλεβίως. Σε μία αναδρομική μελέτη πενταετίας από το 2018 έως το 2023 μελετήθηκαν 52 ασθενείς που υποβάλλονται σε χρόνια αιμοκάθαρση. Από αυτούς 34 ασθενείς (65,4%) έλαβαν σινακαλσέτη και ετελκαλσετίδη και έγινε μηνιαία καταγραφή των τιμών παραθορμόνης και ασβεστίου. 29 από τους 33 ασθενείς (87,9%) που έλαβαν συστηματικά θεραπεία με ετελκαλσετίδη εμφάνισαν σημαντική μείωση των τιμών παραθορμόνης έως και 57% σε σχέση με τις αρχικές τιμές ένταξης. Κανένας από τους ασθενείς δε χρειάστηκε να υποβληθεί σε παραθυρεοειδεκτομή, λόγω μη ελεγχόμενων τιμών παραθορμόνης ή σοβαρών παρενεργειών από τη φαρμακευτική αγωγή. Στην ίδια κατεύθυνση, τα τελευταία χρόνια λόγω της ευρείας χρήσης των νέων ασβεστιομιμητικών παραγόντων, παρατηρείται παγκοσμίως μία μείωση στις διενεργούμενες παραθυρεοεδεκτομές, οι οποίες σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να διενεργούνται από εξειδικευμένη χειρουργική ομάδα. Η μείωση των παραθυρεοειδεκτομών επιφέρει σημαντική μείωση και των επιπλοκών που προκύπτουν στα χειρουργεία του τραχήλου (περιεγχειρητική αιμορραγία, κακώσεις νεύρων). Παρά το γεγονός ότι οι επιπλοκές αυτές δεν είναι εύκολα συγκρίσιμες με τις φαρμακευτικές επιπλοκές, η παρατηρούμενη μείωση κρίνεται σημαντική ειδικά σε περιπτώσεις υποτροπών, οι οποίες στο παρελθόν θα έχρηζαν επανεπέμβασης βάσει προηγούμενων κατευθυντήριων οδηγιών.
Schlagwörter
Zitieren
APA
Sevva, C. D. (2023). Φαρμακευτική αντιμετώπιση του δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού και η θέση της χειρουργικής σε αυτήν: πενταετής αναδρομική μελέτη. Aristotle University of Thessaloniki. https://doi.org/10.26262/heal.auth.ir.354166
Vancouver
Sevva CD. Φαρμακευτική αντιμετώπιση του δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού και η θέση της χειρουργικής σε αυτήν: πενταετής αναδρομική μελέτη. Aristotle University of Thessaloniki. 2023. doi:10.26262/heal.auth.ir.354166
BibTeX
@article{Sevva2023,
author = {Sevva, Christina D.},
title = {Φαρμακευτική αντιμετώπιση του δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού και η θέση της χειρουργικής σε αυτήν: πενταετής αναδρομική μελέτη},
journal = {Aristotle University of Thessaloniki},
year = {2023},
doi = {10.26262/heal.auth.ir.354166}
}
EUVIMED