Μικροενθυλάκωση φαινολικών ενώσεων από στερεά απόβλητα απόσταξης ρίγανης: Βελτιστοποίηση διεργασίας, μελέτη της βιοπροσβασιμότητας και της αντιοξειδωτικής δράσης μέσω in vitro προσομοίωσης πέψης
Aristotle University of Thessaloniki · 01.01.2023
DOI: 10.26262/heal.auth.ir.353877 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Aristotle University of Thessaloniki, erschienen am 01.01.2023. Verfasst von Maria Chamilaki.
Abstract (Originalsprache)
Η βιομηχανία τροφίμων και η χημική βιομηχανία αναζητά βιοδραστικές ενώσεις φυσικής προέλευσης προκειμένου να τις ενσωματώσουν σε νέα προϊόντα που θα ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του σύγχρονου καταναλωτή για προϊόντα υψηλής διατροφικής αξίας και καθαρής ετικέτας. Τα αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά αποτελούν εξαιρετικές πηγές φυτοχημικών ενώσεων, παρουσιάζοντας πληθώρα δράσεων και εφαρμογών. Ένα από τα βασικότερα προβλήματα της επεξεργασίας των παραπάνω φυτών είναι οι μεγάλες ροές στερεών αποβλήτων (βιομάζα) που προκύπτουν από την παραγωγή αιθέριων ελαίων, τα οποία χρήζουν διαχείρισης. Η υπολειπόμενη βιομάζα από την υδροαπόσταξη της ρίγανης έχει χαρακτηριστεί ως πλούσια πηγή φαινολικών ενώσεων, παρουσιάζοντας πολλές ευκαιρίες για περαιτέρω αξιοποίησή της από τη βιομηχανία. Η εγγενής όμως ευαισθησία των πολυφαινολών στις περιβαλλοντικές συνθήκες όσο και τις συνθήκες πέψης, καθιστούν τις ενώσεις αυτές ασταθής και με χαμηλή βιοδιαθεσιμότητα. Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτέλεσε η μικροενθυλάκωση με ξήρανση με ψεκασμό του φαινολικού εκχυλίσματος από τη βιομάζα υδροαπόσταξης ρίγανης και η μελέτη επίδρασης της in vitro γαστρεντερικής πέψης στην απελευθέρωση και σταθερότητα των ενθυλακωμένων φαινολικών συστατικών. Ένα μίγμα πρωτεΐνης ορού γάλακτος και μαλτοδεξτρίνης επιλέχθηκε ως μέσο ενθυλάκωσης. Πραγματοποιήθηκε βελτιστοποίηση της διεργασίας ενθυλάκωσης με χρήση της μεθοδολογία επιφάνειας απόκρισης (Response Surface Methodology, RSM), από την οποία προέκυψαν είκοσι (20) πειράματα ξήρανσης με ψεκασμό για διαφορετικές θερμοκρασίες εισόδου αέρα ξήρανσης και συγκεντρώσεις των υλικών τοιχώματος ενθυλάκωσης, που αποτέλεσαν και τους παράγοντες του εδροκεντρωμένου κεντρικού σύνθετου σχεδιασμού (Face-Centered Central Composite Design) που χρησιμοποιήθηκε. Μελετήθηκε, επίσης, το προφίλ απελευθέρωσης των μικροενθυλακωμένων φαινολικών ενώσεων, η βιοδιαθεσιμότητά τους κατά την εντερική πέψη και η σταθερότητά τους κατά την αποθήκευση σε επιταχυνόμενες συνθήκες. Τα αποτελέσματα έδειξαν καλή προσαρμοστικότητα μεταξύ των πειραματικών και των προβλεπόμενων τιμών των μοντέλων. Η ανάλυση διακύμανσης (ANOVA) έδειξε ότι το είδος του μέσου ενθυλάκωσης και η μεταξύ τους αναλογία επηρέασαν σημαντικά τις αποκρίσεις της απόδοσης και αποτελεσματικότητας της ενθυλάκωσης, ενώ η θερμοκρασία εισόδου αέρα είχε μικρή επίδραση (p > 0,05). Οι συνθήκες ξήρανσης με ψεκασμό του φαινολικού εκχυλίσματος σε θερμοκρασία αέρα εισόδου T=190ο C, η συγκέντρωση μαλτοδεξτρίνης (MD) 16,11% (w/v) και η συγκέντρωση πρωτεΐνης ορού γάλακτος (WP) 7,91% (w/v), επιλέχθηκαν ως βέλτιστες λόγω της ταυτόχρονης θετικής επίδρασης στην απόδοση σε στερεά (76,12%) και στην αποτελεσματικότητα μικροενθυλάκωσης (88,72%), οι οποίες καθορίστηκαν ως μεταβλητές απόκρισης. Τα μικροσωματίδια χαρακτηρίστηκαν ως προς τις φυσικοχημικές τους ιδιότητες και αξιολογήθηκαν για την συμβολή τους στην απελευθέρωση, τη βιοπροσβασιμότητα και την αντιοξειδωτική ικανότητα των πολυφαινολών κατά την προσομοίωση πέψης στον γαστρεντερικό σωλήνα. Η in vitro μελέτη πέψης έδειξε ότι τα ενθυλακωμένα με ψεκασμό μικροσωματίδια χρησιμοποιώντας συνδυαστικά πρωτεΐνη ορού γάλακτος και μαλτοδεξτρίνη ως υλικά τοιχώματος, μπορούν να αναχαιτίσουν αποτελεσματικά την ταχεία απελευθέρωση και αποικοδόμηση των φαινολών κατά την πέψη, επιτυγχάνοντας βιοδιαθεσιμότητα των πολυφαινολών 90% στην εντερική φάση συγκριτικά με το μη ενθυλακωμένο εκχύλισμα. Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής ενθαρρύνουν τη χρήση ενθυλάκωσης των φαινολικών ενώσεων των αποβλήτων απόσταξης ρίγανης σε πρωτεϊνικό φορέα με μαλτοδεξτρίνη και την αξιοποίησή τους ως φυσικό συντηρητικό και λειτουργικό συστατικό με βελτιωμένη βιοπροσβασιμότητα.
Schlagwörter
Zitieren
APA
Chamilaki, M. (2023). Μικροενθυλάκωση φαινολικών ενώσεων από στερεά απόβλητα απόσταξης ρίγανης: Βελτιστοποίηση διεργασίας, μελέτη της βιοπροσβασιμότητας και της αντιοξειδωτικής δράσης μέσω in vitro προσομοίωσης πέψης. Aristotle University of Thessaloniki. https://doi.org/10.26262/heal.auth.ir.353877
Vancouver
Chamilaki M. Μικροενθυλάκωση φαινολικών ενώσεων από στερεά απόβλητα απόσταξης ρίγανης: Βελτιστοποίηση διεργασίας, μελέτη της βιοπροσβασιμότητας και της αντιοξειδωτικής δράσης μέσω in vitro προσομοίωσης πέψης. Aristotle University of Thessaloniki. 2023. doi:10.26262/heal.auth.ir.353877
BibTeX
@article{Chamilaki2023,
author = {Chamilaki, Maria},
title = {Μικροενθυλάκωση φαινολικών ενώσεων από στερεά απόβλητα απόσταξης ρίγανης: Βελτιστοποίηση διεργασίας, μελέτη της βιοπροσβασιμότητας και της αντιοξειδωτικής δράσης μέσω in vitro προσομοίωσης πέψης},
journal = {Aristotle University of Thessaloniki},
year = {2023},
doi = {10.26262/heal.auth.ir.353877}
}
EUVIMED