Η επεμβατική αντιμετώπιση της νεφραγγειακής υπέρτασης
Aristotle University of Thessaloniki · 01.01.2023
DOI: 10.26262/heal.auth.ir.353366 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Aristotle University of Thessaloniki, erschienen am 01.01.2023. Verfasst von Χατζηανδρέα und 1 weiteren Autor:innen.
Abstract (Originalsprache)
Η νεφραγγειακή υπέρταση είναι μία από τις πιο κοινές αιτίες δευτεροπαθούς υπέρτασης με τη μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων αποδίδεται σε αθηροσκληρωτικές βλάβες, και ινομυϊκή δυσπλασία. Η νεφραγγειακή νόσος είναι η κύρια αιτία της υπέρτασης και είναι πιο διαδεδομένη στον ηλικιωμένο πληθυσμό. Πρόκειται για ένα σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από υπέρταση λόγω στένωσης της νεφρικής αρτηρίας. Το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης παίζει σημαντικό ρόλο στην παθοφυσιολογία της νόσου, καθώς ρυθμίζει την ισορροπία των υγρών και την αρτηριακή πίεση. Σε μονόπλευρη στένωση της νεφρικής αρτηρίας ο φυσιολογικός ετερόπλευρος νεφρός μπορεί να αντισταθμίσει την αυξανόμενη αρτηριακή πίεση. Η θεραπεία της νόσου ποικίλει από συντηρητική θεραπεία με φαρμακευτική αγωγή, αγγειοπλαστική με ή χωρίς τοποθέτηση ενδονάρθηκα (stent) ως χειρουργική αποκατάσταση. Από αυτές η χειρουργική επαναιμάτωση που ήταν η μόνη διαθέσιμη θεραπευτική επιλογή μέχρι το 1990, έχει πλέον σχεδόν εξ’ ολοκλήρου αντικατασταθεί από την αγγειοπλαστική με ή χωρίς τοποθέτηση stent, η οποία αποτελεί την πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη επεμβατική θεραπευτική προσέγγιση. Αν και οι ενδείξεις για stenting στην αθηροσκληρωτική στένωση παραμένουν αμφιλεγόμενες, εξακολουθεί να αποτελεί την προτιμότερη θεραπεία για αυτή την κατηγορία, ενώ η αγγειοπλαστική χωρίς stent είναι η προτιμώμενη θεραπεία για τη στένωση από ινομυϊκή δυσπλασία. Μελέτες έχουν επιχειρήσει κατά καιρούς να αξιολογήσουν τα οφέλη των διαφόρων θεραπειών. Από αυτές οι πιο σημαντικές είναι η ASTRALκαι η CORAL που δεν έδειξαν σημαντικό όφελος από την επαναιμάτωση με stenting σε σύγκριση με την συντηρητική αγωγή, ωστόσο έχουν επικριθεί έντονα από ερευνητές για το σχεδιασμό τους. Συνολικά, ανάλογα με την κλινική εικόνα κάθε ασθενή, επιλέγεται η κατάλληλη θεραπεία από τον κλινικό ιατρό με σχολαστικό έλεγχο της πίεσης του αίματος, σε συνδυασμό με τη νεφρική επαναιμάτωση, όπου απαιτείται, για τη διατήρηση της νεφρικής λειτουργίας.
Schlagwörter
Zitieren
APA
Χατζηανδρέα, & Πασχάλη, Α. (2023). Η επεμβατική αντιμετώπιση της νεφραγγειακής υπέρτασης. Aristotle University of Thessaloniki. https://doi.org/10.26262/heal.auth.ir.353366
Vancouver
Χατζηανδρέα, Πασχάλη Α. Η επεμβατική αντιμετώπιση της νεφραγγειακής υπέρτασης. Aristotle University of Thessaloniki. 2023. doi:10.26262/heal.auth.ir.353366
BibTeX
@article{2023,
author = {Χατζηανδρέα and Πασχάλη, Αικατερίνη},
title = {Η επεμβατική αντιμετώπιση της νεφραγγειακής υπέρτασης},
journal = {Aristotle University of Thessaloniki},
year = {2023},
doi = {10.26262/heal.auth.ir.353366}
}
EUVIMED