EUVIMEDEUVIMED entdecken
Crossref

Η πρωτεΐνη MreB ως νέος αντιβιοτικός στόχος: in vitro χαρακτηρισμός της αντιμικροβιακής και κυτταροτοξικής δράσης του MreB-αναστολέα Α22 σε συνδυασμό με συμβατικά αντιβιοτικά έναντι Gram-negative κλινικών στελεχών

Anastasia Kotzialampou

Aristotle University of Thessaloniki · 01.01.2023

DOI: 10.26262/heal.auth.ir.346662 ↗

Kurz gefasst

Fachartikel in der Zeitschrift Aristotle University of Thessaloniki, erschienen am 01.01.2023. Verfasst von Anastasia Kotzialampou.

AbstractSchlagwörterBibliografische AngabenZitierenVerwandte Studien

Abstract (Originalsprache)

Διανύοντας την εποχή της αντιμικροβιακής ανοχής, η προκαρυωτική πρωτεΐνη κυτταροσκελετού MreB παρουσιάζεται ως ιδανικός αντιβιοτικός στόχος στο σχεδιασμό νέων αντιβιοτικών. Παράλληλα, η συνδυαστική θεραπεία μεταξύ MreB αναστολέων και συμβατικών αντιβιοτικών μπορεί να αποτελέσει μια αποτελεσματική προσέγγιση για την αντιμετώπιση του φαινομένου της αντιβιοανοχής. Σκοπό της παρούσας διατριβής αποτέλεσε η αξιολόγηση της πιθανής συνεργιστικής αλληλεπίδρασης του MreB- αναστολέα Α22 με κλινικά αντιβιοτικά έναντι πλαγκτονικών κυττάρων και βιομεμβρανών σε κλινικά στελέχη Pseudomonas aeruginosa και Escherichia coli, λαμβάνοντας υπόψη πιθανές κυτταροτοξικές και αιμολυτικές συνεργιστικές αλληλεπιδράσεις, καθώς επίσης και την ανάπτυξη ταχείας βακτηριακής ανοχής. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της διατριβής, τα κλινικά στελέχη εμφάνισαν στη συντριπτική πλειοψηφία τους ένα πολύ-ανθεκτικό προφίλ με τα ποσοστά ανθεκτικότητας να ποικίλουν μεταξύ των διαφορετικών αντιβιοτικών κλάσεων. Το Α22 παρουσίασε δόσο-εξαρτωμένη ανασταλτική δράση με συγκεντρώσεις MIC που κυμαινόταν μεταξύ 2 και 64 μg/ml. Το Α22 σε χαμηλές και μη βακτηριοκτόνες συγκεντρώσεις, οδήγησε στη μετατροπή των ραβδόμορφων κυττάρων σε σφαιρικά με επακόλουθη διαταραχή στη διαπερατότητα και ακεραιότητα της μεμβράνης. Από τα πειράματα αξιολόγησης της συνδυαστικής δράσης διαφάνηκε ότι το Α22 παρουσίασε συνεργιστικές και προσθετικές αλληλεπιδράσεις με όλα τα συμβατικά αντιβιοτικά που εξετάστηκαν, ενώ ανταγωνισμός δεν προσδιορίστηκε σε κανέναν συνδυασμό. Η εκδήλωση συνεργιστικής ή προσθετικής δράσης ήταν κυρίως είδο-ειδική και τα μεγαλύτερα ποσοστά συνέργειας προσδιορίστηκαν στους συνδυασμούς του Α22 με κεφταζιδίμη, μεροπενέμη, γενταμυκίνη, σιπροφλοξασίνη στα στελέχη Pseudomonas aeruginosa και στους συνδυασμούς του A22 με κεφοξιτίνη, αζιθρομυκίνη, κεφταζιδίμη στα στελέχη Escherichia coli. Οι συνεργιστικές αλληλεπιδράσεις που προσδιορίστηκαν επέδειξαν και ισχυρή βακτηριοκτόνο δράση στις 24 ώρες συνδυαστικής θεραπείας προκαλώντας παράλληλα μεγαλύτερης χρονικής διάρκειας μετά-αντιβιοτική δράση. Το Α22 παρουσίασε ιδανικό αντί-QS προφίλ καθώς οδήγησε σε αναστολή σχηματισμού βιοφίλμ και αποκόλληση της πολυμερικής μήτρας, επιβράδυνε τη βακτηριακή κινητικότητα και κατέστειλε την παραγωγή μολυσματικών παραγόντων. Τα αποτελέσματα της μεθόδου ΜΤΤ και της συνεστιακής μικροσκοπίας σάρωσης φανέρωσαν ότι οι συνεργιστικές βακτηριοκτόνες αλληλεπιδράσεις που προσδιορίστηκαν έναντι των πλαγκτονικών κυττάρων παρουσίασαν ταυτόχρονα ισχυρή ανασταλτική δράση στο σχηματισμό βιοφίλμ και στην αποδόμηση ώριμων βιομεμβρανών. Παράλληλα, επέδειξαν ανασταλτική δράση στην επιφανειακή κινητικότητα και στην παραγωγή και έκκριση μολυσματικών παραγόντων (πρωτεάσες, ελαστάση, πυοκυανίνη, ραμνολιπίδια) στα κλινικά στελέχη Pseudomonas aeruginosa. Τα πειράματα αξιολόγησης της βιοσυμβατότητας έδειξαν ότι η μονοθεραπεία Α22 χαρακτηρίζεται από ικανοποιητικό προφίλ βιοσυμβατότητας έναντι αιμοποιητικών και καρκινικών κυττάρων ανθρώπου, και ότι η συνδυαστική θεραπεία σε συγκεντρώσεις πολύ υψηλότερες από τις αντίστοιχες συνεργιστικές που προσδιορίστηκαν έναντι των βακτηριακών κυττάρων, δε χαρακτηρίζεται από κύτταρο- και αίμο- τοξικότητα και δεν αυξάνει την ολική τοξικότητα. Τέλος, η μονοθεραπεία Α22 χαρακτηρίζεται από μικρή έως ελάχιστη πιθανότητα ανάπτυξης ταχείας ανοχής in vitro, η οποία μειώνεται περισσότερο και εξαλείφεται στην παρουσία συμβατικών αντιβιοτικών, οδηγώντας σε χαμηλές συγκεντρώσεις MPC και περιορίζοντας το παράθυρο επιλογής μεταλλαγμάτων. Η παρούσα διατριβή υποστηρίζει και ενισχύει προγενέστερα ερευνητικά δεδομένα που παρουσιάζουν την MreB ως εν δυνάμει αντιβιοτικό στόχο, υπογραμμίζοντας ότι η MreB μπορεί να αξιοποιηθεί πέρα από το πλαίσιο της μονοθεραπείας και ως στόχος για συνδυασμένη αντιμικροβιακή χημειοθεραπεία, και προτείνει το Α22 ως ιδανικό παράγοντα για τη μελέτη συνεργιστικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ MreB-αναστολέων και αντιβιοτικών στο μέλλον.

Schlagwörter

MreBA22antibacterial activitycytotoxicitycombination therapyGram-negative bacteriaclinical isolatesantimicrobial resistancebacterial cell wallcell division inhibition

Zitieren

APA

Kotzialampou, A. (2023). Η πρωτεΐνη MreB ως νέος αντιβιοτικός στόχος: in vitro χαρακτηρισμός της αντιμικροβιακής και κυτταροτοξικής δράσης του MreB-αναστολέα Α22 σε συνδυασμό με συμβατικά αντιβιοτικά έναντι Gram-negative κλινικών στελεχών. Aristotle University of Thessaloniki. https://doi.org/10.26262/heal.auth.ir.346662

Vancouver

Kotzialampou A. Η πρωτεΐνη MreB ως νέος αντιβιοτικός στόχος: in vitro χαρακτηρισμός της αντιμικροβιακής και κυτταροτοξικής δράσης του MreB-αναστολέα Α22 σε συνδυασμό με συμβατικά αντιβιοτικά έναντι Gram-negative κλινικών στελεχών. Aristotle University of Thessaloniki. 2023. doi:10.26262/heal.auth.ir.346662

BibTeX
@article{Kotzialampou2023,
  author = {Kotzialampou, Anastasia},
  title = {Η πρωτεΐνη MreB ως νέος αντιβιοτικός στόχος: in vitro χαρακτηρισμός της αντιμικροβιακής και κυτταροτοξικής δράσης του MreB-αναστολέα Α22 σε συνδυασμό με συμβατικά αντιβιοτικά έναντι Gram-negative κλινικών στελεχών},
  journal = {Aristotle University of Thessaloniki},
  year = {2023},
  doi = {10.26262/heal.auth.ir.346662}
}
Kostenlos starten →