Audiogenne zaburzenia głosu – charakterystyka, diagnostyka, rehabilitacja
Logopedia · 13.03.2023
DOI: 10.24335/sknz-9f56 ↗Kurz gefasst
Fachartikel in der Zeitschrift Logopedia, erschienen am 13.03.2023. Verfasst von Renata Marciniak-Firadza.
Abstract (Originalsprache)
Głos pozostaje w ścisłym związku i zależnościach z narządem słuchu i mowy, bowiem jednym z najważniejszych uwarunkowań prawidłowego rozwoju mowy i głosu dziecka jest czynnościowo wydolny układ słuchowy, który z jednej strony umożliwia odbiór mowy ze środowiska, a z drugiej, dzięki słuchowej autokontroli, pozwala na doskonalenie wytwarzanej przez dziecko mowy i kontrolę głosu.Różna jest charakterystyka zaburzeń głosu ze względu na różne uszkodzenia/zaburzenia słuchu. Stopień zaburzeń głosu będzie uzależniony od głębokości niedosłuchu, momentu wystąpienia, czasu trwania, efektów dotychczasowej rehabilitacji, rodzaju protezowania słuchowego i indywidualnych kompetencji dziecka.Głos dziecka z uszkodzonym narządem słuchu można zbadać/ocenić w sposób subiektywny bądź w sposób obiektywny przez zastosowanie dostępnych metod analizy akustycznej.Rehabilitacja audiogennych zaburzeń głosu polega, po pierwsze, na zastosowaniu odpowiednich aparatów słuchowych czy implantów słuchowych, a po drugie, na wprowadzeniu odpowiednio dobranych dla potrzeb i możliwości pacjentów ćwiczeń.
Schlagwörter
Zitieren
APA
Marciniak-Firadza, R. (2023). Audiogenne zaburzenia głosu – charakterystyka, diagnostyka, rehabilitacja. Logopedia. https://doi.org/10.24335/sknz-9f56
Vancouver
Marciniak-Firadza R. Audiogenne zaburzenia głosu – charakterystyka, diagnostyka, rehabilitacja. Logopedia. 2023. doi:10.24335/sknz-9f56
BibTeX
@article{MarciniakFiradza2023,
author = {Marciniak-Firadza, Renata},
title = {Audiogenne zaburzenia głosu – charakterystyka, diagnostyka, rehabilitacja},
journal = {Logopedia},
year = {2023},
doi = {10.24335/sknz-9f56}
}
EUVIMED